Loading ...
Kriza e ashpër e emigracionit në enklavën e Ceutas, e shoqëruar nga skenat e kasolleve të djegura në plazhe dhe prania e mijëra emigrantëve të parregullt, ka rindezur një stuhi të fuqishme politike në Spanjë.
Kjo situatë po shfrytëzohet maksimalisht nga e djathta radikale e partisë Vox dhe udhëheqësi i saj Santiago Abascal, të cilët po përdorin narrativën e “pushtimit” dhe krizën me Marokun për të rritur ndjeshëm kuotat e tyre elektorale. Të frymëzuar nga vala e re e sovranizmit në Europë dhe SHBA, konservatorët dhe ekstremi i djathtë po përgatitin goditjen ndaj kryeministrit Pedro Sánchez, një prej të fundit liderë socialistë në krye të një qeverie të Bashkimit Europian.
Ndonëse Spanja ka shërbyer për vite me radhë si një model i suksesit ekonomik dhe avantgardë e të drejtave civile e progresiste, sot realiteti po ndryshon me shpejtësi. Pavarësisht treguesve pozitivë të PBB-së, vendi po përballet me një krizë existenciale të strehimit, rritje të çmimeve dhe skandale korrupsioni që kanë goditur koalicionin qeverisës.
Ky frustrim popullor, i ushqyer edhe nga medie e blogje të krahut të djathtë, po zbeh kauzat tradicionale progresiste dhe po zhvendos me shpejtësi diskursin publik drejt vlerave konsoliduese tradicionale dhe kombëtare.
Sondazhet e fundit tregojnë se nëse Spanja do të shkonte sot në zgjedhje, opozita e djathtë e Partisë Popullore së bashku me Vox-in do të arrinin një shumicë të padiskutueshme, duke përsëritur në nivel kombëtar koalicionet që tashmë e qeverisin vendin në disa rajone autonome.
Megjithatë, analistët theksojnë se përplasja mbetet e hapur: ndërsa retë e Ceutas po rëndojnë mbi pushtetin e Sánchez-it, përçarjet e brendshme brenda vetë ekstremit të djathtë mund të frenojnë përfundimisht këtë valë konservatore.
