Loading ...
Dhimbja e Anglisë në turnetë e mëdhenj tashmë shtrihet përtej gjashtë dekadave, por humbja dramatike ndaj Argjentinës në gjysmëfinalen e Kupës së Botës mund të jetë më e rënda nga të gjitha.
Në stadiumin madhështor të Atlantës, ora tregonte se Anglia ishte vetëm pesë minuta larg finales së parë të Kupës së Botës për meshkuj që nga triumfi historik i vitit 1966 në Wembley, kur ngriti trofeun “Jules Rimet”.
Lojtarët e Anglisë dhe trajneri Thomas Tuchel e kishin fatin në duart e tyre, pasi kryesonin falë golit të Anthony Gordon në minutën e 55-të.
Megjithatë, epërsia filloi të lëkundej pas vendimeve taktike të Tuchel, që i dhanë Argjentinës gjithnjë e më shumë terren. Sulmet e vazhdueshme të orkestruara nga Lionel Messi e bënë golin pothuajse të pashmangshëm dhe ai erdhi në minutën e 85-të, me Enzo Fernández.
Më pas, në kohën shtesë, Lautaro Martínez shënoi me kokë golin e fitores, duke i dhënë fund ëndrrës angleze. Anglia nuk pati më forcë të reagojë dhe një tjetër brez futbollistësh iu shtua historisë së gjatë të zhgënjimeve të këtij kombi.
Tuchel dështoi në misionin e tij
Kur Thomas Tuchel pasoi Gareth Southgate, pritshmëria ishte e qartë: ai do të fitonte ndeshjet që paraardhësi i tij nuk arriti t’i fitonte.
Ideja ishte se trajneri gjerman nuk do të binte pre e kujdesit të tepruar për të cilin Southgate u kritikua pas humbjeve në finalet e Euro 2020 dhe Euro 2024, si edhe në gjysmëfinalen e Botërorit 2018 ndaj Kroacisë.
Por pikërisht në momentin më vendimtar, Tuchel bëri të njëjtin gabim. Në vend që ta mbante ekipin në sulm, ai zgjodhi të tërhiqej dhe të mbronte rezultatin. Federata Angleze e Futbollit e emëroi Tuchel me një objektiv të vetëm: të fitonte Kupën e Botës 2026 dhe të vendoste “yllin e dytë në fanellë”, siç e kishte përshkruar vetë trajneri.
Prandaj, një gjysmëfinale nuk mund të konsiderohet sukses. Për një trajner të sjellë enkas për të fituar trofe, eliminimi në këtë fazë përbën një dështim.
Ashtu si Southgate, edhe Tuchel nuk arriti ta udhëheqë Anglinë drejt një fitoreje ndaj një kundërshtari të nivelit më të lartë.
Vendimet që ndryshuan ndeshjen
Pasi Gordon kaloi Anglinë në avantazh, Tuchel vendosi të mbronte rezultatin.
Kjo strategji kishte funksionuar ndaj Meksikës dhe Norvegjisë, por jo kundër një Argjentine të udhëhequr nga Lionel Messi.
Me 18 minuta nga fundi, ai zëvendësoi Anthony Gordon me mbrojtësin Ezri Konsa dhe kaloi në një skemë me pesë mbrojtës. Më pas hodhi në fushë Nico O’Reilly dhe Dan Burn në vend të Declan Rice dhe Reece James.
Ndikimi ishte i menjëhershëm, por jo ai që priste Anglia. Ekipi u tërhoq gjithnjë e më shumë në mbrojtje, duke ia dorëzuar kontrollin Argjentinës.
Statistika që e ilustron më mirë këtë ndryshim është fakti se Anglia pati vetëm 12% të posedimit të topit nga momenti kur kaloi në avantazh deri te goli vendimtar i Lautaro Martínez.
Në minutën e 96-të, Tuchel aktivizoi Ivan Toney, në paraqitjen e tij të parë në turne, në një përpjekje të vonuar për të shpëtuar ndeshjen.
Kjo solli edhe më shumë pikëpyetje mbi zgjedhjet e trajnerit. A ishte Toney grumbulluar vetëm për një seri penalltish që nuk u zhvillua kurrë?
Pikëpyetjet mbi përzgjedhjet
Debati nuk kufizohet vetëm te zëvendësimet.
Vendimi për t’i besuar Reece James, pavarësisht historikut të gjatë me dëmtimet, rezultoi problematik kur ai u dëmtua sërish në kofshë.
Pozicioni i mbrojtësit të djathtë u kthye në një problem të vazhdueshëm, me rotacion mes Jarell Quansah, Djed Spence dhe Ezri Konsa, ndërsa Trent Alexander-Arnold mbeti jashtë planeve të Tuchel.
Gjithashtu, do të diskutohet gjatë edhe fakti që kreativiteti i Cole Palmer, Phil Foden dhe Morgan Gibbs-White nuk u shfrytëzua sa duhet.
Edhe prania e Jordan Henderson në skuadër do të vihet në pikëpyetje. Nëse Tuchel e vlerësonte aq shumë për eksperiencën dhe ndikimin në grup, ndoshta ai mund të kishte qenë pjesë e stafit teknik, duke liruar një vend për një futbollist më të ri dhe më kreativ.
Në fund, kjo ishte një ditë e hidhur për Anglinë dhe një goditje e rëndë për Thomas Tuchel.
A ishte kjo humbja më e dhimbshme?
Anglia ka përjetuar shumë zhgënjime në turnetë e mëdhenj, por kjo humbje ka një peshë të veçantë.
Jo vetëm sepse kundërshtari ishte Argjentina, rivali historik që zgjon emocione të forta te tifozët anglezë, por sepse Anglia ishte vetëm pak minuta larg finales.
Kjo do të mbetet gjithmonë gjysmëfinalja e madhe e “po sikur…”.
Skuadra ishte shumë pranë thyerjes së barrierës që e ka ndjekur prej vitit 1966, por gjithçka u shemb në çastet e fundit.
Për shkak të mënyrës si erdhi kjo humbje, ajo mund të mbetet plagosja më e madhe në historinë moderne të futbollit anglez.
Çfarë mbetet pozitive?
Pavarësisht zhgënjimit, Anglia tregoi edhe anët e saj të forta gjatë këtij Botërori.
Fitorja spektakolare 3-2 ndaj Meksikës në 1/8-at e finales ishte një nga ndeshjet më të mira të turneut, ndërsa Jude Bellingham konfirmoi edhe një herë statusin e tij si një nga futbollistët më të mirë në botë.
Harry Kane mbetet lideri i ekipit, edhe pse në Botërorin e ardhshëm do të jetë 36 vjeç.
Anglia tregoi karakter duke përmbysur rezultatin ndaj RD Kongos dhe Norvegjisë, megjithëse momentet kur dominoi plotësisht kundërshtarët ishin të pakta.
Çfarë e pret Anglinë dhe Tuchel?
Federata Angleze e Futbollit ia zgjati kontratën Tuchel deri në Euro 2028, duke treguar besim te projekti i tij edhe përtej Kupës së Botës.
Megjithatë, skuadra do të duhet të rinovohet.
John Stones duket pranë fundit të karrierës ndërkombëtare, ndërsa duhet menduar edhe për pasardhësin e Jordan Pickford.
Në mesfushë, Declan Rice dhe Elliot Anderson pritet të jenë shtylla e ekipit për vitet në vijim, ndërsa një Bukayo Saka plotësisht i rikuperuar do të jetë një armë e rëndësishme.
Tuchel ka ende në dispozicion talente si Phil Foden, Cole Palmer, Morgan Gibbs-White, Adam Wharton, Rio Ngumoha dhe Max Dowman, futbollistë që përfaqësojnë të ardhmen e futbollit anglez.
Por, për momentin, gjithçka mbetet në hije nga zhgënjimi i madh ndaj Argjentinës.
Do të duhet kohë që Anglia dhe Thomas Tuchel ta lënë pas këtë humbje, e cila ka të gjitha gjasat të mbetet një nga plagët më të thella në historinë e futbollit anglez.
