Rishi Sunak, një mësim nga Britania që India duhet t’i kushtojë vëmendje

schedule09:40 - 30 Tetor, 2022

schedule 09:40 - 30 Tetor, 2022

Nga Siddharth Varadarajan, World Crunch

Kam jetuar në Londër nga viti 1979 deri në vitin 1986 – si student dhe jo si emigrant por kam parë mjaftueshëm nga jeta e britanikëve për të vlerësuar saktësisht se sa shumë ka përparuar vendi në 36 vitet që kur u largova nga brigjet e tij.

Isha 14 vjeç kur babai im shkoi në Londër dhe 21 vjeç kur u transferova në Nju Jork. Në ato shtatë vite, unë përfundova një shkollë të përgjithshme në një lagje të klasës punëtore të Londrës Jugore dhe studiova ekonomi në London School of Economics.

Margaret Thatcher ishte kryeministre gjatë gjithë kësaj kohe, racizmi nga banditë të Frontit Kombëtar dhe Partia Kombëtare Britanike ishte diçka normale dhe racizmi i policisë – veçanërisht ndaj të rinjve me ngjyrë ishte pjesë e jetës, raporton abcnews.al.

Unë kurrë nuk kam pësuar asnjë abuzim fizik dhe shumë pak ofendime për racën time. Gjatë një ndeshje futbolli për pushimin e drekës në javën time të parë ose të dytë në shkollë, një fëmijë britanik i bardhë më tha, “kaloje topin, Stan”.

Kur ndeshja mbaroi, i thashë që emri im nuk ishte Stan. Përgjigja e tij më tronditi: “Oh, e kisha fjalën për Stan si në Pakistan.”

Fillimi i diversitetit në politikë

Ai dhe miqtë e tij më pyetën më pas për emrin tim dhe më thanë nëse ishte në rregull nëse do më  thërrisnin “Sid”. Kjo është historia ime e vogël për ngritjen e jashtëzakonshme të një politikani me origjinë indiane.

Që nga ajo ditë, nuk kam pasur asnjë problem në shkollë. Por ishte e qartë se shoqëria britanike kishte një problem me racizmin, të nxitur nga frika demografike (e nxitur nga politikanët e krahut të djathtë) dhe pyetjet e pabaza në lidhje me “besnikërinë” ndaj  emigrantëve dhe pasardhësve të tyre.

Zezakët dhe aziatikët e Jugut nuk ishin shumë të pranishëm në jetën publike kur mbërrita, por gjërat kishin filluar të ndryshonin me kohën kur u largova. Nuk kishte pasur asnjë aziatik apo me ngjyrë në Dhomën e Komunave që kur Shahpurji Saklatvala, komunisti me origjinë indiane, humbi Battersea në vitin 1929.

Por në vitin 1987, Diane Abbott, Paul Boateng dhe Keith Vaz fituan dhe shumë shpejt pasuan të tjerë, raporton abcnews.al.

Kjo është historia ime e vogël për ngritjen e jashtëzakonshme të një politikani me origjinë indiane në postin e kryeministrit britanik.

Sigurisht, përvojat e jetës së Rishi Sunak mund të mos përfaqësojnë shumicën e  familjeve emigrante, por as përvojat e jetës së burrave dhe grave të tjera.

Indianët në Indi e kanë pritur shumë mirë lajmin se Sunak  do të ishte kryeministër.

Për Sunak, kjo është një arritje e jashtëzakonshme personale.

Mbi të gjitha, është populli britanik në tërësi ai që ka të drejtë të ndihet krenar për këtë moment thellësisht simbolik. Ata kanë përqafuar dhe festuar diversitetin e tyre në një mënyrë të jashtëzakonshme dhe nuk janë të vetmet vende europiane që e kanë bërë këtë.

Irlanda dhe Portugalia kanë pasur  kryeministra me origjinë indiane. Por në vend që të ndihen të lumtur për veten e tyre, indianët në Indi duhet të pyesin veten se çfarë ka ndodhur jo vetëm me diversitetin fetar dhe pluralizmin kulturor që ka qenë pjesë e  jetës indiane për mijëra vite, por edhe me historinë reale të Indisë.

Një Indi e polarizuar

Kur Sunak ishte ndër pretendentët kryesorë, Kancha Ilaiah tërhoqi vëmendjen te toleranca që Britania “e krishterë” po ofronte tani atë që ai e quante Indi “Hindu”:

“Britania mundi një perandori koloniale të krishterë. Megjithatë, Britania tani e lejoi Sunak të konkurrojë për postin e lartë”.

Asnjë lider i opozitës britanike apo edhe konkurrentët e partisë së tij për kryeministër nuk kanë diskutuar rreth fesë së tij. Pasuria e tij, po. Qëndrimi i tij ndaj klasës punëtore, po.

Dhe shmangia e taksave e gruas së tij, po. Të gjitha pyetjet janë shumë normale  në një demokraci. (Këto pyetje, bëhen rrallë në Indi.)”

Pakicat e Indisë, dhe veçanërisht myslimanët, e kanë gjetur të sulmuar veten pothuajse në çdo front. Krahasoni situatën me atë të Indisë, ku qeveria nuk ka një ministër të vetëm mysliman dhe ku Partia Bharatiya Janata dhe Sangh e kanë polarizuar Indinë në çështjen e fesë, veçanërisht të fesë islame.

Udhëheqësit e partive nuk mendojnë dy herë për të sharë muslimanët dhe për të shpallur kredencialet e tyre hindu. Ndryshe nga Britania, çështja e fesë është bërë parësore në diskursin politik.

Realiteti i shëmtuar modern i Indisë

Edhe kryeministri Narendra Modi është angazhuar në këtë politikë. Kujtoni fjalimin për Zëvendës Presidentin Hamid Ansari ose referencën e  tij ndaj protestuesve myslimanë kundër Ligjit të Shtetësisë (Amendamentit), i cili përjashton emigrantët myslimanë nga pretendimi i shtetësisë, si njerëz që mund të njiheshin nga rrobat që veshin.

Në një fjalim të mbajtur në mes të zgjedhjeve të përgjithshme të vitit 2019, Modi u tall me udhëheqësin e Kongresit Rahul Gandhi për qëndrimin nga Wayanad. Udhëheqës të tjerë të BJP si Yogi Adityanath priren të jenë më të ashpër në fjalimet e tyre, siç ishte edhe Modi, gjatë viteve të hershme të kryeministres së tij.

Por tabloja e gjerë është e tillë që pakicat e Indisë, dhe veçanërisht myslimanët, e gjejnë veten të sulmuar në pothuajse çdo front. Shenjat e diversitetit është më mirë të mbeten të fshehura sepse në të kundërt do të penalizohen.

Ky është realiteti i shëmtuar modern i Indisë dhe sa më shpejt ta kuptojmë këtë dhe të fillojmë të punojmë për ta ndryshuar atë, aq më mirë.

/abcnews.al