Më 6 gusht 1945, bota hyri në epokën bërthamore, kur Shtetet e Bashkuara hodhën bombën e parë atomike mbi qytetin japonez të Hiroshimës. Sulmi, i kryer gjatë Luftës së Dytë Botërore, shkaktoi një katastrofë humanitare me pasoja që vazhduan për dekada.
Bombarduesi amerikan B-29 Enola Gay, i komanduar nga koloneli Paul Tibbets, u ngrit në orët e para të mëngjesit me bombën atomike të quajtur “Little Boy”, e cila peshonte rreth 4.5 tonë. Pas një fluturimi prej afro 2,400 kilometrash, avioni mbërriti mbi Hiroshimë dhe në orën 8:15, bomba u lëshua mbi qytet.
“Little Boy” shpërtheu rreth 600 metra mbi tokë, duke çliruar një fuqi shkatërruese të barabartë me rreth 15 mijë tonë TNT. Brenda pak çastesh, një blic i fuqishëm drite dhe nxehtësie përfshiu qytetin, ndërsa temperatura pranë qendrës së shpërthimit arriti në mijëra gradë Celsius.
Vlerësohet se rreth 80 mijë persona humbën jetën menjëherë, ndërsa mijëra të tjerë u plagosën rëndë. Në muajt që pasuan, numri i viktimave u rrit në rreth 140 mijë deri në 160 mijë, si pasojë e djegieve, rrezatimit dhe sëmundjeve të lidhura me ekspozimin bërthamor.

Tre ditë më vonë, më 9 gusht 1945, një bombë e dytë atomike goditi Nagasakin. Më 15 gusht, Japonia shpalli dorëzimin, duke i dhënë fund Luftës së Dytë Botërore në Azi.
Ngjarja mbetet një nga momentet më tragjike në historinë moderne. Shumë nga të mbijetuarit vuajtën për vite me radhë nga kanceri dhe sëmundje të tjera të shkaktuara nga rrezatimi, ndërsa Hiroshima u bë simbol i pasojave shkatërruese të armëve bërthamore dhe i thirrjeve globale për paqe dhe çarmatimin bërthamor.


