Loading ...Në Ditën Botërore të Ndërgjegjësimit për Autizmin, rrëfimet nuk janë thjesht statistika, por jetë reale, sfida dhe mbi të gjitha, dashuri pa kushte. Në studio vijnë tre zëra të fortë: dy prindër dhe një profesioniste, që ndajnë përditshmërinë e tyre me fëmijët në spektrin autik.
Për prindërit, gjithçka nis me një ndjenjë të brendshme: diçka është ndryshe. Një emër që nuk kthehet, një shikim që nuk përgjigjet, një heshtje që flet më shumë se çdo fjalë. Por pranimi nuk vjen menjëherë. Është një rrugë e gjatë mes frikës, mungesës së informacionit dhe paragjykimeve të shoqërisë.
Historia e Jonës dhe Mirsës është historia e shumë familjeve. Fëmijë që nuk flasin si ne, por që “flasin” në mënyrën e tyre – përmes artit, natyrës, ndjeshmërisë së thellë. Jona gjen qetësi në mal, larg zhurmës dhe kufijve, ndërsa Mirsa shpreh botën e saj përmes gjilpërës dhe perit, duke krijuar emocione në heshtje.
Por përtej dashurisë, ka edhe lodhje, paragjykim dhe një betejë të përditshme me botën. “Na shohin si të lodhur, si të dështuar… por ne jemi të fortë,” thonë prindërit. Dhe kjo forcë është ajo që mban në këmbë çdo hap përpara.
Specialistët theksojnë se çdo fëmijë është unik. Nuk ka krahasime, nuk ka formula të njëjta. Ka vetëm punë të vazhdueshme, terapi, përkushtim dhe mbi të gjitha, pranimin e plotë nga familja dhe shoqëria.
Autizmi nuk është një mur që ndan, por një urë që kërkon mirëkuptim. Këta fëmijë nuk kanë nevojë për mëshirë, por për hapësirë, për mundësi dhe për një botë që i pranon ashtu siç janë.
Sepse në fund, ata nuk janë ndryshe nga ne – ata thjesht na mësojnë një mënyrë tjetër për të dashur./abcnews.al
