Loading ...
Forca, ekuilibri dhe besimi te njëri-tjetri janë elementët kryesorë të këtij spektakli.
Në sheshin përpara Bashkisë së Barcelonës, dhjetëra burra, gra dhe fëmijë u bashkuan për të ndërtuar kullat tradicionale njerëzore, të njohura si castells.
Tetë grupet lokale të castellers ndërtuan dhe më pas çmontuan plot 25 kulla njerëzore, disa prej të cilave arritën deri në nëntë nivele lartësi.
Pamjet janë po aq spektakolare sa edhe tradita. Qindra njerëz ndjekin në heshtje momentin kur pjesëmarrësit ngjiten njëri mbi tjetrin, ndërsa në majë të kullës është gjithmonë një prej pjesëtarëve më të vegjël të grupit.
Tingujt e gralles, instrumentit tradicional katalanas me dy kallama, dhe baterive timbal, shoqërojnë çdo ndërtim të kullave. Por këtë vit, tradita solli edhe një risi të rëndësishme.
Fëmijët më të vegjël, të njohur si enxanetes të cilët ngjiten deri në majë të kullës, përdorën për herë të parë helmeta të posaçme mbrojtëse.
“Enxaneta” është ai që përfundon kullën, ngjitet në pikën më të lartë, përshëndet publikun me dorë dhe më pas nis zbritjen.
Helmetat e reja janë krijuar për t’u dhënë fëmijëve mbrojtje shtesë në rast të një rrëzimi, pa ndryshuar mënyrën tradicionale të ndërtimit të kullave.
Tradita e kullave njerëzore është një simbol i identitetit kulturor katalanas dhe kërkon koordinim të jashtëzakonshëm mes të gjithë pjesëmarrësve.
Çdo person ka një rol të përcaktuar. Ata që qëndrojnë në bazë duhet të krijojnë një strukturë të qëndrueshme, ndërsa pjesëtarët më të lehtë ngjiten gradualisht drejt majës.
Castells janë pjesë e trashëgimisë kulturore jomateriale të njerëzimit. Në vitin 2010, UNESCO i përfshiu në Listën Përfaqësuese të Trashëgimisë Kulturore Jomateriale të Njerëzimit.
Dhe kështu, mes duartrokitjeve, muzikës tradicionale dhe qindra shikuesve, Barcelona vijon të ruajë një traditë që bashkon breza të tërë, duke e kthyer çdo kullë njerëzore në një spektakël, por edhe në një simbol të bashkëpunimit dhe komunitetit.
