Loading ...
Gjatë dy javëve të fundit, në korridoret e Senatit, Shtëpisë së Bardhë dhe Departamentit të Shtetit në Washington, D.C, kam parë nga afër një angazhim të madh diplomatik nga dhjetëra diplomatë, lobistë dhe përfaqësues të Ambasadës së Serbisë, të cilët po zhvillojnë takime të vazhdueshme me zyrtarë amerikanë.
Ata po punojnë intensivisht për të forcuar marrëdhëniet mes Serbisë dhe Shteteve të Bashkuara, ndryshimin e historisë dhe së vërtetës mbi zhvillimet në Kosovë dhe për të avancuar interesat e shtetit të tyre.
Në të njëjtën kohë, lobistët serbë po angazhohen edhe në çështje që lidhen me proceset gjyqësore ndaj udhëheqësve tanë në Hagë, duke kërkuar të ndikojnë në perceptimin dhe qëndrimet ndërkombëtare rreth këtyre proceseve.
Këto zhvillime duhet të na bëjnë të reflektojmë.
Deri dje, Senati ishte në punë dhe shumë prej senatorëve dhe përfaqësuesve ishin në Washington, D.C. Tani, me përfundimin e sesionit, ata janë kthyer në shtetet e tyre. Kjo e bën edhe më të vështirë punën tonë, sepse për të zhvilluar takime personale duhet të udhëtojmë në shtete të ndryshme dhe të krijojmë mundësi të reja për dialog.
Por kjo nuk është arsye për t’u ndalur. Përkundrazi, është një arsye për të punuar edhe më shumë.
Ndërkohë, në Kosovë, për fat të keq, shumë gjëra vazhdojnë të jenë të bllokuara. Jemi më të përçarë se sa duhet të jemi. Në vend që të përqendrohemi te sfidat dhe interesat tona në arenën ndërkombëtare, shumë nga energjia jonë po harxhohet duke luftuar me njëri-tjetrin.
Kjo është serioze.
Kam biseduar me shumë miq dhe zyrtarë amerikanë dhe e ndiej shqetësimin e tyre për gjendjen e marrëdhënieve tona dhe, mbi të gjitha, për mungesën e një zëri të bashkuar shqiptar në Washington. Kjo duhet të na bëjë të gjithëve të reflektojmë.
Në diplomaci, boshllëku nuk mbetet bosh. Kur ne nuk jemi të pranishëm, të tjerët flasin. Kur ne nuk e tregojmë historinë tonë, të tjerët e tregojnë atë nga këndvështrimi i tyre. Dhe kur ne nuk ndërtojmë marrëdhënie, të tjerët i ndërtojnë ato në vendin tonë.
Prandaj, si një njeri që beson se jam thirrur të jem paqebërës dhe ndërtues urash, dua të sigurohem që të jem pjesë e përpjekjeve që e vërteta të dëgjohet, që historia të mos shtrembërohet apo të harrohet dhe që çështjet e Kosovës të trajtohen me drejtësi, përgjegjësi dhe dinjitet.
Paqebërës nuk do të thotë të heshtësh përballë padrejtësisë. Do të thotë të kesh guximin të kërkosh të vërtetën, të drejtën dhe drejtësinë, duke zgjedhur rrugën e dialogut, diplomacisë dhe paqes.
Në këtë frymë, së bashku me disa miq amerikanë dhe njerëz me të cilët kam pasur mundësinë të bashkëpunoj në Senat, po punojmë për t’i dërguar një letër personale Presidentit Donald Trump, duke i kërkuar që të shqyrtojë mundësinë për të ndihmuar në lirimin e udhëheqësve tanë dhe për të kontribuar në një proces që sjell drejtësi, paqe dhe stabilitet për Kosovën dhe rajonin.
Kjo nuk është një çështje që mund ta përballojmë vetëm me emocione apo përplasje politike. Kërkon lutje, mençuri, marrëdhënie, diplomaci, durim dhe një strategji të përbashkët.
Prandaj u bëj thirrje shqiptarëve në Amerikë, si dhe të gjithë spektrit politik në Kosovë, le ta vendosim interesin kombëtar mbi interesat partiake dhe personale.
Nuk është koha për ndarje.
Është koha për bashkim.
Nuk është koha për përçarje.
Është koha për përgjegjësi.
Ne, së bashku me miq dhe njerëz që punojnë për çështjen shqiptare në Washington, do të vazhdojmë të bëjmë gjithçka që kemi në dorë për të mbrojtur interesat e Kosovës dhe të shqiptarëve.
Por duhet ta them me sinqeritet, pa unitet nga vendi ynë, puna jonë bëhet shumë më e vështirë.
Të tjerët po organizohen.
Po ndërtojnë marrëdhënie.
Po takojnë zyrtarë.
Po investojnë në diplomaci.
Po flasin për interesat e tyre.
Edhe ne duhet të jemi të pranishëm. Edhe ne duhet të ndërtojmë marrëdhënie. Edhe ne duhet të flasim me qartësi, me maturi dhe me një zë.
Le të mos lejojmë që historia të na gjejë të ndarë.
Kosova ka nevojë për një zë të fortë, të mençur dhe të bashkuar.
Dhe unë dua të vazhdoj ta bëj pjesën time, jo për të krijuar ndarje, por për të ndërtuar ura, jo për të kërkuar hakmarrje, por drejtësi, jo për të ndryshuar historinë, por për t’u siguruar që e vërteta të mos humbasë.
Le të jemi një popull që di të bashkohet kur është në rrezik interesi ynë i përbashkët, që di të ndërtojë ura me miqtë e tij dhe që di të flasë me dinjitet për të ardhmen e Kosovës dhe të kombit shqiptar.
Është koha për unitet. Është koha për diplomaci. Është koha për përgjegjësi.
Nesër është vonë!
Berat Gegaj
7 Gusht-Washington DC
