Loading ...
Ky artikull i gazetës italiane La Repubblicaanalizon zhvillimet më të fundit nga lufta në Ukrainë, duke përshkruar kundërofensivën e fundit ukrainase në rajonin e Dnipropetrovsk Oblast, sukseset taktike në terren dhe sulmet kundër industrisë ushtarake ruse, duke theksuar se situata në fushëbetejë është më komplekse sesa narrativa politike ndërkombëtare.
Në botën e përmbysur të Donald Trump, ushtria e Vladimir Putin po marshon drejt fitores, por në fushën e betejës janë ukrainasit ata që po sulmojnë dhe po përparojnë.
Ata e kanë bërë këtë pa ndërprerje që nga fillimi i janarit dhe sapo kanë përfunduar një ofensivë në rajonin e Dnipropetrovsk Oblast, duke rimarrë 400 kilometra katrorë territor. Saktësisht janë 434, siç deklaroi këtë mëngjes presidenti Volodymyr Zelenskyy: ushtria e tij nuk kishte regjistruar një sukses të tillë që nga nëntori i vitit 2022.
Trupat e Rusisë kanë mbetur të bllokuara që nga Krishtlindjet.
Nuk kanë arritur madje të pushtojnë plotësisht Pokrovsk, qytetin-fortesë që është nën rrethim që nga qershori 2024. Pengesa e parë ishte ngrica, e cila uli aktivitetin e dronëve: një sektor ku rusët aktualisht kanë avantazh, sidomos falë atyre që drejtohen përmes kabllove. Pastaj erdhi goditja e Starlink: kompania e Elon Musk ndërpreu lidhjet për rusët, duke paralizuar komunikimet mes komandave dhe sistemeve të drejtimit të armëve të teknologjisë së lartë.
Në këtë pikë, gjeneralët ukrainas studiuan si ta shfrytëzonin situatën dhe u hodhën drejt zonës gri që lidh frontin e Donetsk Oblast me atë të Zaporizhzhia Oblast: në skajin më lindor të rajonit Dnipropetrovsk Oblast. Atje ata kaluan pozicionet armike, katër fshatra mbeten të izoluar, duke përparuar në dy drejtime dhe morën kontrollin e rreth 400 kilometrave katrorë.”Zemra” e përplasjeve tani është në Huliaipole, që shërben si nyje lidhëse mes këtyre territoreve.
Analistë, si gjenerali australian Mick Ryan, e konsiderojnë këtë një manovër parandaluese, për të penguar sulmin në shkallë të gjerë që Kremlini po planifikon për prillin. Ukrainasit nuk kanë mjaft këmbësorë për të dhënë një goditje vendimtare, por tani mund të mbajnë nën presion prapavijat ruse dhe t’i pengojnë të grumbullojnë njerëz dhe mjete.
Ndërkohë Kyiv ka intensifikuar sulmet e natës kundër industrive në të gjithë Rusinë, si ndaj impianteve të naftës ashtu edhe ndaj fabrikave të armëve. Më i rëndësishmi u krye më 10 mars kundër fabrikës së mikroelektronikës Kremniy El microelectronics plant në Bryansk, e goditur nga një breshëri raketash Storm Shadow cruise missile: ajo prodhon komponentët për sistemet e drejtimit të pothuajse të gjithë raketave ruse.
Në këto inkursione përdoren edhe mjete më të fuqishme, si dronët Flamingo FP5 drone, që shkaktojnë dëme më të mëdha: riparimi i rafinerive dhe i linjave të prodhimit bëhet shumë më i vështirë.
Ukrainasit janë përqendruar edhe te anijet që transportojnë furnizime drejt Krimesë duke kaluar ngushticën e Kerch: kanë goditur dy tragetet më të mëdha që përdoren për të transportuar municione pa rrezikuar urën e gjatë, si edhe portin Kavkaz.
Gjithnjë e më shpesh dronët synojnë edhe distriktin e kryeqytetit rus, i cili tashmë mbrohet nga një rrjet i fuqishëm mbrojtjeje kundërajrore: ndonjëherë lëshohen edhe 50 njëherësh.
Me të gjitha vështirësitë, Kremlini nuk ka hequr dorë nga presioni ndaj rezistencës në pjesën e fundit të Donetsk Oblast që mbetet nën kontrollin ukrainas. Nga jugu shtyjnë drejt Kostiantynivka, ndërsa nga veriu drejt Lyman, ku megjithatë ka pasur një kundërsulm ukrainas që e ka larguar kërcënimin.
Është lufta për territoret që Vladimir Putin i dëshiron me çdo kusht dhe që përbëjnë pengesën më të madhe në negociatat e ndërmjetësuara nga Shtetet e Bashkuara.
Teknikët e Moskës po punojnë për të zgjidhur boshllëkun në transmetimet satelitore të shkaktuara nga ndërprerja e Starlink. Kjo u pa në sulmin e fundit kundër Kievit!
Pas një pauze prej rreth dy javësh, rusët rifilluan bombardimet kundër infrastrukturës elektrike për ta lënë vendin pa energji. Dje ata shkatërruan digën dhe një pjesë të hidrocentralit të Novodnistrovsk, duke shkaktuar ndotjen e lumit Dniester që furnizon rezervat e ujit të Moldavisë.
Siç ka bërë gjithmonë që nga fillimi i pushtimit, makina luftarake ruse di të reagojë ndaj zhvillimeve të konfliktit dhe të gjejë përgjigje. E bën më ngadalë se kundërshtarët, por me burime materiale dhe njerëzore shumë më të mëdha.
Konflikti në Iran i jep frymëmarrje, me rritjen e të ardhurave nga nafta dhe me rënien e parashikueshme të dërgesave të sistemeve MIM-104 Patriot për Ukrainën. Sepse Moska dhe Washington-i janë në një lloj sinkronizimi.
Dje, 15 mars, ministri i jashtëm Sergey Lavrov përdori të njëjtat fjalë si Donald Trump:
Presidenti Putin ka konfirmuar vazhdimisht se jemi pa mëdyshje të përkushtuar për një zgjidhje të negociuar. Por meqenëse regjimi i Kievit nuk është i gatshëm për këtë, ne do të ndjekim objektivat e operacionit special ushtarak në terren, gjë që po ndodh tani.
Çmimi i naftës po minon solidaritetin evropian.
“Duhet të normalizojmë marrëdhëniet me Rusinë dhe të rifitojmë aksesin në energji me kosto të ulët”, tha kryeministri belg, Bart De Wever. “Privatisht, liderët europianë janë dakord me mua, por askush nuk guxon ta thotë hapur. Duhet t’i japim fund konfliktit në interes të Europës, pa qenë naivë ndaj Putinit.”
Qeveria e Brukselit nuk ka dorëzuar ende asnjë nga 30 avionët luftarakë F‑16 Fighting Falcon të premtuar për Ukrainën. Dhe pa mbështetjen e vendeve të Bashkimit Europian, çdo sukses në terren rrezikon të rezultojë i kotë.
