Loading ...Nga Tirana në Zelandën e Re, rrugëtimi i Enis Bacovës është një histori emigrimi, mbijetese dhe suksesi të ndërtuar me këmbëngulje. Sipërmarrësi dhe picieri shqiptar është bërë pjesë e skenës gastronomike në anën tjetër të botës, ku emri i tij lidhet me restorante të suksesshme dhe çmime në fushën e picës.
Por pas kësaj historie fshihet edhe një ngjarje që mund t’ia kishte ndryshuar jetën përgjithmonë. Në vitin 2001, një aksident i rëndë me motor në Durrës e la Enisin për 48 orë në koma. Pa kaskë në kokë, ai pësoi dëmtime të rënda, theu ijët dhe disa brinjë, ndërsa iu desh të përballej me një periudhë të gjatë rikuperimi.
Gjatë gjashtë muajve të rehabilitimit, ai nuk u mjaftua vetëm me sfidën e rikthimit në jetë normale. Pikërisht atëherë krijoi një aplikacion online për bizneset ushqimore, restorantet dhe kafenetë, që u ofronte konsumatorëve shpërblime për blerjet e tyre.
Ishte kjo ide që do ta çonte drejt një kapitulli të ri në jetën e tij. Enisi ia prezantoi aplikacionin pronarit të restorantit “Dante”, ku nisi të punonte si kamarier, duke i premtuar se mund t’ia pesëfishonte të ardhurat. Projekti funksionoi dhe bashkëpunimi mes tyre u kthye në partneritet biznesi. Disa vite më vonë, Enisi mori të gjitha aksionet e restorantit.
Sot, “Dante” numëron tri pika, ndërsa sipërmarrësi shqiptar ka zgjeruar aktivitetin me “Mulleti”, një restorant që mban mbiemrin e vajzërisë së nënës së tij.
Nga emigrimi te suksesi gastronomik, rruga e Enisit nisi në vitin 1992, kur u largua nga Shqipëria për të studiuar në Damask. Më pas jetoi në Liban dhe Australi, përpara se familja e tij të vendosej në Zelandën e Re në vitin 2005, në një kohë kur pak shqiptarë e kishin zgjedhur këtë destinacion.
Pasionin për gastronominë e kishte prej vitesh, por kthimi në Zelandën e Re i dha mundësinë ta kthente në profesion. Për t’u formuar si picier, ai u trajnua nga profesionistë të njohur në Napoli, duke sjellë në restorantet e tij traditën italiane të picës napoletane dhe asaj romane.
Sot, restorantet e tij renditen mes emrave të njohur të gastronomisë vendase, ndërsa Enisi pretendon se ka fituar Kupën Botërore të Picës dhe se është vlerësuar për pesë vite radhazi me çmimin e picerisë më të mirë në botë. Dy restorantet e tij janë përfshirë gjithashtu në listat e 50 restoranteve më të mira në Zelandën e Re, sipas të dhënave të ndara në intervistë.
Në një zonë që shpesh krahasohet me Manhatanin e Nju-Jorkut, Enisi ka ndërtuar jo vetëm një biznes, por edhe një copë Shqipëri larg atdheut. Në restorantet e tij punon e gjithë familja, ndërsa përmes emrave, shijeve dhe mikpritjes përpiqet të ruajë lidhjen me vendin nga i cili u largua më shumë se tri dekada më parë.
Një aksident që për pak i mori jetën, një ide e lindur gjatë shërimit dhe një pasion i kthyer në sipërmarrje: kjo është historia e tiranasit që ndërtoi një kapitull të ri suksesi në Zelandën e Re.
