Loading ...
Një periudhë e pazakontë thatësire në Romë ka bërë që ujërat e lumit Tibër të tërhiqen, duke nxjerrë përsëri në dritë pjesë të një strukture të lashtë që mund të lidhet me urën e ndërtuar gjatë periudhës së Perandorit Neron.
Bëhet fjalë për rrënojat e një ure romake që për shekuj kanë qëndruar të fshehura nën ujë dhe sedimentet e lumit. Struktura njihet nga burimet historike si Pons Neronianus, ose “Ura e Neronit”, dhe mendohet të jetë ndërtuar gjatë shekullit I pas Krishtit.
Ura shërbente për të lidhur zona të ndryshme në të dy anët e Tibrit dhe lidhej me zhvillimin e pjesës së Romës ku ndodheshin prona dhe hapësira të përdorura nga perandori. Me kalimin e shekujve, struktura u dëmtua dhe një pjesë e mbetjeve të saj përfunduan nën ujë. Pikërisht për këtë arsye, rrënojat bëhen të dukshme vetëm në periudha të caktuara, kur niveli i Tibrit bie në mënyrë të pazakontë.
Thatësira e këtij viti ka krijuar një prej këtyre momenteve të rralla. Gurë të mëdhenj dhe pjesë të themeleve janë bërë të dukshme, duke u dhënë arkeologëve mundësinë t’i dokumentojnë më nga afër. Megjithatë, specialistët paralajmërojnë se jo çdo gur që shfaqet në shtratin e lumit mund të konsiderohet automatikisht pjesë e urës së Neronit.
Për të përcaktuar origjinën e strukturave, ekspertët duhet të analizojnë materialet, mënyrën e ndërtimit dhe pozicionin e tyre. Vetëm pas këtyre studimeve mund të përcaktohet me më shumë siguri se cilat elemente i përkasin urës antike.
Neroni sundoi Perandorinë Romake nga viti 54 deri në vitin 68 pas Krishtit dhe mbetet një prej figurave më kontroverse të historisë romake. Emri i tij lidhet me zjarrin e madh të Romës të vitit 64, përndjekjet ndaj të krishterëve dhe një periudhë të trazuar politike. Megjithatë, gjatë sundimit të tij u ndërmorën edhe projekte të mëdha ndërtimore dhe urbanistike.
Për arkeologët, ulja e nivelit të Tibrit është një mundësi e rrallë për të parë pjesë të Romës antike që zakonisht janë të paarritshme. Por ekspozimi ndaj ajrit mund të sjellë edhe rreziqe për materialet e lashta, ndaj dokumentimi duhet të kryhet shpejt.
Pas gati 2,000 vjetësh, lumi po hap përkohësisht një dritare drejt Romës perandorake. Kur ujërat të ngrihen përsëri, ura mund të zhduket sërish nga sytë e publikut, por të dhënat e mbledhura tani mund t’i ndihmojnë studiuesit të kuptojnë më mirë një prej strukturave më misterioze të qytetit antik.
