Presidenti amerikan Donald Trump ka dërguar një paralajmërim të fortë ndaj udhëheqësve iranianë, duke deklaruar se nëse Irani nis të sulmojë, ai është gati të përgjigjet menjëherë dhe se Teherani do të paguajë një çmim të lartë. Ai thekson gjithashtu se Shtetet e Bashkuara do të mbështesin ata që kërkojnë lirinë dhe janë të gatshme të ndërhyjnë, ndërsa mediat raportojnë se ka një listë objektivash të mundshme që mund të goditen në rast ndërhyrjeje.
Megjithatë, në praktikë, Shtëpia e Bardhë po përdor një qasje të kujdesshme dhe taktike, të njohur si “prit dhe shiko” (“wait and see”), për të monitoruar zhvillimet e revoltës në Iran dhe për të kuptuar nëse ka dobësi në strukturat shtetërore. Analiza e CIA-s tregon se udhëheqësit e Republikës Islamike mbeten të fortë dhe nuk ka shenja të një ndryshimi dramatik, duke i dhënë Trump hapësirë për të planifikuar veprime, pa u nxituar.
Presidenti ka shmangur takimin me Reza Pahlavin, djalin e fundit të Shahut të Iranit dhe një figurë të njohur për protestuesit, duke ndjekur modelin e përdorur më parë në Venezuelë, ku zgjidhjet ndërkohore iu besuan udhëheqësve të përkohshëm, në vend që të përfshinin opozitarët e drejtpërdrejtë.
Ndërkohë, ekspertët vënë në dukje se ndërhyrja ushtarake mund të rrisë më tej tensionet brenda vendit, por Irani ka punuar gjatë muajve të fundit për të forcuar arsenalin e tij raketor dhe për të përmirësuar aftësitë ushtarake, duke i dhënë SHBA-ve mundësi të godasin nga distanca me armë të avancuara, përfshirë raketat cruise dhe armët e tjera, që janë provuar më parë ndaj objekteve të mbrojtura bërthamore.
Strategët amerikanë dhe udhëheqësit politikë kanë shqyrtuar mundësinë e një sulmi ajror të gjerë, por nuk ka konsensus dhe nuk janë lëvizur mjetet ushtarake të nevojshme, duke e lënë Teheranin në pritje dhe duke përdorur kërcënimin si mjet presioni. Trump ka treguar në të kaluarën se është i aftë të përdorë pretaktikë, duke dhënë shenja të hapjes për dialog, por duke ruajtur avantazhin strategjik për SHBA-të.
Çdo ndërhyrje amerikane, dhe ndoshta edhe izraelite, rrezikon të fuqizojë narrativën e “komplotit të huaj” që Teherani përdor vazhdimisht për të legjitimuar qëndrimin e tij ndaj protestuesve. Sidoqoftë, paralajmërimet e Trumpit tregojnë gatishmërinë e tij për të përdorur të gjitha opsionet, diplomatike dhe ushtarake, për të mbrojtur interesat e SHBA-ve dhe për të mbajtur presionin mbi udhëheqësit iranianë.
Në këtë situatë, strategjia amerikane mbetet e dyfishtë: prit dhe vëzhgo, por njëkohësisht paralajmëron dhe vendos në gatishmëri ushtrinë, duke shfrytëzuar avantazhin teknologjik dhe taktikat e sofistikuara të vëzhgimit për të ruajtur kontrollin mbi zhvillimet dhe për të mos lejuar që situata të dalë jashtë kontrollit.


