Loading ...
A po jetojmë në një kohë kur diplomacia klasike pothuajse nuk ka më peshë? Në një kohë kur shtetet individuale po ndjekin gjithnjë e më shumë interesat e tyre përmes forcës ushtarake? Nëse është kështu, Ministri i Jashtëm gjerman Johann Wadephul(CDU) qëllimisht tregoi shenjën e kundërt këtë javë.
Wadephul ka qenë jashtëzakonisht aktiv. Edhe Ministria e Jashtme, normalisht mjaft e rezervuar, foli për një javë të ngjeshur, madje të jashtëzakonshme. Të hënën, Wadephul (CDU) priti homologun e tij turk Hakan Fidan. Më pas, ai mori pjesë në një konferencë në Ministrinë e Jashtme mbi sigurinë energjetike në Ukrainë, në të cilën morën pjesë edhe përfaqësues të Ministrisë Gjermane të Ekonomisë dhe Energjisë.
Në më shumë se katër vjet luftë me Rusinë, Ukraina ka mësuar se si ta mbrojë më mirë infrastrukturën e saj energjetike nga sulmet e jashtme – një mësim nga i cili mund të përfitojë edhe Gjermania. Wadephul priti gjithashtu Ministrin e Jashtëm të Emirateve të Bashkuara Arabe (EBA), Sheikh Abdullah bin Zayed, dhe Princin jordanez Hussein bin Abdullah. Këto vizita u konsideruan qartë si pikat kryesore të javës.
Për ta kuptuar këtë, ia vlen të shikohen deklaratat e tij në Berlinnë fund të prillit, pas pothuajse dy muajsh lufte midis SHBA-së, Izraelit dhe Iranit. Pas një takimi me dyer të mbyllura të CDU-së, Kancelari Friedrich Merz tha se ishte “i zhgënjyer” nga veprimet e SHBA-së dhe Izraelit kundër Iranit.
Merz tha se zgjidhja e shpejtë që fillimisht pritej nga Presidenti i SHBA-së Donald Trump dhe Kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu mungonte. “Prandaj, ne duam të vazhdojmë përpjekjet tona diplomatike në Evropë për të gjetur një zgjidhje. Ne po bashkëpunojmë ngushtë me palën amerikane, por kemi edhe idetë tona evropiane se si mund të zgjidhet konflikti”, tha Merz.
Dhe kjo do të thotë, të paktën për momentin, se Gjermania po përqendrohet në diplomaci. Fokusi tani është në bisedimet me shtetet e Gjirit, të cilat vetë shpesh kanë qenë viktima të sulmeve dhe kërcënimeve, dhe të cilat janë gjithnjë e më të shqetësuara për shkak të bllokimit në konflikt dhe mbështetjes ruse për Iranin.
Max Hofmann, shefi i zyrës së DW në Berlin, vëzhgoi përpjekjet e Wadephul këtë javë. “Nuk mund t’i vendosësh të gjitha shtetet e Gjirit në të njëjtën vend, por në thelb bëhet fjalë për besueshmërinë”, thotë ai.
“SHBA-ja nuk po ia del mbanë as në këtë marrëdhënie si një fuqi mbrojtëse, por po dëmton sigurinë dhe modelin e biznesit të shumë vendeve në rajon, i cili është prekur nga lufta dhe pasojat e saj. Dhe strategjia e të parit të vetes si ndërmjetës midis Iranit dhe Perëndimit ka dështuar”, thotë Hofmann.
Dhe kjo është arsyeja pse Gjermania po bëhet përsëri tërheqëse për këto vende, pikërisht për shkak të angazhimit të saj ndaj një rendi të bazuar në vlera, parime dhe rregulla, argumenton Hofmann.
Takimi me Sulltanin e Bruneit gjithashtu përputhet me këtë strategji. Wadephul priti edhe Haxhi Hassanal Bolkiah këtë javë, kryesisht sepse Brunei aktualisht mban presidencën e ASEAN. Grupi i njëmbëdhjetë vendeve të Azisë Juglindore është prekur veçanërisht nga mbyllja e Ngushticës së Hormuzit nga Irani. Rihapja e kësaj mbylljeje është gjithashtu një përparësi kyçe për Gjermaninë.
“Ngushtica përfundimisht do të rihapet dhe shtetet e Gjirit po punojnë gjithashtu për mundësi alternative transporti”, thotë Hofmann. “Dhe duke parë më tej në të ardhmen, rajoni mund të luajë një rol shumë të rëndësishëm në prodhimin e hidrogjenit të gjelbër për Gjermaninë”, thotë ai.
Roli intensiv i Ministrit të Jashtëm i shërben gjithashtu përpjekjes së Gjermanisë për një vend jo të përhershëm në Këshillin e Sigurimit të OKB-së. Asambleja e Përgjithshme e OKB-së do të vendosë për këtë më 3 qershor. Përveç Gjermanisë, Austria dhe Portugalia janë ndër vendet evropiane që kandidojnë për këtë pozicion. Rezultati është i pasigurt. Prandaj, çdo diskutim me përfaqësuesit e OKB-së mund të jetë vetëm i dobishëm./DW
