EtnoArt ose “Shtëpia e Gjyshes”! Gruaja që po shpëton thesarin e veshjeve tradicionale shqiptare

Ajo nuk qep vetëm kostume popullore. Me duart e saj ruan kujtesën e një kombi. Lirika Pojani, artizane dhe kostumografe nga Korça, ka kthyer pasionin për traditën në një mision jetësor, duke i dhënë jetë veshjeve tradicionale shqiptare dhe duke krijuar një nga hapësirat më të veçanta kulturore në vend, muzeun “EtnoArt”, të njohur me dashuri si “Shtëpia e Gjyshes”.
Rrugëtimi i saj nisi në vitin 2011, kur realizoi kostumin e parë tradicional. Frymëzimi erdhi edhe nga bashkëshorti i saj, koreografi i njohur korçar Bardhi Pojani, i cili punonte me fëmijë dhe të rinj në vallet popullore. Nevoja për kostume autentike e afroi Lirikën me botën e etnografisë dhe e bëri këtë pasion pjesë të pandashme të jetës së saj.
Me kalimin e viteve, ajo krijoi dhjetëra kostume nga krahina të ndryshme të Shqipërisë, duke i kushtuar rëndësi çdo detaji, motiveve tradicionale dhe teknikave të punimit me dorë. Puna e saj është vlerësuar edhe në skenën më të madhe të folklorit shqiptar, Festivalin Folklorik Kombëtar të Gjirokastrës, ku ka përfaqësuar me krenari traditën e Korçës.
Në zemër të Pazarit të Vjetër të Korçës, Lirika ka ngritur muzeun “EtnoArt”, një hapësirë që nuk është thjesht një ekspozitë objektesh, por një rrëfim i gjallë i kulturës shqiptare. Atmosfera e tij të rikthen në ngrohtësinë e shtëpive të dikurshme, ndaj edhe vizitorët e njohin si “Shtëpia e Gjyshes”.
Brenda këtij muzeu, çdo kostum, çdo qëndisje dhe çdo objekt mbart një histori. Fijet, ngjyrat dhe motivet tradicionale janë shndërruar në vepra arti që dëshmojnë mjeshtërinë e grave shqiptare dhe pasurinë e trashëgimisë sonë kulturore.
Për Lirika Pojanin, ruajtja e veshjeve tradicionale nuk është vetëm një profesion. Është një përgjegjësi ndaj brezave që vijnë, një përpjekje për të mos lejuar që identiteti kulturor shqiptar të humbasë me kalimin e kohës.
Sot, “EtnoArt” mirëpret vizitorë nga Shqipëria dhe bota, të cilët nuk gjejnë vetëm kostume tradicionale, por përjetojnë emocionin e një Shqipërie të vjetër, të ruajtur me dashuri, përkushtim dhe respekt.
“Shtëpia e Gjyshes” është shumë më tepër se një muze. Është një kujtesë e gjallë e rrënjëve tona dhe një ftesë për të mos harruar historinë që na ka formësuar.