Pas 18 vitesh pritjeje të gjatë dhe një rruge të mbushur me dhimbje, Bike Kelmendi dhe i shoqi përqafuan më në fund mrekullinë e jetës: ata u bënë prindër për herë të parë, Bikja në moshën 51-vjeçare.
Rruga e saj drejt amësisë nuk ishte e lehtë. Dhjetë herë u përball me humbjen e shtatzanive, me ëndrrat që ndërpriteshin në heshtje, shpesh pa një shpjegim të qartë. Shtatzënitë arrinin deri në muajin e tretë dhe më pas shuheshin, duke lënë pas një boshllëk të madh emocional dhe një peshë të rëndë psikologjike. Dhimbja nuk ishte vetëm e saj, por edhe e bashkëshortit, i cili e përjetonte çdo humbje si një plagë të përbashkët.
Megjithatë, mes pasigurive dhe zhgënjimeve, ajo nuk reshti së besuari. Edhe kur mjekët nuk gjenin një arsye konkrete, ajo vijoi të shpresonte. Shtatzënia e fundit nisi me frikë dhe ankth, sidomos kur në muajt e parë pati gjakderdhje. Por këtë herë, diçka ishte ndryshe. Me një qetësi të brendshme dhe një besim të heshtur, ajo e përjetoi çdo lëvizje të bebit si një dhuratë hyjnore.
Dhe më në fund, mrekullia ndodhi. Një djalë i shëndetshëm erdhi në jetë, duke i dhënë fund një pritjeje të gjatë dhe një beteje të vështirë. Vetëm një javë pas lindjes, ajo ende e ka të vështirë ta besojë realitetin që sot ka në krahë.


