Loading ...
Për skulptorin Artan Marku, skulptura shenjon jetën e tij. Në studion e Pas Mesnatë, ai rrëfen rrugëtimin drejt profesionit, për të cilin thotë se skulptura ka qenë destinacion që në vogëli.
“Balta është një shprehëse e jashtëzakonshme vertikaliteti. Në themel ka figurën njerëzore. Sot në analizën që i bëj vetes them se kam patur destinacion vetëm skulpturën. Që i vogël merresha me plastelinë me skulpturë.
Babai im nuk donte që unë të vazhdoja në këtë drejtim sepse kishte patur një aksident me vëllanë e madh që vajti për klarinetë dhe në vitin e dytë, dështoi, ngeli dhe babai u detyrua ta hiqte. Diku nga klasa e katërt ku isha unë, ma kishte prerë, që mos u mundo kot, nuk coj më fëmijë në konvikt. Fati e desh të hapej shkolla në qytet.
Kam patur fatin e madh të kisha pedagog Hektor Dulen, Kristaq Ramën si edhe Thoma Thomai. Aftësia e tyre profesionale, artistike dhe kulturore ishte një armë e fortë. Përmes tyre na furnizuan edhe ne me një mendim kritik dhe profesional goxha të thellë,” kujton Marku.
