Loading ...
Kanë qenë disa ditë të vështira për Donald Trump, edhe pse Presidenti amerikan duket se ngurron ta pranojë këtë.
Në një seri pengesash, Trump është përballur me sfida, si në çështje të vogla ashtu edhe në ato madhore; dy prej tyre lidhen me tema që ai i konsideron shumë të rëndësishme, ndërsa e treta mund të ndikojë drejtpërdrejt në fatin e tij politik dhe të Partisë Republikane gjatë dy viteve të mbetura të mandatit presidencial.
Nga një përpjekje e dështuar për të restauruar një monument simbolik në Uashington, te pikëpyetjet mbi kandidatin e tij për drejtimin e Departamentit të Drejtësisë dhe përpjekjet gjithnjë e më të ndërlikuara për t’i dhënë fund luftës me Iranin, presidenti është gjendur përballë sfidave të vështira – shumë prej të cilave janë krijuar nga vetë ai.
Reagimi i Trump ka qenë ai që njihet prej kohësh. Një nga karakteristikat e mandatit të tij të parë ishte krijimi i një realiteti të bazuar te “faktet alternative”, dhe kjo qasje vazhdon edhe sot. Ai u qëndron bindjeve të tij edhe kur përballet me prova që tregojnë të kundërtën.
Ndryshe nga mandati i parë, kur përplasjet më të mëdha ishin me zyrtarë të administratës së tij që shfaqnin mospajtime, këtë herë ai është vënë në konflikt edhe me disa prej njerëzve që kanë qenë ndër mbështetësit më besnikë.
Të premten, prokurorja federale Jeanine Pirro, ish-prezantuese e Fox News dhe një aleate e vendosur e Trump, vendosi të tërhiqte akuzat për shkatërrim të pronës ndaj ish-olimpistit David Hearn. Prokurorët federalë e kishin akuzuar atë se kishte dëmtuar qëllimisht Reflecting Pool pranë Monumentit të Uashingtonit.
“Nga hetimet rezultoi se dëmi ishte pasojë e një instalimi të gabuar dhe jo e vandalizmit”, shkroi Pirro në një kërkesë prej 20 faqesh drejtuar gjykatës. Ajo tha se vendimi fillestar për ndjekjen penale ishte bazuar në informacione të pasakta të dhëna nga Departamenti i Brendshëm.
Trump mund të përqafojë “faktet alternative”, por provat me të cilat u përball Pirro – ato që do të duhej të mbronte në gjykatë përpara një gjyqtari dhe potencialisht një jurie skeptike – nuk ofronin mbështetje të mjaftueshme për çështjen. Për këtë arsye, ajo hoqi dorë nga ndjekja penale.
Megjithatë, Trump kishte mbështetur me entuziazëm teorinë se bëhej fjalë për vandalizëm dhe nuk ndryshoi qëndrim. Në një postim në Truth Social të shtunën, ai kritikoi vendimin e Pirros për të tërhequr çështjen dhe e përsëriti kritikën edhe të hënën nga Zyra Ovale.
“Ajo u dorëzua si një çadër që mbyllet,” u shpreh ai.
Nëse çështja e Reflecting Pool e detyroi Trump të përballej me realitetin ligjor, në Capitol Hill ai u përball me një realitet politik po aq të pakëndshëm.
Një nga aleatët e tij më të afërt, ish-avokati mbrojtës Todd Blanche, hasi në rezistencë të fortë në përpjekjen për t’u konfirmuar si Prokuror i Përgjithshëm i SHBA-së.
Dy senatorë republikanë, John Cornyn nga Teksasi dhe Thom Tillis nga Karolina e Veriut, iu bashkuan demokratëve për të bllokuar emërimin e Blanche. Ata kërkuan që ai të nënshkruante një deklaratë zyrtare ku të distancohej nga çdo përpjekje për të ringjallur fondin prej 1.8 miliardë dollarësh, i propozuar për të kompensuar personat që pretendojnë se janë ndjekur penalisht për motive politike.
Tillis e cilësoi fondin si “një thes me para për rrugaçët”, duke shprehur shqetësimin se ai mund të përdorej për të kompensuar personat e ndjekur penalisht për sulmin ndaj Kapitolit më 6 janar 2021.
Në një tjetër postim në Truth Social të shtunën, Trump shkroi se do ta mbante Blanche në detyrë si Prokuror të Përgjithshëm në detyrë dhe se do të ushtronte presion ndaj Kongresit për miratimin e ligjit që autorizon fondin.
“Do të rikthehet menjëherë në tryezë dhe unë do ta realizoj,” shkroi ai, duke lënë të kuptohet se nuk ka ndërmend të heqë dorë nga kjo çështje, pavarësisht fatit të emërimit të Blanche.
Megjithatë, aritmetika politike në Senat ishte e qartë. Të nesërmen, Blanche pranoi kërkesën e senatorëve dhe publikoi dy letra, të cilat Cornyn dhe Tillis thanë se u përgjigjeshin shqetësimeve të tyre.
Në komentet nga Shtëpia e Bardhë të hënën, Trump nuk e kritikoi Blanche, siç bëri me Pirron. Ai tha se “nuk i kishte parë” dokumentet.
“E kuptoj që është dhënë miratimi, por nuk e di se për çfarë kanë rënë dakord,” u shpreh ai.
Ndërsa çështja e Reflecting Pool dhe fondi i ashtuquajtur “kundër instrumentalizimit të drejtësisë” janë tema që duket se e shqetësojnë shumë presidentin, ato kanë pak ndikim te publiku amerikan.
Ndryshe ndodh me luftën ndaj Iranit, ku Trump po akuzon sërish Teheranin për mashtrim, mes një raundi të ri negociatash të ndërprera dhe kërcënimeve për përdorimin e forcës ushtarake amerikane.
Të hënën, pasi një ditë më parë deklaroi se kishte anuluar “sulmin më të madh që nga Lufta e Dytë Botërore”, me kërkesë të zyrtarëve iranianë dhe ndërmjetësve arabë, Trump përdori Truth Social për të dënuar atë që e quajti dyfytyrësi të Iranit, pasi Teherani mohoi se kishte negociata të reja të drejtpërdrejta.
“Ata kërkojnë takim, disa do të thoshin edhe luten për të, bisedimet nisin, planifikohen takime të tjera dhe më pas deklarojnë publikisht se nuk po zhvillojnë asnjë negociatë,” shkroi Trump.
Nëse Irani po e paraqet gabim situatën e negociatave, kjo nuk do të ishte hera e parë. Por nuk do të ishte as hera e parë që Trump merr si të mirëqena garancitë iraniane dhe shpall një përparim të ri diplomatik.
Zyrtarë amerikanë i thanë CBS News se nuk ishte planifikuar asnjë raund i ri negociatash me Iranin. Ndërkohë, një zyrtar iranian deklaroi se bisedimet e vetme në zhvillim janë ato me Omanin, të përqendruara te e ardhmja e lundrimit në Ngushticën e Hormuzit.
Zhvillimet e fundit në këtë konflikt kanë ndjekur një model tashmë të njohur, me pak përparim konkret, ndërsa sondazhet vazhdojnë të tregojnë se amerikanët janë gjithnjë e më kritikë ndaj luftës dhe dyshojnë se Trump po arrin objektivat e tij.
Sondazhet e opinionit publik sugjerojnë se lufta po rëndon gjithnjë e më shumë mbi popullaritetin e presidentit. Një sondazh i fundit i Associated Press e nxjerr miratimin për Trump në nivelin 33%, në përputhje me rezultatet e CNN, Quinnipiac dhe YouGov. Ky është një nivel i ngjashëm ose edhe më i ulët se ai pas sulmit ndaj Kapitolit dhe, mes presidentëve amerikanë të mandatit të dytë në historinë moderne, vetëm Richard Nixon – i cili dha dorëheqjen pas skandalit Watergate – ka pasur vlerësime më të ulëta.
Megjithatë, Trump ka hedhur poshtë vazhdimisht sondazhet që tregojnë rënien e popullaritetit të tij.
“Shifrat e mia REALE në sondazhe, jo ato të sajuara nga mediat e rreme, janë më të mirat që kam pasur ndonjëherë”, shkroi ai në Truth Social të hënën.
Pas tre muajsh, amerikanët do t’u drejtohen kutive të votimit për zgjedhjet e mesmandatit për Kongresin. Në të kaluarën, Trump ka treguar se mund të arrijë rezultate të forta edhe kur sondazhet nuk e favorizojnë.
Por, ndërsa ai përballet – dhe në disa raste mohon – vështirësitë e fundit, rezultati i këtyre zgjedhjeve do të jetë testi përfundimtar i fatit të tij politik. Nëse republikanët pësojnë humbje, Trump mund të detyrohet të përballet me një tjetër realitet, pavarësisht përpjekjeve të tij për ta mohuar atë.
