Kriza në Ngushticën e Hormuzit po merr një dimension të ri, pasi operacionet ushtarake amerikane po ndikojnë drejtpërdrejt në lëvizjen e anijeve tregtare.
Sipas të dhënave që i atribuohen Komandës Qendrore të SHBA-së (CENTCOM), forcat amerikane kanë devijuar deri më tani 55 anije tregtare, në kuadër të operacioneve për zbatimin e bllokadës detare ndaj Iranit.
Shifra ka shënuar një rritje të ndjeshme në ditët e fundit. Më 2 gusht, numri i anijeve të devijuara ishte 35, ndërsa brenda rreth një jave 20 anije të tjera kanë ndryshuar kurs. Sipas të njëjtit informacion, dy anije janë imobilizuar, ndërsa dy të tjera janë hipur në bord nga forcat amerikane.
Në të njëjtën kohë, më shumë se 20 anije luftarake amerikane vijojnë të jenë të dislokuara në rajonin e gjerë të Lindjes së Mesme, duke mbështetur operacionet në një nga korridoret më të rëndësishme të transportit global të energjisë.
Zhvillimet e fundit tregojnë se kriza nuk lidhet më vetëm me rënien e trafikut detar në Ngushticën e Hormuzit, por ka kaluar në një fazë ku operacionet ushtarake po ndikojnë drejtpërdrejt në rrugët e transportit tregtar.
Për pronarët e anijeve, qiramarrësit dhe kompanitë e sigurimeve, situata ka krijuar një nivel të ri pasigurie, pasi vendimi për të hyrë ose dalë nga Gjiri Persik tashmë lidhet edhe me mundësinë që një anije të devijohet, të kontrollohet ose të vonohet.
Ndërkohë, përpjekjet diplomatike për uljen e tensioneve nuk kanë sjellë ende një rikthim të konsiderueshëm të trafikut detar. Teherani ka bërë të qartë se një marrëveshje me Omanin mbi statusin e Ngushticës së Hormuzit nuk është e mjaftueshme në vetvete për një rihapje të plotë të rrugës detare, duke e lidhur situatën me përplasjen më të gjerë me Shtetet e Bashkuara.
Kriza ka rëndësi të veçantë edhe për flotën greke, për shkak të pranisë së fuqishme të pronarëve grekë në transportin e energjisë, veçanërisht në segmentet VLCC, Suezmax dhe të cisternave të produkteve.
Ngushtica e Hormuzit është një arterie jetike për eksportet e naftës dhe gazit nga Gjiri Persik drejt tregjeve ndërkombëtare dhe çdo kufizim i trafikut mund të ndikojë në disponueshmërinë e tonazhit, të rrisë distancat dhe kohën e udhëtimit, si dhe të mbajë të larta kostot e sigurimit ndaj rrezikut të luftës.
Për kompanitë greke të transportit detar, situata paraqet njëkohësisht mundësi dhe rreziqe. Reduktimi i tonazhit të disponueshëm dhe rritja e rrezikut gjeopolitik mund të çojnë tarifat e transportit në nivele shumë të larta, por në të njëjtën kohë rriten kostot operative, shpenzimet e sigurimit dhe përgjegjësia për sigurinë e ekuipazheve.
Devijimi i 55 anijeve tregtare është një nga treguesit më të qartë të ndikimit që kriza e Hormuzit po ushtron mbi transportin detar global.
Për sa kohë që një zgjidhje politike mbetet e pasigurt, Ngushtica e Hormuzit do të vijojë të jetë një faktor kritik për tarifat e transportit, flukset globale të naftës dhe gazit dhe vendimet operative të kompanive të anijeve.



