Loading ...Burgjet janë ndërtuar për të izoluar krimin. Por çfarë ndodh kur krimi ndodh brenda tyre?
Më 19 janar 2026, brenda mureve të burgut më të madh të Greqisë, ndodhi një vrasje që tronditi jo vetëm sistemin penitenciar, por edhe balancat e krimit të organizuar.
Një i burgosur shqiptar, 49 vjeç, u vra me thikë të improvizuar. Autori, një shtetas grek 28-vjeçar. Viktima, Jani Aliaj, një ndër shqiptarët më të kërkuar, i cili për pAk ditë pritej të ekstradohej në Shqipëri, për të vuajtur një dënim me burgim të përjetshëm.
Vrasja ndodhi në zonën e njohur si krahu i tretë i burgut të Koridhalosë, aty ku mbahen të izoluar të dënuarit me rrezikshmëri të lartë.
Por kjo ngjarje nuk ishte një sherr banal burgu. Faktet flasin për një kontratë vdekjeje.
Jani Aliaj u vra në një burg të sigurisë së lartë, ndonëse i konsideruar problematik për institucionet. Në një hapësirë që teorikisht kontrollohet 24 orë në 24, me kamera, roje dhe protokolle sigurie.
Sonte po sjellim hetim e një vrasje që nuk duhej të kishte ndodhur kurrë.
Një ngjarje që ekspozon dobësitë e sistemit penitenciar dhe ngre pyetje të rënda mbi përgjegjësinë e autoriteteve.
Si u organizua vrasja? A ishte e planifikuar nga brenda? Dhe pse ende ka më shumë pyetje sesa përgjigje?
Kjo është dosja e një vrasjeje në burg. Një krimi në zemër të sigurisë shtetërore.
KUSH ISHTE JANI ALIAJ
Jani Aliaj, 49 vjeç ishte një emër i njohur për autoritetet shqiptare dhe greke. Në 10 vjet ai është akuzuar për 2 vrasje. Të paktën të dokumentuara dhe për të cilat drejtësia ka folur.
Të parën në Greqi, për të cilën është dënuar me 18 vjet burg dhe të dytën në Shqipëri, ku është dënuar me burgim të përjetshëm në mungesë.
I ka shpëtuar dy atentateve me armë zjarri në Tiranë e Gjirokastër dhe dy sulmeve të mëparshme më thikë në burgun e Koridhalosë në Greqi, i fundit 6 muaj para se të vritej.
Prej 13 muajsh ishte në burg në Greqi, në pritje të ekstradimit në Shqipëri. Para se të kthehej për të vuajtur dënimin me burgim të përjetshëm në vendin tonë, duhej të shlyente edhe 2 vite burg në shtetin helen, dënim nga i cili i kishin mbetur vetëm disa muaj.
Nga ana tjetër ka dhe një çështje të hapur me drejtësinë. Aktualisht, në Gjykatën e Posaçme ka nisur gjyqi ndaj tij për, vrasje të mbetur në tentativë, prodhim dhe shitje narkotikësh dhe pjesëmarrje në grup të strukturuar kriminal.
Për disa vite, Policia e Shtetit e rendiste në krah të 5 personave më të kërkuar nga drejtësia shqiptare.
Emri i tij lidhet me një zinxhir vrasjesh e plagosjesh të ndodhura për larje hesapesh në Gjirokastër, Tepelenë, Tiranë, Durrës e Fier.
Janë pikërisht këto ngjarje, që pasi kulmuan në vitin 2016, nisën të pasojnë njëra – tjetrën dhe nxorën në sipërfaqe përplasjet e dy grupeve nga Tepelena. Deri në atë kohë dihej pak, ose aspak për aktivitetet e tyre, që në shumicën e rasteve ishin shtrirë edhe përtej kufijve.
Dy personazhet kryesore që duket se ideuan dhe realizuan disa atentate, të finalizuara e të dështuara, ishin Elton Çiça, i cili u vra në Tiranë dhe Jani Alia që u dënua me burgim të përjetshëm për ekzekutimin e tij e që u vra më 19 janar 2026 në burgun e Koridhalosë në Greqi.
VRASJA BRENDA BURGUT
Jani Aliaj u qëllua për vdekje me thikë rreth orës 16:00, të datës 19 janar 2026.
Ngjarja ndodhi brenda një ambienti që teorikisht kontrollohet 24 orë në 24. Një thikë e improvizuar, e ndërtuar brenda burgut, u përdor për të goditur për vdekje Jani Aliajn. Ai u godit dy herë në gjoks, duke mbetur i vdekur në vend.
Autori nuk u përpoq të fshihej. Nuk kishte panik. Ishte i qetë. Si dikush që e dinte se çfarë duhej të bënte. Autoritetet e Pireut po hetojnë ngjarjen si një krim të porositur nga persona të tjerë. Kjo nisur edhe nga një tentativë e 6 muajve më parë, kur autori bashkë me disa të burgosur arabë, tentuan të vrasin Jani Aliajn, por nuk ia arritën. Pas kësaj tentative, 49-vjeçari Shqiptar, mori një status mbrojtje dhe u izolua në një qeli në sektorin B, bashkë me një ish-punonjës Policie te dënuar për drogë, vend që konsiderohej më i sigurt.
Autori i vrasjes po ashtu nuk është një emër i panjohur për autoritetet vendase. I dënuari grek që goditi me thikë Jani Aliajn është Kristos Vardhuniotis, i dyshuar si vrasës me pagesë.
28-vjeçari grek kishte kryer më parë një tjetër vrasje në Agios Panteleimonas. Teksa lëvizte më një motoçikletë, ai iu afrua shtetasit shqiptar dhe e qëlloi me armë zjarri në kokë.. Bëhet fjalë për ekzekutimin e Artur Bashimit, ngjarje e ndodhur më 18 gusht 2025 në Athinë, që po ashtu u dyshua se ishte kryer me porosi nga burgu.
Më 3 shtator 2025 Policia e Greqisë zbardhi vrasjen e 47-vjecarit nga Gjirokastra, Artur Bashimi, duke arrestuar 28-vjeçarin grek, i cili aktualisht akuzohet edhe për vrasjen e Jani Aliajt në burgun e Koridhalosë. Ai pranoi krimin në atë kohë dhe tha se për vrasjen e shqiptarit ishte paguar 15 mijë euro. Ai theksoi se nuk e njeh personin që porositi vrasjen e shqiptarit, por tha se urdhri erdhi nga brenda burgjeve greke.
Dy vrasje. Dy mënyra të ndryshme. Një profil që për autoritetet ngre dyshimin kryesor: ai nuk vepron vetëm. Madje asnjëherë për interesa personale, por i paguar dhe për llogari të dikujt tjetër. Madje ka dyshime se ai vepron për llogari që atje e konsiderojnë “mafia e burgut”.
Mediat greke, që nisën menjëherë të investigojnë ngjarjen, kanë ngritur disa pyetje serioze në lidhje me përgjegjësitë e administratës së burgut dhe rrethanat, në të cilat i dënuar Jani Aliaj, i njohur si “Xheku”, u vra në mes të ditës në burgun e Koridhalos.
Aliaj, i cili vuante dënimin për vrasje dhe ishte arrestuar në dhjetor të vitit 2024 në Moschato, njihej nga autoritetet si person me rrezikshmëri të lartë, ndërsa informacionet sugjeronin se ai ishte “pistoleta” e Vangelis Zambounis dhe ishte i lidhur me rrjete serioze të krimit të organizuar.
Vangelis Zambounis ishte një emër kyç i krimit të organizuar në Greqi, i njohur për aktivitetet e tij të gjerë në trafikun e drogës, kontrabandë armësh dhe shantazhe të strukturuara ndaj rivalëve dhe biznesmenëve. Sipas hetimeve, ai kishte ndërtuar një rrjet të sofistikuar mbikëqyrjeje dhe kontrolli, ku përdorte individë të dhunshëm si “pistoleta” për të ekzekutuar urdhra dhe për të mbajtur rivalët nën frikë. Zambounis ishte gjithashtu i përfshirë në një sërë eliminimesh të planifikuara, duke e bërë emrin e tij një nga më të frikshmit në botën kriminale greke. Ai arriti të ruante ndikimin e tij edhe në prani të presionit të lartë nga autoritetet, duke përdorur informacione operative, kodime të komunikimeve dhe rrjete të fshehta bashkëpunëtorësh.
Brenda këtij konteksti të tensionuar, vrasja e tij u shndërrua në një ngjarje që tronditi opinionin publik: Vangelis Zambounis u qëllua me 90 plumba brenda makinës së tij, një akt që tregoi qartë për shkathtësinë dhe mizorinë e rivalëve të tij. Incidenti u interpretuar si një mesazh i fortë për të gjithë ata që ishin pjesë e rrjeteve kriminale dhe për autoritetet, duke nxjerrë në pah rrezikun e vazhdueshëm të përplasjeve mes grupeve të armatosura. Sipas hetimeve, ky ekzekutim nuk ishte thjesht një akt hakmarrjeje, por një plan i mirë organizuar që synonte eliminimin e një figure kyçe dhe destabilizimin e strukturave të kontrollit të tij. Vrasja e Zambounis, brutale dhe e shënuar nga një numër i jashtëzakonshëm plumbash, konfirmoi fuqinë e rrjeteve kriminale dhe pasigurinë që mbizotëronte edhe në hapësirat publike të Athinës. Ky incident lidhet ngushtë edhe me aktivitetet e individëve të tjerë të krimit të organizuar, duke përfshirë lidhjen e tij me Jani Aliajin dhe rrjetin që drejtohej nga Klodian Lekocaj, duke krijuar një mozaik të dhunshëm ku urdhri, influenca dhe eliminimi ishin pjesë e përditshme e jetës së krimit të organizuar.
Nisur nga të gjitha të dhënat që dispononte Policia greke, kishte edhe informacione rreth një kontrate vdekjeje për Jani Aliajn.
Që në nëntor të vitit 2025, administratës së burgut të Koridhalos i kishte mbërritur informacioni në lidhje me një kontratë aktive vdekjeje kundër Jani Aliajt. Konkretisht, udhëheqësi famëkeq i asaj që mediat greke e quajnë, “mafia e burgjeve”, Klodian Lekocaj, mbajti pengje dhe hapi qeli në krahun e tretë duke kërkuar Aliajn.
Shefi i atëhershëm i burgut, Kostas Lambropoulos, dyshohet se e mori seriozisht këtë informacion dhe, siç rezulton, informoi me shkrim si udhëheqjen politike të Ministrisë së Mbrojtjes së Qytetarëve ashtu edhe Sekretariatin e Përgjithshëm për Politikat Kundër Krimit . Më pas, me një vendim të miratuar nga Komiteti Qendror i Transferimeve, i burgosuri u hoq nga Krahu C dhe u transferua në K2 , pra në krahun e sigurisë së lartë, i njohur edhe si krahu “17 Nëntori”.
Megjithatë, sipas informacioneve, pasi shefi i atëhershëm i rojeve la pozicionin e tij , Jani Aliaj u transferua përsëri në krahun e 3-të, aty dhe ku u vra. Ky kthim në vendin nga ku e kishin larguar për siguri, shkaktoi një shqetësim serioz, pasi: Vlerësimi i rrezikut nuk ishte hequr zyrtarisht; nuk dihet nëse ka pasur një vlerësim të ri të dokumentuar të sigurisë; ndërsa, sipas burimeve për mediat greke, vendimi thuhet se është dhënë me urdhër verbal.
Konsiderohet e dyshimtë që, ndërsa ekzistenca e kërcënimit ishte e njohur, i burgosuri u kthye në një repart ku ishin aktivë grupe rivale dhe individë, me të cilët ai kishte llogari të hapura. Burime që kanë njohuri për rastin theksojnë se: Transferimi i mëparshëm në K2 kishte për qëllim pikërisht mbrojtjen e tij; Kthimi i tij në Krahun e Tretë e përmbysi plotësisht regjimin e sigurisë; krijoi kushtet për ekzekutimin e kontratës së vdekjes.
Autori i vrasjes dyshohet të jetë Kristos Vardouniotis, ndërsa autoritetet po hetojnë motivet dhe rrethanat e sulmit. Ndërsa porosia ka dyshime se mund të jetë dhënë po nga i njëjti burg, nga Klodian Lekocaj, i cili si në shumë raste të ngjashme që është hetuar, ka mohuar të ketë lidhje me krimin.
Klodian Lekocaj është një nga emrat më të errët që shfaqet në dosjet e krimit të organizuar shqiptar që ka vepruar në Greqi. I dënuar me burgim të përjetshëm, ai konsiderohet nga autoritetet hetimore greke si një figurë që, pavarësisht izolimit fizik, nuk e ka humbur kurrë ndikimin e tij kriminal. I vendosur në burgun famëkeq të Koridhalosit, Lekocaj dyshohet se ka ndërtuar dhe drejtuar atë që hetuesit e përshkruajnë si “mafia e burgjeve”, një mekanizëm i fshehtë urdhrash, presionesh dhe eliminimesh që shtrihet përtej mureve të institucionit penitenciar.
Sipas të dhënave hetimore, emri i tij përmendet si porositës në disa krime të rënda, së fundmi edhe për vrasjen e Jani Aliajt, një ngjarje që tronditi opinionin publik dhe ekspozoi dobësitë e thella të sistemit të sigurisë brenda burgjeve të sigurisë së lartë. Lekocaj del në komunikime të koduara, në dëshmi bashkëpunëtorësh dhe në informacione operative, si një figurë që jep urdhra, ndërmjetëson konflikte dhe mban nën kontroll individë të tjerë të botës së krimit.
Hetimet sugjerojnë se burgimi i përjetshëm nuk e ka shkëputur nga aktiviteti kriminal, por përkundrazi, burgu është shndërruar në një qendër komande të padukshme. Për autoritetet, rasti i Klodian Lekocajt përfaqëson modelin më shqetësues të kriminelit modern. Një individ që vazhdon të ushtrojë pushtet edhe pas hekurave, duke sfiduar drejtpërdrejt sistemin penitenciar dhe vetë drejtësinë.
Hetimi i Sigurisë së Pireut po fokusohet në një pistë kryesore. Vrasja e Jani Aliajt ishte e porositur. Trafiku i drogës në Athinë shihet si motivi kryesor. Kush kontrollon sheshet? Kush shpërndan? Kush përjashtohet?
BURGU FAMËKEQ
Burgu i Koridhalos, në periferi të Athinës, nuk është thjesht një institucion ndëshkimi, por një simbol i errët i përplasjes mes shtetit dhe krimit.
Për dekada me radhë, ai ka strehuar disa nga emrat më të rrezikshëm të botës së nëndheshme greke dhe ndërkombëtare. Brenda këtyre mureve janë regjistruar vrasje mes të burgosurve, përplasje të dhunshme bandash dhe akte që kanë tronditur vetë autoritetin e shtetit. Koridhalos është bërë i famshëm edhe për arratisje spektakolare, që kanë ekspozuar dobësitë e sigurisë dhe kanë kthyer burgun në një simbol dështimi institucional. Trazirat, marrjet peng dhe zbulimi i armëve brenda qelive kanë qenë pjesë e një realiteti të përsëritur ndër vite. Mbipopullimi dhe kushtet e rënda kanë ushqyer tensione të vazhdueshme, duke e kthyer çdo ditë në një provë force. Në këtë burg, kontrolli shpesh është vënë në dyshim dhe rendi është sfiduar hapur. Koridhalos nuk ka qenë kurrë një burg i qetë. Ai ka qenë gjithmonë një vatër konflikti, ku dhuna nuk është përjashtim, por paralajmërim. Dhe pikërisht këtu, në këtë hapësirë të mbingarkuar me histori të errëta, ndodhi edhe vrasja e Jani Aliajt.
Përplasja e grupeve të Tepelenës
Hakmarrja mes dy djemve nga Tepelena, Elton Çiça dhe Jani Alia, nisi në vitin 2006 pas një vrasjeje në rajonin e Atikës Perëndimore. U zhvendos më vonë në burgun e Koridhalosë në Greqi e më pas u pasua me plagosje e vrasje mes dy grupeve, në Gjirokastër, Tiranë, Durrës e Fier. Kjo përplasje, që u duk se kishte nisur nga një sherr banal, në fakt zhvilloi një sagë të përgjakshme, që për 10 vjet shkaktoi 4 të vrarë, 5 të plagosur dhe disa atentate të dështuara që Çiça e Alia, i bënë njëri-tjetrit, më vonë edhe ndaj miqve të tyre.
Pas ngjarjes së datës 1 maj 2016, ku mbeti i vrarë Elton Çiça, Policisë së Tiranës i është dashur të gjurmojë të shkuarën e hershme të viktimës për të zbuluar motivin e vrasjes së tij në kryeqytet. Burime nga grupi hetimor thanë në atë kohë se Çiça u ekzekutua për motive hakmarrje, që lidhej me një vrasje të ndodhur në vitin 2006. Në rajonin e Atikës Perëndimore, në Greqi, Jani Alia goditi për vdekje me thikë djalin e shtetasit Shyqo Ballazhiu, nga fshati me emrin Zhapokikë, i Memaliajt. Viktima, E. Ballazhiu 20 vjeç, ishte shoku i fëmijërisë së Elton Çiçës, bashkëmoshatar i tij. Ata ishin rritur bashkë në Tepelenë dhe Çiça ishte interesuar shumë për të mësuar se kush ishte autori i vrasjes së shokut të tij.
Në momentin që e ka marrë vesh se autori ishte po ashtu nga Tepelena dhe sapo ka mësuar emrin e tij, Elton Çiça i ka dërguar fjalë në burg Alisë, duke i thënë se do merrte hak për këtë vrasje. Jani Alia, ishte arrestuar nga Policia helene dhe ndodhej në paraburgim. Rreth 3 vite më vonë, ndodh që arrestohet në Greqi edhe Elton Çiça. Dy tepelenasit rastis të përballen në të njëjtin vend, në Burgun e Koridhalosë, Alia i dënuar me 18 vjet burg për vrasje dhe Çiça me 5 vjet për drogë.
Aty ndodhi përplasja e parë fizike mes tyre, pasi Çiça plagosi me thikë Alinë kur ndodheshin në ajrim. Disa javë pas kësaj ngjarje, Jani Alia del me leje nga burgu, pasi kishte bërë 10 vjet, por nuk kthehet më në burg dhe shpallet në kërkim nga Policia greke. Pak kohë më pas lirohet edhe Elton Çiça, pasi përfundon dënimin. Pas këtij momenti nisin edhe atentatet.
Megjithatë, duket se edhe një ngjarje e vitit 2015 në Tepelenë, shtoi emra të tjerë në listën për hakmarrje të Çiçës. Më 30 mars të atij viti, disa persona i grabisin dhe i dhunojnë prindërit Elton Çiçës, të cilët ai më pas i gjen dhe vendos të bëjë vetëgjyqësi. Një nga autorët e dyshuar vritet dy muaj më vonë, tjetri arrin t’i shpëtojë një atentati me eksploziv, ndërsa një tjetër i dyshuar, ekzekutohet pas 6 vitesh në një atentat që nuk u lidh asnjëherë zyrtarisht me hakmarrjen e Çiçës.
Grabitja e prindërve të Elton Çiçës
Mbrëmjen e 30 marsit të vitit 2015, një grup personash grabitën me armë banesën e prindërve të Elton Çiçës, Naim e Antonela Çiça, në Tepelenë. Sipas dosjes së Prokurorisë së Gjirokastrës, grabitësit e maskuar kanë hyrë në banesën e dy të moshuarve dhe pasi kanë ushtruar dhunë ndaj tyre, u kanë vjedhur një sasi prej 5 mijë eurosh e janë larguar. Prokuroria e Gjirokastrës arriti në përfundimin se grabitja ishte realizuar nga shtetasi: Robert Rama, Ervis Imeri, si dhe Sokol e Arben Jella. Në dosje thuhej se Ervis Imeri ishte personi që kishte dijeni për paratë në shtëpinë e prindërve të Çiçës.
Ndërkohë 4 vite pas ngjarjes, më 22 janar të vitit 2019, Policia rrestoi si të dyshuar për këtë ngjarje edhe Erigers Mihasin, i cili u ndalua në zonën e Yrshekut, në Tiranë.
Në dosjen e Prokurorisë së Gjirokastrës thuhej se Erigers Mihasi është zbuluar si i implikuar në ngjarje, pas vrasjes së 4 tetorit 2018 në zonën e ish-Bllokut, në Tiranë, ku mbeti i vrarë Fabian Gaxha dhe u plagosën Ervis Martinj e Eljon Hato. Mihasi u paraqit në Spitalin e Traumës për t’u interesua për miqtë e tij të plagosur por edhe për viktimën, të cilin e kishte shok dhe në atë moment Policia e shoqëroi dhe mori shenjat e gishtërinjve të tij.
Ekspertimi daktiloskopik zbuloi se gjurmët e gishtave në një paketë cigaresh, që ishte gjetur në makinën e autorëve të grabitjes në shtëpinë e prindërve të Elton Çiçës, ishin të Erigers Mihasit. Megjithatë kjo provë duket se nuk bindi prokurorin e çështjes, i cili 6 muaj pas arrestimit, në korrik të vitit 2019, kërkoi lirimin e Erigers Mihasit nga qelia. Akuza kërkoi zëvendësimin e masës, nga “arrest në burg” në “detyrim paraqitje pranë policisë gjyqësore”, kërkesë që u pranua nga Gjykata. Megjithëse u lirua nga qelia, hetimet për Mihasin vijuan në gjendje të lirë për “vjedhje me armë”, kryer në bashkëpunim, “plagosje të rëndë me dashje” kryer në bashkëpunim dhe “mbajtje pa lejë të municioneve luftarake”.
Ndërsa në mars të vitit 2021 hetimet për Erigers Mihasin u pushuan. Megjithatë, ai u ekzekutua pak kohë më vonë, konkretisht më 13 nëntor të vitit 2021, në zonën e “Astirit”, në Tiranë, bashkë me mikun e tij Armando Dumani. Kjo ngjarje vijon të mbetet pa autor, edhe pse Prokuroria nuk e ka lidhur me grabitjen e Tepelenës, por më tepër me përplasjet e grupit të Ervis Martinajt dhe rivalëve të tij, duke qenë se Mihasi njihej si një ndër njerëzit e tij më të afërt.
Vrasja e Robert Ramës
Teksa ishte në kërkim për grabitjen e prindërve të Elton Çiçës, dy muaj pas ngjarjes, konkretisht më 9 qershor 2015, ekzekutohet në Durrës, Robert Rama. 31-vjeçari nga Laçi dhe banues në Tiranë, u qëllua për vdekje në një lokal në zonën e ish- Kënetës. Rama, i cili kishte filluar të identifikohej me emrin Ledjon Hyska, u qëllua teksa ishte në shoqërinë e dy personave, të cilët mbetën të plagosur. Dy persona kanë zbritur nga motori dhe pasi nxorën armën nga çanta, e qëlluan për vdekje. Në momentin e ngjarjes, rreth orës 20:00, pranë zonës kanë qenë edhe persona të tjerë, që arritën t’u shpëtojnë plumbave, por pa arritur të identifikojnë autorët. Qytetarët që u gjendën në vendin e ngjarjes, u përpoqën t’u japin ndihmën e parë të plagosurve, duke i transportuar drejt Spitalit të Durrësit, por për 31-vjeçarin Robert Rama, nuk mund të bëhej më asgjë, duke qenë se ishte qëlluar edhe në kokë.
Policia ngriti disa pista për vrasjen, duke i përqendruar hetimet kryesisht tek grabitja, për të cilën ai ishte në kërkim, megjithatë, krimi mbeti pa autor për shumë kohë.
Ndërsa më herët, më 4 maj 2015, një tjetër person që ishte dyshuar për grabitjen e prindërve të Çiçës në Tepelenë, Ervis Imerit, i shpëtoi një atentati me eksploziv në zonën e Kombinatit, në Tiranë. Por në një tjetër atentat, po me eksploziv u krye sërish ndaj tij në Tiranë, më 8 dhjetor të vitit 2015, kur Imeri ndodhej në makinë bashkë me të vëllain, Eltonin, i cili mbeti i gjymtuar nga shpërthimi.
Disa muaj pas kësaj ngjarje, pasi ishte vrarë në Tiranë, Elton Çiça, i plagosuri nga shpërthimi i eksplozivit, Elton Imeri shprehej se as ai, as i vëllai nuk kishin lidhje me vrasjen e Çiçës. Madje, e përjashtonte të vëllain, Ervis Imerin, edhe nga grabitja e prindërve të Elton Çiçës në Tepelenë, duke deklaruar se ai ka transportuar autorët, por pa e ditur se çfarë kishin bërë. Ndërsa dëshmonte se Ervisi kishte marrë kërcënime nga këta persona që të mos tregonte identitetin e 2 prej tyre, të cilin në fakt ai nuk i dinte sepse ata mbanin maska.
Dy atentatet ndaj Jani Alisë
Një atentat që Elton Çiça dyshohej se kishte organizuar me qëllim vrasjen e Jani Alisë, dështoi më 10 janar të vitit 2016, pranë një qendre tregtare, te Rruga e Kavajës në Tiranë. Një kalimtar i rastit u plagos lehtë në ballë nga ciflat e xhamave që u thyen nga plumbat, megjithatë objektivi i ngjarjes, që më vonë u mësua se ishte Jali Alia, arriti të shpëtojë dhe u largua. Po kështu u larguan edhe atentatorët, duke lënë pas vetëm gëzhojat e armës që, sipas dëshmitarëve u shkrep 7-8 herë. Kur Policia mbërriti në vendin e ngjarjes nuk gjeti as autorët, as të dëmtuarit, përveç 5 gëzhojave të një arme që dyshohet të ketë qenë pistoletë tip “TT” dhe disa xhamave të thyer të një lokali, ku po hynte personi që dyshohet se ishte objektiv i atentatit. Burime nga Policia e Tiranës thanë në atë kohë se atentatorët dyshohet se kishin qenë në lëvizje me një automjet tip “Benz 190” dhe kishin qëlluar në ecje. Shërbimet e Komisariatit nr.2 dhe ato të Policisë Rrugore të Tiranës, u vunë në ndjekje të automjeti, i cili nga verifikimet rezultoi në pronësi të një personi që banon në periferi të Durrësit.
Pak muaj më pas, më 25 prill të vitit 2016, Elton Çiça u dyshua për një tjetër atentat ndaj Jani Alisë, kësaj here në Gjirokastër. Alia u plagos lehtë në njërën dorë, por nuk pranoi të denoncojë ngjarjen. Ngjarja ndodhi rreth orës 23:30, në kohën kur Jani Alia po lëvizte me makinën e mikut të tij, në afërsi të vendit të quajtur Ura e Lumit. Policia nisi hetimet për ngjarjen, duke pasur si të dyshuar Elton Çiçën, por pa arritur ta provojë autorësinë e tij.
Ekzekutimi i Elton Çiçës
Pas këtyre dy atentateve të dështuara ndaj tij, ishte radha e Jali Alisë që të vepronte, i bindur se gjithçka ishte organizuar nga Elton Çiça. Më 1 maj të vitit 2016 ai arrin të ekzekutojë armikun e tij, në një lokal pranë stadiumit Dinamo në Tiranë. 36-vjeçari nga Tepelena, Elton Çiça, u qëllua me dy plumba pistolete, teksa ndodhej në një tavoli me 3 persona të tjerë. Në pamjet filmike shquhej qartësisht autori, ndonëse jo fytyra e tij, edhe pse fshihej vetëm nga një kapele. Nga regjistrimet e kamerave, shihet që ora ishte 22:15 minuta, para se vrasësi të futej në lokal. Në atë moment, në bar “De Niro”, fokusohen 5 persona nga kamerat. Një person që qëndron në këmbë pranë derës, tek banaku, dhe pak hapa më brendësi të lokalit, në një tavolinë janë të ulur 4 persona. Në pamje ballore shquhet viktima, Elton Çiça, që është me kokën ulur duke shkruar diçka në celular. Në atë kënd të lokalit, nuk shquhet asnjë person tjetër, pasi tavolinat e tjera janë bosh. Ndërsa në aneksin e lokalit, që nuk është i fokusuar nga kamera, ndodhen klientë të tjerë. Aty futet një person i veshur sportiv dhe me një kapele të bardhë në kokë, që fillimisht duket si klient që ishte drejtuar për t’u ulur në ndonjë prej tavolinave. Por në fakt ai me hapa të shpejtuar drejtohet tek tavolina ku ndodhej viktima. Sapo afrohet aty, ai i drejtohet me emër viktimës dhe për më pak se 2 sekonda nxjerr pistoletën, e qëllon dy herë dhe largohet për të dalë nga lokali. Autori kthehet një fragment sekonde, shikon drejt tavolinës dhe më pas “zhduket”, nga dera e jashtme e lokalit.
Tri javë pas vrasjes së Elton Çiçës në lokalin “De Niro”, Policia e Tiranës arriti të dokumentojë ngjarjen, të identifikojë dhe të shpallë në kërkim dy autorët e dyshuar. Ata ishin Jani Alia, i dyshuar si personi që kreu ekzekutimin dhe Renato Milloshi, i dyshuar si bashkëpunëtor në vrasje. Drejtori i Policisë së Tiranës, që në atë kohë ishte Ervin Hodaj, nëpërmjet një konference për shtyp tha se autorët ishin shpallur në kërkim
Burimet saktësuan në atë kohë se personi që ka shkrepur armën, duke lënë të vdekur Elton Çiçën, ishte Jani Alia. Ndërsa shoku i tij, Renato Milloshi, ishte personi që i kishte krijuar kushtet për të kryer krimin, duke e lëvizur me makinë, para dhe pas vrasjes. Emrat e këtyre dy personave, si autorë të mundshëm të ngjarjes, dolën në skenë më pak se 48 orë pas vrasjes. Megjithatë përgjatë kësaj kohë, oficerët e Krimeve të Rënda të Policisë së Tiranës, në bashkëpunim me Prokurorinë kryen hetime intensive duke mbledhur prova të mjaftueshme. Prova që bindën edhe Gjykatën për të vendosur masat e sigurisë “arrest me burg”, në mungesë.
Ndërkohë, Policia kishte të dhëna, se i përfshirë në vrasjen e Çiçës, ishte edhe Nelgert Pata, i cili ishte miku i Jani Alisë, i cili nuk u arrit asnjëherë të shoqërohej, qoftë edhe për t’u marrë në pyetje.
Më qëllim arrestimin e dy autorëve të dyshuar, Policia dhe forcat speciale RENEA zhvilluan disa operacione, kryesisht në zonën e Tepelenes dhe Gjirokastrës, por rezultuan pa sukses. Ndërsa pak kohë më vonë, konkretisht në shkurt të vitit 2017, Renato Milloshi u vetëdorëzua në Policinë e Tiranës. Mohoi të kishte marrë pjesë në vrasje, madje edhe të kishte pasur dijeni për kryerjen e saj. Ai pranoi që e kishte transportuar me makinë Jani Alinë deri tek lokali ku ndodhi vrasja, por nuk e dinte arsyen se përse kishte shkuar aty. Madje ka deklaruar se e ka mësuar më vonë se çfarë kishte ndodhur.
Në gusht të vitit 2017, Gjykata e Tiranës e dënoi atë me 8 muaj burg, vetëm për akuzën e moskallëzimit të krimit. Ndërsa gjyqi për Jani Alinë vijoi deri në maj të vitit 2018, kur u dha dhe vendimi me burgim të përjetshëm në mungesë te tij. Në dosjen e Prokurorisë thuhej se ishte zbardhur tërësisht ngjarja, madje disa nga provat e krimit ishin gjetur në një automjet tip “BMË X6” që përdorte Jani Alia dhe në shtëpinë me qira të të dashurës së tij në Tiranë. Por Alia vijoi arratinë duke iu shmangur përballjes me drejtësinë, deri më datë 31 dhjetor 2024, kur u arrestua Athinë.
Arrestimi i tij, u komunikua zyrtarisht edhe nga Policia greke, duke shpjeguar se ai ishte ndaluar në rrugë për kontroll pas lëvizjeve të dyshimta. Nga kontrolli rutinë, u konstatua se Alia përdorte identitet të rremë duke u identifikuar si Aleksan Kreshnik, i datëlindjes 1976. Pasi u shoqërua për në komisariat, u verifikua se Jani Alia ishte i arratisur nga burgu i Greqisë në 1 qershor të vitit 2015, si dhe rezultonte i kërkuar nga shteti shqiptar për vrasje dhe i dënuar me burgim të përjetshëm.
Ekzekutohet Nelgert Pata
Nelgert Pata, 34 vjeç, mik i Jani Alisë, i cili kishte qenë i dyshuar për vrasjen e Elton Çiçës, ekzekutohet në Fier më 20 nëntor të vitit 2016. Atentati për eliminimin e të riut nga Memaliaj, dyshohej se po organizohej prej të paktën një muaji. Edhe 3 ditë para se të ndodhte ngjarja në Fier, Pata ishte ndjekur nga autorët e dyshuar në Tiranë. Autorët e vrasjes duket se po studionin çdo lëvizje të tij, në mënyrë që të mos gabonin si radhën e parë, kur edhe pse u përdor një arme me preçizion të lartë, ai arriti të shpëtojë vetëm me një gërvishtje në vesh. Pista kryesore e ngritur nga grupi hetimor, ishte ajo e hakmarrjes, për shkak të konflikteve të vazhdueshme mes dy grupeve nga Tepelena, të Elton Çiçës dhe Jani Alisë.
Tri ditë para se të ekzekutohej në Fier, 34-vjeçari Nelgert Pata i kishte shpëtuar një tjetër atentati, në Tiranë. Madje në të njëjtin lokal, tek pallatet “Delijorgji”, ku u plagos me snajper pasditen e 21 gushtit të vitit 2016. Kjo dyshohet se ka qenë arsyeja pse ai ishte larguar nga kryeqyteti për t’u strehuar në Fier, ku ka qëndruar në një hotel. Sipas burimeve, më 17 nëntor, ai kishte parë disa persona të dyshimtë, teksa po qëndronte në një lokal në Rrugën e Kavajës, pikërisht në vendin ku u plagos 3 muaj më parë. Duke dyshuar se këtë persona kishin si qëllim vrasjen e tij, Pata, edhe pse ishte në kërkim nuk ka ngurruar t’i telefonojë Policisë. Në vendngjarje kanë shkuar brenda pak minutash shërbimet e Komisariatit nr.2, të cilët kanë nxituar edhe për faktin se Pata ishte një person që ata po e kërkonin prej 3 muajsh. Megjithatë kur kanë mbërritur në adresën e dhënë nga 34-vjeçari, ai ishte “zhdukur” e bashkë me të edhe të dyshuarit. Të njëjtën skemë ai e kishte përdorur edhe para tri javësh në Fier, kur serish kishte parë persona të dyshimtë që e ndiqnin dhe i kishte telefonuar Policisë. Por edhe në këtë rast shërbimet e rendit nuk kishin arritur të konstatonin asgjë.
I vetëdijshëm se ishte i rrezikuar dhe ndiqej për t’u vrarë, Nelgert Pata përdorte vazhdimisht një makinë të blinduar, me xhama të errët, megjithëse ditën kur u vra në Fier, e kishte lënë të parkuar në hotelin ku po qëndronte. Policia tha se makina u gjet në parkingun e hotelit. Bëhej fjalë për një automjet tip “Benz S-Class”, me targa të denoncuara të vjedhura që i përkasin një automjeti tip “Volksëagen”, në pronësi të një shtetasi në Vlorë. Brenda automjetit që rezulton se i përket viktimës (pasi çelësi ndodhej në çantën personale të tij), gjendeshin dy automatikë model 56, kalibër 7.62 mm, si dhe një shishe benzinë 1.5 litërshe. Me të njëjtën makinë, por me targa ruse, të cilat tashmë ia i kishte ndryshuar, Pata kishte ardhur nga Gjirokastra në Tiranë, ditën që iu bë atentat tek pallatet “Delijorgji”, më 21 gusht 2016.
Në kohën kur i shpëtoi këtij atentati, Nelgert Pata nuk kishte shumë kohë që ishte liruar nga burgu. Ai kishte pasur edhe më parë probleme të mëparshme me drejtësinë. Nelgert Pata dhe i ati, Astrit Pata, ishin dënuar në vitin 2009 nga Gjykata e Lartë me nga 8 vjet burg secili dhe me nga 3 milionë lekë gjobë, por e kishin përfunduar dënimin. Ata u gjykuan fillimisht nga Gjykata e Krimeve të rënda, për trafikimin e dy vajzave me qëllim shfrytëzimin e tyre për prostitucion në Norvegji.
Në atentatin që u vra Nelgert Pata, mbeti i plagosur edhe miku i tij, Ari Alinani, i cili ishte në drejtim të automjetit. 38 –vjeçari nga Delvina ka deklaruar se Patën e njihte vetëm prej 3 ditësh, në kohën kur ai ishte zhvendosur nga Tirana në Fier. Por hetimet zbuluan se makinën tip Volksëagen, Alinanit ia kishte dhuruar pikërisht viktima, Nelgert Pata. Por kjo nuk ishte prova e vetme kundër tij, pasi edhe tabulatet telefonike vërtetuar se Pata dhe Alinani kishin pasur komunikime të vazhdueshme. Por i plagosuri nuk ka pranuar të japë të dhëna që mund të konsideroheshin të vlefshme për hetimet dhe u arrestua me akuzën e veprimeve që pengojnë zbardhjen e së vërtetës.
Ari Alinani konsiderohej si personi kyç që mund të hidhte dritë mbi vrasjen e Nelgert Patës, por edhe atentateve të mëparshme mes grupeve rivale të Tepelenës. Ai madje dyshohej se mund të ishte edhe autor i plagosjes me 3 plumba të Andi Mustafarajt në gusht të vitit 2016, në një lokal pranë ish-ekspozitës në Tiranë. Mustafaraj ishte një nga miqtë e Elton Çiçës. Nisur nga ngjashmëria fizike e autorit të filmuar nga një kamera sigurie, Policia e Tiranës dyshonte se i dyshuari për plagosjen e Mustafarajt ishte Ari Alinani, megjithëse ai vetë mohoi vazhdimisht përfshirjen në atë ngjarje. Por, në një kohë që të gjitha ngjarjet e rënda kriminale mes dy grupeve kanë ndodhur në Tepelenë, Fier e Tiranë, ngjarjet i kaluan Prokurorisë për Krime të Rënda me akuzat e grupit të strukturuar kriminal, vrasjes, e armëmbajtjes pa leje.
Prej vitit 2016, ndonëse ai ka jetuar në arrati deri ditën kur u arrestua në Athinë, më 31 dhjetor 2024, nuk pati më përplasje mes dy grupeve të Tepelenës. Kjo edhe për arsye se dy prej tyre nuk jetojnë më. Ndërsa Jani Alia, i transformuar thuajse tërësisht në pamje, vijoi aktivitetin e tij jashtë Shqipërisë, duke iu shmangur drejtësisë për 9 vjet.
Kur autoritetet shqiptare, po përgatiteshin që të realizonin ekstradimin e Jani Aliajt dhe ta izolonin në burg përjetësisht, oficeri i kontaktit solli një njoftim ndryshe nga ç’pritej. I shumëkërkuari nga drejtësia jonë, ishte vrarë në burgun grek.
Vrasja në Koridhalos nuk është vetëm një krim burgu.
Është një mesazh. Një paralajmërim. Dhe një dëshmi se, edhe pas hekurave, lufta për pushtet dhe drogë nuk ndalet kurrë.
Vrasja e Jani Aliajt nuk mbaron me minutën e fundit të jetës së tij. Ajo vazhdon në çdo heshtje. Në çdo raport të paplotë. Në çdo përgjegjësi që nuk mbahet nga askush. Sepse burgu nuk është vetëm ndëshkim. Është provë e shtetit. Dhe kur një shtet dështon të mbrojë jetën, edhe pas hekurave, drejtësia mbetet e pa vendosur kurrë. Kjo dosje mbetet e hapur. Sepse muret nuk duhet të fshehin të vërtetën.
