Loading ...
Norvegjezët janë mbledhur për t’i dhënë lamtumirën e fundit Mbretit Harald, para Pallatit Mbretëror në Oslo.
Harald, monarku më i vjetër në Evropë, u nda nga jeta pas më shumë se tri dekadash në fron. Ai arriti të ndërtonte profilin e tij, duke dalë nga hija e babait të tij të dashur dhe shumë ekstrovert, Mbretit Olav, për t’u shndërruar në një figurë të respektuar dhe simbol bashkimi për norvegjezët.
“Gjatë gjithë jetës sime, ai ka qenë mbreti ynë, mbreti im, për 35 vjet. Ishte një njeri shumë i veçantë dhe një mbret shumë i mirë për të gjithë në Norvegji. Ai ishte pranë të gjithëve. Nuk kishte rëndësi nëse ishe i ri, i moshuar apo vije nga një vend tjetër. Do ta kujtojmë me shumë dashuri.“
Pavarësisht kushteve atmosferike jo të favorshme, mijëra njerëz dolën në rrugët e Oslos për të përcjellë kortezhin funeral nga Spitali Universitar i Oslos drejt Pallatit Mbretëror, aty ku Harald do të qëndrojë për homazhet publike.
Mes qytetarëve që kanë ardhur për t’i bërë nderimet është edhe Veselina Vitanova, me origjinë nga Bullgaria.
“Ai kishte shumë rëndësi për mua. Unë nuk jam norvegjeze, jam me origjinë nga Bullgaria, por kam jetuar këtu prej 17 vitesh. Prandaj, po, ai ishte një njeri shumë i veçantë.“
Lule, qirinj dhe flamuj norvegjezë janë vendosur përpara pallatit, ndërsa qytetarët kanë pritur në heshtje për të nderuar monarkun.
Për shumë norvegjezë, Harald nuk ishte vetëm kreu i shtetit, por një figurë që i bashkonte njerëzit pavarësisht prejardhjes, kulturës apo besimit.
“Ai ishte një person shumë gjithëpërfshirës dhe i ngrohtë. Donte që të gjithë të qëndronin bashkë. Gjithmonë përcillte mesazhin se nuk duhet të mendosh për fenë, kulturën apo prejardhjen e njerëzve; të gjithë duhet të qëndrojnë të bashkuar. Ishte një njeri i mrekullueshëm.“
Në kapelën mbretërore, arkivoli i Harald do të vendoset mbi një katafalk të mbuluar me pëlhurë vjollcë. Kurora, shpata, skeptri dhe orbja, simbole të monarkisë, do të vendosen mbi të deri në ceremoninë mortore. Data e funeralit ende nuk është bërë publike.
“Gjëja më e rëndësishme është se ai ishte simbol i gjithë kombit, i të gjithëve ne në Norvegji. Nuk ishte e lehtë të vinte pas babait të tij, Mbretit Olav, por ai ia doli. E bëri në mënyrën e tij dhe e bëri shumë, shumë mirë.“
Homazhet në Oslo dëshmojnë lidhjen e fortë të qytetarëve me mbretin që për më shumë se 30 vjet u përpoq ta mbante monarkinë pranë njerëzve dhe kohës moderne.
