Në Patok, ku mëngjesi nis më herët, Zef Ulajn e gjen pranë detit. Po i afrohet të shtatëdhjetave, por dita për të nis si gjithmonë: me rrjetat në dorë dhe sytë nga Laguna.
Prej më shumë se katër dekadash ai është pjesë e këtij peizazhi, një nga peshkatarët më të hershëm të zonës së Kurbinit, që e ka kthyer pasionin në mënyrë jetese.
Patoku, që sot njihet si një nga destinacionet më të frekuentuara, Zefi kujton hapësirën e dikurshme, kur zona ishte pothuajse e pashfrytëzuar dhe kur pak njerëz mbijetonin vetëm falë peshkimit.
Sot pamja është krejt tjetër. Investimet dhe rruga e re i dhanë frymëmarrje zhvillimit turistik. Restorantet qëndrojnë hapur gjatë gjithë vitit dhe vizitorët nuk mungojnë as në dimër.
Në kuzhinën e lokalit të tij, që e ndërtoi 35 vite më parë buzë lagunës, përgatiten gatime që mbajnë aromën e detit dhe të traditës. Çdo pjatë nis nga rrjeta.
Menuja ndryshon sipas stinës dhe kërkesës së klientëve, por një element mbetet i pandryshueshëm, buka e misrit. Vizitorët e huaj ndalen gjatë, fotografojnë natyrën, veshin qeleshen tradicionale për një kujtim dhe largohen me premtimin për t’u rikthyer.
Por lokali i Zefit nuk është vetëm vend ku hahet peshk. Brenda tij gjen histori. Muret mbajnë objekte të vjetra, kujtime nga Malësia e nga brezat para tij
Edhe familja e tij e ka trashëguar këtë ndjenjë. Dy djemtë janë artistë dhe punojnë në institucione kulture, duke e vazhduar lidhjen me identitetin dhe artin në një formë tjetër./abcnew.al


