Loading ...
Nga Mukhtar Karim, Newsweek
Fuqizimi ekonomik është thelbësor për thyerjen e ciklit të varfërisë për gratë në të gjithë globin, veçanërisht për nënat beqare dhe vejusha.
Lidhja midis kujdesit të dobët shëndetësor dhe shëndetit të nënës dhe varfërisë ka qenë e pranishme me dekada. Bota nuk duhet të lejojë gratë të vuajnë nga varfëria, por ato duhet të kenë një qasje dhe një mundësi për të dalë nga ajo rrugë.
Kombinimi optimal i aftësive, sipërmarrjes dhe mbështetjes emocionale të mirëqenies – dhe jo vetëm materialeve është diçka thelbësore.
Në një nivel global, ka më shumë të ngjarë të jesh i varfër nëse je grua, për një larmi arsyesh. Kur bëhet fjalë për të punuar ndërkombëtarisht, ka 700 milion gra më pak sesa burra që paguhen.
Komplikimet gjatë lindjes janë një burim tjetër i pabarazisë gjinore – pasi një grua mund të pësojë komplikime shëndetësore ose edhe të humbasë jetën. Shumë foshnje dhe vëllezërit e motrat e tyre më të mëdhenj mbetën jetimë kur nëna e tyre vdes në lindje, shpesh për shkaqe që mund të adresohen për më pak se 5 dollarë .
Dhurata e paçmuar e natyrës që është mëmësia humbet në atë moment vlerën e saj. Jetimët rritën pa dashurinë më të madhe që mund të marrin.
Duke ndihmuar nënat, shoqëria mbron familjet.
Pabarazitë globale për nënat janë të mëdha: Sipas shifrave nga Organizata Botërore e Shëndetësisë në 2017, rreth 86% e vdekjeve të nënave ishin në Afrikën Sub-Sahariane dhe Azinë Jugore.
Afërsisht dy të tretat e vdekjeve të nënave ishin në Afrikën Sub-Sahariane. Këto shifra të zymta të vdekshmërisë kontribuojnë në ankthin, dhimbjen dhe vuajtjen e panevojshme që kalon çdo nënë.
Numri i lartë i vdekjeve në këto rajone paraqet një pabarazi të madhe në qasjen e kujdesit shëndetësor. Në vendet me të ardhura të larta, një në 5,400 gra vdes si rezultat i ndërlikimeve nga lindja. Në vendet me të ardhura të ulëta, shifra është një në 45.
Kjo mund të shmanget me një qasje të thjeshtë në kujdesin shëndetësor, edukimin dhe trajnimin higjienik. Bota duhet të përpiqet më shumë nëse dëshiron të shmangë kushtet e vështira që shumë gra janë të detyruara të lindin.
Duhet parë përtej zgjidhjeve afatshkurtra dhe të gjenden mënyra të reja për t’i lejuar gratë të jenë të pavarura. Çdo vend e ka për detyrë të mbrojë nënat në të gjithë botën, veçanërisht gjatë një procesi kaq natyral si lindja.
Lindja e fëmijëve duhet të bëhet e përballueshme, jo një luks në botën në zhvillim.
Qeveritë duhet të kenë vendosmërinë politike për ta realizuar atë.
Qasja tradicionale nga OJQ-të është sigurimi i burimeve të përditshme që ndihmojnë familjet me të ardhura të ulëta, veçanërisht ato që sigurohen nga nëna.
Kjo mund të jetë në formën e klinikave të urgjencës, paketave të ushqimit dhe veshjeve. Ndërsa kjo ofron lehtësim afatshkurtër, nuk është i qëndrueshëm dhe kërkon praninë e vazhdueshme të OJQ-ve në të ardhmen.
Mënyra më e mirë për t’u dhënë mundësi grave të thyejnë ciklin e varfërisë dhe të qëndrojnë larg saj, është sigurimi i burimeve të punësimit dhe sipërmarrjes.
Kjo nuk është vetëm një gjë e mirë në vetvete; është provuar se ndihmon në uljen e varfërisë së një kombi. Midis vitit 2000 dhe 2010, gratë në Amerikën Latine që punuan dhe u paguan përbënin rreth 30 përqind të uljes së përgjithshme të varfërisë dhe pabarazisë në të ardhura.
Që kjo të funksionojë, nuk kemi nevojë vetëm për metoda inovative të punësimit.
Shumë inkurajojnë punësimin si një mjet për largimin e komuniteteve nga varfëria, duke u përqendruar në vendet e punës së rëndë në bujqësi ose ndërtim, shpesh duke përjashtuar gratë për arsye praktike ose kulturore.
Kjo do të thotë që gratë lihen në shtëpi duke u kujdesur për fëmijët kurse burrat shkojnë në punë. Burrat mund të ndihmojnë komunitetet për të dalë nga varfëria, duke bërë që edhe gratë të punojnë.
Kjo në fund të fundit i ndihmon gratë, por nuk i fuqizon ato.
Një realitet i tillë nuk bën asgjë për nënat që janë vejusha, të cilat duhet të jenë sipërmarrëse të pavarura.
Është për të ardhur keq fakti se ka një numër disproporcional të nënave vejusha për të mbrojtur fëmijët e tyre jetimë në shumë shoqëri me të ardhura të ulëta, që janë në konflikte.
Burrat rekrutohen, detyrohen të luftojnë ose vriten. Kjo lë shumë nëna vejushe që nuk janë shumë të arsimuara ose kanë pak aftësi, për të siguruar jetesën. Gjatë 3 viteve në vendet e varfra si Irak, Gaza, Kenia, Pakistan është hapur një organizatë që ndihmon nënat që janë vejusha, duke i trajnuar për aftësitë që kanë.
Shumë të diplomuar të programit kanë krijuar maska për fytyrë dhe pajisje PPE në vende të tilla si Iraku, të cilat ishin jetësore për sigurinë e komunitetit të tyre gjatë gjithë pandemisë COVID.
Nuk mund të ulim nivelin e varfërisë pa adresuar fatkeqësinë e pabarazisë gjinore.
Nëse agjencitë e ndihmës janë serioze në trajtimin e varfërisë, zgjidhjet nuk mund të ndalen vetëm në ushqimin, ujin dhe kujdesin shëndetësor emergjent. Organizatat duhet të krijojnë pavarësi dhe vetë-mjaftueshmëri për të gjithë – përmes heqjes së faktorëve që diskriminojnë, përçmojnë dhe zhvlerësojnë mëmësinë. /abcnews.al
