Loading ...
Suedia shkeli traditën e saj shekullore të neutralitetit ushtarak këtë muaj për t’u bërë anëtari i 32-të i NATO-s, pothuajse një vit pasi Finlanda fqinje iu bashkua aleancës në rritje.
Megjithatë, ndërsa pushtimi rus i Ukrainës vazhdon të forcojë pozicionin e sigurisë së Europës, po dobëson mbështetjen për demokracitë e rrethuara gjetkë. Sipas një sondazhi të dhjetorit të Peë Research, 31 përqind e amerikanëve duan që SHBA të reduktojë sasinë e ndihmës që po i dërgon Ukrainës, raporton abcnews.al.
Këto pikëpamje shoqërojnë thirrjet që SHBA-ja të kujdeset për vete dhe të lërë të tjerët të bëjnë të njëjtën gjë, përkatësisht Europa. Ka merita në këtë këndvështrim veçanërisht duke pasur parasysh detyrimet e anëtarëve të NATO-s për të shpenzuar më shumë për mbrojtjen.
Por një nga zgjidhjet e rekomanduara mund të jetë më e keqe se problemi. Në janar, kryeministri sllovak Robert Fico deklaroi se një ndarje e negociuar në të cilën Ukraina i dorëzon tokat Rusisë është e vetmja zgjidhje e mundshme për luftën.
Komentet e Ficos pasojnë deklarata të ngjashme nga zyrtari i lartë i NATO-s Stian Jenssen dhe senatori JD Vance (R-Ohio), ndër të tjera. Madje edhe analistët më të kujdesshëm po bëjnë çmos për të trajtuar çështjen duke e cilësuar presidentin Volodymyr Zelensky si “maksimalist” për refuzimin e negociatave me Rusinë.
Ky diskutim ka bërë që më shumë amerikanë të besojnë se Ukraina duhet të dorëzojë tokën për t’i dhënë fund luftës. Logjika që mbështet ide të tilla kërkon shqyrtim, veçanërisht duke marrë parasysh historinë e ndërlikuar të Amerikës me mbikëqyrjen e kufijve kombëtarë të rivizatuar, raporton abcnews.al.
Kur Lufta e Dytë Botërore përfundoi në 1945, aleatët krijuan dy Kore duke e ndarë gadishullin horizontalisht përgjatë paraleles së 38-të.
Kina dhe Rusia përfundimisht i dhanë mbështetjen e tyre Veriut. Kur forcat e Koresë së Veriut kaluan atë vijë në qershor 1950, Organizat e Kombeve të Bashkuara ishte te detyruar të përgjigjej ushtarakisht.
Meqenëse Bashkimi Sovjetik kishte testuar bombën e tij të parë atomike vitin e kaluar, Presidenti Harry Truman kufizoi përparimin verior të forcave amerikane për të shmangur rrezikimin e një lufte më të madhe në Kore.
Por ky kujdes rezultoi gjithashtu në një prani të përhershme ushtarake amerikane në Korenë e Jugut për të monitoruar armëpushimin e vitit 1953dhe një despot të armatosur me armë bërthamore në kontrollin e veriut rreth 71 vjet më vonë. Megjithatë, joshja e ndarjes për paqe vazhdoi.
Një tjetër pasojë e humbjes së Japonisë në Luftën e Dytë Botërore ishte largimi i forcave japoneze nga Indokina, e cila përbëhej nga Laosi, Kamboxhia dhe Vietnami.
Franca më pas pushtoi këtë zonë në 1946 dhe krijoi një bashkim ushtarak për të luftuar guerilët atje. Kur 10,000 forca franceze pësuan një disfatë gjymtuese në Dien Bien Phu pranë kufirit të Laosit në vitin 1954, SHBA-të ranë dakord të ndërmjetësonin pasojat, raporton abcnews.al.
Kjo rezultoi në ndarjen e Vietnamit dhe nënshkrimin e “Paktit të Manilës” më vonë atë vit, në të cilin një grup kombesh, duke përfshirë SHBA-në, ranë dakord të mbështesin pavarësinë e sapogjetur të Vietnamit të Jugut.
Kjo paqe e negociuar inkurajoi jo vetëm vietnamezët e veriut, por edhe fuqitë kryesore komuniste që i mbështesin ata, duke përfshirë kryetarin Mao Ce Dun, i cili kishte marrë pushtetin në Kinë pesë vjet më parë.
Në kohën kur Presidenti John F. Kennedy mori detyrën në vitin 1961, ai ishte gati të vinte strategjinë e tij të re të “përgjigjes fleksibël” për të luftuar kundër gueriljeve në Azi.
Përshkallëzimi pasoi pasi këshilltarët ushtarakë amerikanë u sulmuan në Vietnamin e Jugut dhe administrata e Presidentit Lyndon Johnson filloi operacionet e mëdha atje në 1965.
Pjesa tjetër, siç thonë ata, është histori. Një kufi i ri i garantuar nga traktati ndërkombëtar kërkon kështu nga nënshkruesit e tij një investim të caktuar në integritetin e tij.
Kush do të garantonte atëherë sovranitetin e një kufiri të ri në Ukrainë?
Edhe nëse Zelensky vendos të negociojë, ai pothuajse me siguri do të kërkojë garanci shtesë sigurie nga Perëndimi në këmbim të dhënies së territorit Rusisë. Kjo do të vendoste Shtëpinë e Bardhe dhe NATO-n në një pozitë të pasigurt, duke marrë parasysh qëllimin fillestar të Kremlinit për marrë kontrollin e Kievit.
Nëse vendet që po kundërshtojnë miratimin e ndihmës për Ukrainën duan të kursejnë para dhe të parandalojnë luftën, të jesh i kënaqur me planet imperialiste të Moskës vetëm sa do t’i minojë këto synime.
Ndihma e huaj ushtarake për Ukrainën shmang gjurmët e shkallëzimit që e çuan Amerikën në disa nga luftërat e saj më të kushtueshme, ndërkohë që mohon legjitimitetin e sulmit të paprovokuar të Rusisë.
Ka shumë çështje politike për të debatuar këtë vit zgjedhor, duke përfshirë mënyrën e balancimit të barrës së sigurisë ndërkombëtare me prioritetet e brendshme, madje edhe raportin e duhur të ndihmës ekonomike-ushtarake që po dërgohet në Ukrainë.
Meritat e terrorit të sponsorizuar nga shteti si një mjet për dakordësinë politike në shekullin e 21-të, megjithatë, nuk duhet të jenë një nga ato çështje.
/abcnews.al
