Serbia

ilija-ivic.jpg
Vladimir Prenga13:36 | 26/02/2020

Presion i madh nga tabloidët e Beogradit për futbollistin e ri, Ilija Iviç, i cili ka pranuar ftesën për të luajtur me përfaqësuesen e Kosovës. Nëna e tij është pushuar nga puna në Graçanicë

Është 17 vjeç dhe presioni është ndoshta tepër i madh për moshën. Ilija Iviç, futbollist me prindër serbë, i lindur në Graçanicë të Kosovës, është nën trysni të madhe pas ftesës së marrë për të qenë pjesë e përfaqësueses së shtetit të tij. Tabloidet e Beogradit nuk kanë lënë asnjë dyshim për opinionin e tyre e padyshim për ndikimin në publikun serb.

“Shpërthen bomba, – shkruan “Blici”, – ai është serbi i parë që do të veshë uniformën e përfaqësueses së futbollit të të ashtuquajturës Kosovë”! “Turp dhe marre, – titullon “Srbija Danas”, – ky është serbi i parë që luan për përfaqësuesen e shtetit të gënjeshtërt të Kosovës”.

“Çfarë tronditjeje, – është versioni “Kuririt”, – serbi pranon të luajë për përfaqësuesen e të ashtuquajturës Kosovë”. “Futbollisti që duhet të luajë për Kosovën, shkakton emocione të forta në Serbi, – tregon “Espreso”, – ai nuk duhet ta kishte bërë në asnjë mënyrë këtë, pikërisht tani, ai po përgatitet për në ferr”!

Studioja e Beogradit, e televizionit “N1”, informon se kërcënimet dhe ofendimet nuk kanë munguar as në rrjetet sociale. Gjithsesi, Ilija duket se nuk i jep shumë rëndësi kësaj, ndërsa flet për “N1”-in.

“Presioni është i madh, por unë këtë e kam marrë sportivisht dhe e përballoj nëpërmjet futbollit. Dua që të eci përpara, të tregoj në fushë sesa vlej dhe që puna ime të vlerësohet. Përsa i përket politikës, në përgjithësi nuk dua që të komentoj. Mendoj thjesht që të eci përpara dhe të luaj futboll. Kaq”.

Ilija Ivic dhe ambasadori italian në Kosovë, Nicola Orlando

Këtë gjë duan edhe prindërit e Ilijas, siç e thotë edhe nëna e tij, Tanja, e cila ka mbetur pa punë. Ajo ka marrë vendimin për largim nga Qendra Kulturore Arsimore e Graçanicës, që është pjesë e sistemit të Serbisë. Jo zyrtarisht thuhet se shkaku është pranimi i ftesës nga djali i saj për të luajtur me Kosovën.

“Me të vërtetë e kam pak të vështirë të flas për këtë. Gjithsesi, unë deklaroj se nuk kemi bërë asnjë gabim. Nuk e di se përse më largojnë dhe përse njerëz të tjerë mund të punojnë në sistemin e institucioneve këtu, ndërsa unë jo. E përsëris se nuk kemi bërë asnjë gabim. Duam të mbështesim maksimalisht djalin tonë. Ky është sport, nuk është politikë”.

Presioni është i madh edhe për Dushanin, babanë e Ilijas, që punon si mësues. Ilija Iviç e ka nisur futbollin në klubin e Flamurtarit të Prishtinës, që kur ishte fëmijë i vogël dhe tani është pjesë e skuadrës së parë. Arbnor Morina, drejtori sportiv i klubit, e vlerëson shumë 17-vjeçarin, edhe si lojtar, edhe si njeri, ndërsa fton që të ngatërrohet sporti me politikën. Siç e thotë Morina, sporti përmban vlera universale, dhe askush nuk mund ta marrë në pronësi. /abcnews.al

berzh-600x360-1.jpg
eri Ida12:36 | 24/02/2020

Kryeministri i Kosovës Albin Kurti, ka kërkuar edhe në Londër ku po merr pjesë në samitin e gjashtë vendeve të Ballkanit Perëndimor, reciprocitet në marrëdhëniet me Serbinë.

Liderët e gjashtë vendeve të Ballkanit Perëndimor po marrin pjesë në Samitin e Bankës Europiane për Rindërtim dhe Zhvillim. Zëvendëspresidenti i BERZH, Jurgen Rigteri, ka postuar një fotografi në llogarinë e tij në Tëitter, në të cilën shkruan se Kurti ka kërkuar reciprocitet dhe njohjen e pavarësisë së Kosovës nga Serbia. Ndërkohë, marrëveshja për linjë hekurudhore midis Kosovës e Serbisë është konsideruar si një nga cështjet kyçe për Kosovën.

Në postimet e BERZH’it në Tëitter, marrëveshja për linjën hekurudhore midis Kosovës dhe Serbisë është quajtur “linja veri-jug”.

“Lidhja rajonale veri-jug, bashkëpunimi rajonal nën kornizat e integrimit në Bashkimin Evropian, janë çështje kyçe për Kosovën”, shkruhet në postimin e BERZH’it.

Kryeministri i Kosovës Albin Kurti ka qenë i ulur në samit pranë kryeministres serbe Ana Brnabic, e cila ka thënë se përmirësimi i tregtisë rajonale është thelbësor për sigurinë në rajon./abcnews.al

serbia-2.jpg
Autor E10:11 | 19/02/2020

“Surpriza” e paralajmëruar nga presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, në prag të vizitës së ministrit rus të Mbrojtjes, Sergei Shoigu, në Beograd, ka munguar.

Me gjithë spekulimet përpara vizitës, Shoigu ka qëndruar këtë javë në Serbi pa sistemin raketor “Pancir S1”, të cilin Serbia e ka blerë nga Rusia, shkruan REL.

Sipas analistit ushtarak serb, Aleksandar Radiq, arsyeja për këtë duhet kërkuar në Moskë.

“Autoritetet në Beograd kanë nevojë për dukje para publikut, por rusët ndoshta nuk e kanë të njëjtin emocion. Ndoshta për momentin nuk kanë nevojë për këtë formë marketingu”, thotë Radiq për Shërbimin e Ballkanit të Radios Evropa e Lirë

“Kontrata për ‘Pancir S1’ është komerciale. Kemi paguar dhe duhet ta fitojmë këtë sistem për modernizimin e ushtrisë sonë. Kjo është në rregull, por kjo paguhet me para të popullit”, thotë Radiq.

Vizita e ministrit rus të Mbrojtjes në Serbi dhe takimet e tij me zyrtarët në Beograd, në të cilat është thënë se Serbia dhe Rusia “do të forcojnë më tej” bashkëpunimin në fushën e mbrojtjes, kanë aktualizuar çështjen e blerjes së armëve ruse nga Serbia, por edhe vetë armatosjen e Serbisë dhe mjetet e saj për mbrojtje.

Sipas Institutit Ndërkombëtar për Studime Strategjike (IISS), këto mjete në vitin 2019 janë rritur për 28.7 për qind, përkatësisht nga 704 në 906 milionë dollarë.

Me këtë rritje të buxhetit të mbrojtjes, Serbia ka arritur në krye të listës së vendeve të kontinentit evropian.

Investimet në mbrojtje në Maqedoninë e Veriut, në Bullgari dhe në Sllovaki po ashtu janë rritur për më shumë se 20 për qind.

Buxheti i Serbisë për vitin aktual, 2020, parashikon ulje të këtyre shpenzimeve.

Fondet, siç shpjegohet, do të shpenzohen në prokurimin e pajisjeve për funksionimin e Ministrisë së Mbrojtjes dhe Ushtrisë së Serbisë, si dhe për riparimin e armëve dhe pajisjeve tjera ushtarake.

Trendi i rritjes së shpenzimeve të Serbisë në mbrojtje është vërejtur qysh në vitin 2016, thotë për Radion Evropa e Lirë Katarina Gjokiq, studiuese në Qendrën për Politika të Sigurisë në Beograd.

“Kjo nuk do të thotë patjetër se janë identifikuar sfida apo kërcënime, por është e njohur nevoja për modernizim të ushtrisë. Në anën tjetër, i gjithë rrëfimi për garën në armatim është pak i ekzagjeruar… Të gjitha vendet i kanë arsyet e veta që blejnë sasi të caktuara armësh”, thotë Gjokiq.

Edhe Radiq konsideron se ushtria serbe ka nevojë për modernizim, por thotë se autoritetet në Beograd e shfrytëzojnë këtë çështje për qëllime politike.

“Modernizimi i Ushtrisë së Serbisë është i domosdoshëm. Shumica e armëve janë një trashëgimi e kohës së vjetër. Shumica janë blerë në kohën e Jugosllavisë socialiste. Është e qartë se duhet investuar… Por, mendoj se qeveria aktuale po e përdor prokurimin e armëve si mjet për favore politike nga aleatët”, thotë Radiq.

Si sfidat më të mëdha në sistemin mbrojtës të Serbisë, raporti vjetor i IISS-it përmend mungesën e fuqisë njerëzore dhe dobësitë në kapacitetet ekzistuese.

Vuçiq, në dhjetor të vitit të kaluar, ka paralajmëruar se Serbia do të ndalojë blerjen e armëve dhe se do të bëjë “reforma shtesë në ushtri”.

Këtë veprim, Katarina Gjokiq e sheh si pozitiv, sepse, siç thotë ajo, problemi më i madh në sistemin e mbrojtjes në Serbi është mungesa e fuqisë njerëzore dhe pozicioni i ushtrisë në përgjithësi.

“Ka informacione se po punohet për zgjidhjen e problemit. Para disa ditësh janë punësuar përgjithmonë 78 nënoficerë, që kanë qenë të punësuar për një kohë të caktuar”, thotë Gjokiq.

Në tre vjetët e kaluar, Ushtria e Serbisë ka blerë nga Rusia pesë helikopterë Mi-17V-5, katër helikopterë luftarakë Mi-35M dhe ka marrë si donacion gjashtë avionë MiG-29.

Katër avionë të këtij lloji i ka marrë donacion edhe nga Bjellorusia.

Marrëveshje për mirëmbajtje është arritur për 14 avionë, ndërsa sistemi raketor Pancir S1 është blerë në kuadër të një marrëveshjeje të vitit 2019 me Rusinë.

Në vitin 2019, nga Rusia në Serbi kanë arritur edhe dhjetë nga 30 automjetet e blinduara luftarake “BRDM2”. Me këtë marrëveshje për donacion parashihet që nga Rusia në Serbi të arrijnë edhe 30 tanke T-72.

Gjatë kësaj kohe, Serbia ka blerë nga Evropa pesë helikopterë H-145M, të cilët, sipas Vuçiqit, janë paguar nga 11 deri në 13 milionë euro për copë.

Vuçiq nuk e ka specifikuar çmimin e helikopterëve rusë.

“Çmimi për copë i shtatë helikopterëve rusë është më i madh se 10 milionë dhe më i vogël se 20 milionë”, ka thënë Vuçiq në dhjetor të vitit 2019, kur helikopterët janë shfaqur në aeroportin ushtarak të Batajnicës.

Institucionet nuk kanë dhënë kurrë përgjigje konkrete se sa paguan Serbia për pajisjet ushtarake nga Rusia dhe sa vlejnë donacionet ruse për Ushtrinë e Serbisë.

“Shteti i Serbisë aktualisht po trajtohet si pronë private. Kemi një situatë shumë të pazakonshme, e cila devijon shumë nga praktika në Evropë. Kjo është një fshehje e çdo gjëje që ndodh në lidhje me blerjen e armëve dhe pajisjeve ushtarake, përveç në disa raste kur dikujt i duket simpatike për mediat”, thotë Radiq.

Ministria e Mbrojtjes e Serbisë nuk u është përgjigjur ende pyetjeve për këtë çështje, që Shërbimi i Ballkanit i Radios Evropa e Lirë ia ka dërguar qysh në gusht të vitit 2019.

Blerjet e shpeshta të armëve nga Rusia kanë ngritur shqetësime si në Bruksel, ashtu edhe në Uashington.

Në nëntor të vitit të kaluar ka reaguar edhe i dërguari i Departamentit amerikan të Shtetit për Ballkanin Perëndimor, Matthew Palmer, i cili nuk e ka përjashtuar mundësinë e vendosjes së sanksioneve ndaj Serbisë, për shkak të blerjes së pajisjeve ushtarake ruse.

“Ekziston një dozë shqetësimi për vendosjen e pajisjeve ushtarake ruse në territorin e Serbisë, por edhe për mundësinë që Serbia të blejë sisteme specifike ruse. Kjo do të çonte kah vendosja e sanksioneve të caktuara. Shpresojmë se partnerët tanë serbë janë të vetëdijshëm për këtë”, ka deklaruar atëbotë Palmer.

Serbia dhe Rusia kanë nënshkruar marrëveshjen për bashkëpunim ushtarak në vitin 2013. Dokumenti është nënshkruar nga ministri i atëhershëm serb i Mbrojtjes, Nebojsha Rodiq, dhe Sergei Shoigu, i cili është në pozitën e ministrit rus të Mbrojtjes qysh në vitin 2012./REL

vulin-1.jpg
Autor E12:03 | 11/02/2020

Autoritetet e Malit të Zi nuk e kanë lejuar që të futet brenda territorit të shtetit të tyre, Ministrin e Mbrotjes të Serbisë, Aleksander Vulin, bashkë me një delegacion ushtarak, meqenëse këta të fundit mbanin të veshura uniforma të ushtrisë serbe.

Siç shkruan ‘Sputnik’ një gjë e tillë ka ndodhur në rrugën Rovc-Kolashin, ku ministri serb do të vendoste kurora lulesh tek monumenti i ish-ministrit serb të Mbrojtjes, Pavle Bullatoviç, i cili ishte vrarë në vitin 2000.

Vulin gjithashtu kishte planifikuar të merrte pjesë në një liturgji në Manastrin Kostrikovaça.

Siç shkruajn mediat serbe, autoritete malazeze fillimisht kishin lëshuar leje që delegacion i Ministrisë së Mbrotjes, që mund të hynin brenda Malit të Zi edhe me uniforma, megjithatë mbrëmjen e të hënës i kishin telefonuar ambasadorit serb në Podgoricë, Vladimir Bozovic, për një takim urgjent, duke i thënë se leja për uniforma nuk ishte më e vlefshme.

Kjo ndalesë vjen pas një sërë përplasjesh që kanë tensionuar raportet e Podgoricës zyrtare me Beogradin.

Gramoz-Berisha.png
Autor E12:02 | 08/02/2020

Dita e 26 marsit e vitit 1999, ishte e kobshme për familjen Berisha nga Suhareka, ditë në të cilën ata u ndanë përfundimisht nga më të dashurit e tyre.

Gramozi, është njëri nga protagonistët e asaj ngjarje për të dëshmuar krimin makabër që ndodhi mbi civilët e pafajshëm.

Djaloshi, tani 29 vjeç, tregon për Telegrafin dhimbjen e 21 viteve më parë, pranë vendit ku iu vranë vëllai, motra, ndërsa ai e nëna mbeten të plagosur për të shpëtuar mrekullisht.

“Me 26 mars të vitit 1999, si çdo ditë tjetër të asaj kohe, ku asnjë ditë nuk ishte e zakonshme, sepse gjithmonë ishim me frikën se do të na ndodhë diçka, edhe atë ditë jemi zgjuar me të njëjtën frikë. Përveç familjes së ngushtë në shtëpinë tonë ishin edhe familjet e xhaxhallarëve, kushërinjtë më të afërt, të cilët ishin larguar prej shtëpive të tyre për tu grumbulluar në shtëpinë tonë. Ne vazhdimisht shoqëroheshim me frikën se kur do të hynë forcat policore serbe, sepse rreth shtëpisë tonë kishte forca të shtuara të policisë serbe, të shoqëruara me autoblinda, tanke, etj”, ka shtuar Gramozi.

Ai ka treguar se ata si familje e gjerë kanë qenë 22 anëtarë të vendosur në shtëpi, përveç gjyshit të Gramozit, i cili sipas tij, dy ditë më herët kishte shkuar të vëllezërit, sepse ai mendonte që nëse ata largohem, ai në pamundësi që të ecte, do të bëhej vetëm pengesë.

“Gjyshi tha po shkoj te vëllezërit e mi, çka të bëjnë ata do të bëj edhe unë. Madje na ka lutur edhe në fëmijëve nëse doni ejani me mu, mos rrini të gjithë së bashku me një vend. Por, ne nuk pranuam sepse dëshironim që të qëndronim të gjithë në një vend”, ka theksuar Gramozi.

Më tej situata vetëm sa përkeqësohej, derisa ishte mesi i ditës i 26 marsit, kur forcat serbe u afruan te shtëpitë e familjes Berisha, fillimisht në shtëpitë e xhaxhallarëve të Gramozit që ishin më përpara, e të cilat ishin të zbrazura, për të ndaluar të shtëpia, ku do të fillonte drama e vërtetë.

“Ne si fëmijë nuk e dinim se çfarë të bëjmë. Vetëm kemi qëndruar grumbull, edhe kemi pritur çfarë do të na ndodhë. Babai edhe xhaxhai kanë dalë jashtë, ndërsa policët serbë janë drejtuar dhe kanë ardhur të shtëpia jonë, duke na urdhëruar që të gjithë të dalim jashtë, e në anën tjetër burrat duhej të qëndronin aty. Ne si fëmijë, më mamanë dhe gratë e xhallarëve, kemi dalë jashtë shtëpisë, ndërsa babai dhe xhaxhallarët janë vendos në ballkon të shtëpisë. Kemi vazhduar të ikim nga kemi pasur mundësi. Në një moment jemi drejtuar nga stacioni i autobusëve, kur në ato momente kemi dëgjuar krismat e para të cilat vinin nga shtëpia, të cilës për më tepër kishte filluar t’i dalë tymi. Nuk kemi guxuar ta kthejmë kokën prapa ta shikojmë çfarë po ndodhë”, ka theksuar ai.

Ajo që i kujtohet atij është se kanë vrapuar në drejtime të cilat kanë pasur mundësi pa ndonjë koordinim.
“Madje unë as mamanë nuk e kisha me vete. Kam qenë me Altinin– djalin e xhaxhait. Kemi vrapuar në drejtim të qendrës zejtare. Kur kemi arritur aty, forcat serbe kanë filluar të shtijnë me armë. Jemi kthyer prapa, kur në ato momente janë afruar edhe kushërinjtë tjerë, duke menduar që po largohemi me kolonën që mund të nisej për Shqipëri. Jemi bashkuar dhe me ta së bashku jemi afruar të lokali – Piceriza Kalabria aso kohe – në një vend, derisa të gjitha rrugët ishin të bllokuara dhe ishim të rrethuar prej të gjitha anëve”, ka sqaruar Gramozi.

Ai ka treguar se një grumbull njerëzish prej 40 personave, me shumicë gra e fëmijë, e në moshë që lëvizte prej foshnjës 6 muajsh e deri të plaka 80-vjeçare.

“Të gjithë kemi qëndruar në lokal deri kur janë afruar forcat e policisë, të cilët kanë filluar të gjuajnë dhe të shajnë. Ne në pamundësi për të bërë diçka, jemi shtrirë për tokë duke tentuar të mbrohemi. Për fat mamanë e kisha afër vetit, edhe ajo me trupin e saj më ka mbuluar, afër e kisha edhe Altinin, djalin e xhaxhait, madje edhe Shyhretin, nënën e tij. Ajo të birit të saj Altinit, i ka hipur përmbi për ta shpëtuar nga ai rrebesh plumbash. Në anën tjetër vëllai dhe motra ishin në qoshen e lokalit. Nuk kemi guxuar as kokën me e ngrit dhe me pa se çfarë po ndodh. Kemi qëndruar në atë pozicion, ata gjuanin vazhdimisht. Në një moment kam ndier dhimbje në shpinë dhe ka filluar të më pikojë gjak. E kam kuptuar që jam plagosur, por prapë nuk guxoja të lëviz, derisa aty kishte fëmijë të vegjël që filluan të qajnë e bartasin. Atyre iu pengonte çdo zhurmë, duke shtënë edhe më shumë, derisa filluan të qetësohen”, ka shtuar Gramoz Berisha.

Ai ka treguar se në ato momente e ka dëgjuar Shyhreten, gruan e xhaxhait, duke i thënë të birit Altinit që të shtiret kinse ka vdekur dhe të mos lëvizë, në mënyrë që sipas tij, serbët të mos e kuptojnë që Altini është i gjallë.

“Kur e dëgjova këtë jam bërë edhe vet si i vdekur. Ata kanë filluar me hy brenda, duke e kapur secilin dhe nxjerrë prej lokalit, kur ka ardhur radha të unë, jam frikësuar që po më kapin për krahun e plagosur, më pas do të reagoja dhe do ta kuptonin që jam i gjallë. Për fat me kanë kapur për krahun tjetër, me kanë vendosur në lese, dhe me kanë hedhur në kamion. Nuk e kisha idenë nëse mamaja është gjallë, njësoj as mamaja për mua. Në kamion na kanë ngarkuar të gjithëve dhe është nisur në drejtim të Prizrenit. Gjatë rrugës për Prizren, prapë nuk kam guxuar të lëviz, duke menduar që është dikush brenda, dhe mund të më vërej se jam gjallë, e pastaj të më ekzekutoj. Kam qëndruar kështu derisa mami më ka vërejtur xhaketën. Ka thënë ta shoh djalin edhe njëherë, për herën të fundit së paku. Kur me ka prekur unë kam filluar të lëviz, e ktheva kokën, i hapa sytë. Me ka thënë Moxi a je gjallë, i kam thënë po, ka thënë hajde me mamanë të kërcejmë nga kamioni, se këta mund të na fusin në një gropë, dhe nuk mund të dalim më”, ka thënë ai.

Sipas tij, fillimisht nga kamioni është hedhur Shyhretja, gruaja e xhaxhait, e cila djalin e kishte para duarve, por të vrarë.
“Tha unë po i lë katër fëmijë këtu, e ndoshta e kam burrin gjallë. Pas asaj mamaja me kapi mua, po ndërkohë në kamion ishte edhe një fëmijë tjetër i gjallë prej kushërinjve. Ai ka qenë Mirati, një vit më i madh se unë, i cili kërkoi ndihmë, thoshte largoma trupin përmbi, sepse nuk po mundem të marr frymë. Mamaja i tha hajde edhe ti me ne, ju kap të dyve edhe kërcejmë bashkë. Mirati tha jo, po du me qëndru me mamanë. Vetëm largoma këtë trup mbi mua, se nuk mundem me marrë frymë. Atëherë nga frika se mund ta na dëgjoj dikush, mamaja me kapi mua edhe kërcyem në asfalt. Ashtu të dy të plagosur, mamaja në këmbë, unë në krah, jemi ngritur menjëherë në këmbë, kemi vazhduar me hy nëpër arra, deri kur e kemi parë një shtëpi, i jemi drejtuar personave që ishin aty për ujë”, ka theksuar ai.

Rreziku që e kishin kaluar duke u hedhur nga kamioni, ishte prezent përsëri, sepse shtëpia në të cilin po kërkonin ndihmë ishte e serbëve, por që gjithçka sipas Gramozit kishte kaluar mirë.
“Si kemi arritur aty, një burrë ka qenë duke ngrënë bukë në oborr. Një grua u afrua, mami po i thotë a ka mundësi një gotë ujë për djalin, gruaja prano e ma solli një gotë me sherbet. Burri tha nëse duan, luti edhe për buke. Kur e pamë se janë serbë, menduam se na zbuluam dhe çdo gjë do të përfundojë këtu. Ata na thanë më shumë nuk guxojmë t’ju mbajmë edhe po ju dërgojmë te një shtëpi e shqiptarëve. Kaluam të një shtëpi që ishte ne pronësi të shqiptarëve, aty nuk kemi guxuar të qëndrojmë, sepse jemi frikësuar mos po na lajmërojnë ose e marrin vesh se jemi strehuar aty, sepse ishte shumë afër rrugës kryesore. I jemi lutur të na dërgojnë me një fshat afër, respektivisht në fshatin Caparc, ku e kam pas tezen. Na kanë hipur në veturë, nëpër rrugë dytësore, na kanë dërguar aty, ku kemi qëndruar 3 muaj, derisa ka përfunduar lufta”, ka theksuar ai.

Sipas tij, gjatë këtyre muajve vazhdimisht kanë qenë në frikë e ankth se mos po zbulohen, e po që nuk kanë munguar edhe tentativat për t’u larguar në drejtim të Shqipërisë, por që nuk janë realizuar. Ai së bashku me nënën qëndruar në Kosovë deri në përfundim të luftës.

“Ajo që më kujtohet është se gjatë kohës që kemi qëndruar të tezja jemi shëruar me barëra popullorë. Fati im ka qenë se plumbi nuk ka hyrë brenda trupit tim, e ku plagën time e kam mjekuar me fetë djathi të cilën na ka sjell kohë pas kohe një grua në afërsi të fshatit. Mami ka qenë e plagosur në pjesën e poshtme të trupit, ku nga granatat dhe plumbat i kanë mbetur pjesë në këmbë, të cilat i ka ende, e që as mjekët më pas nuk kanë guxuar të ndërhyjnë”, ka shtuar Gramozi.

Djaloshi 8-vjeçar aso kohe tregon se ditët e para pas përjetimit të ngjarjes ka përjetuar ankthe të mëdha, ku është zgjuar gjatë natës duke thënë se “ja ku janë, po duan me na vra”.

“Shpesh herë e mendoj këtë pjesën qysh ka qenë e mundur me qenë në atë lokal, së bashku me mamanë, pas gjithë atayre plumbave që janë gjuajtur të shpëtojmë. E falënderoj Zotin që kemi shpëtuar, pastaj na ka dhënë forcë t’i kalojmë këto përjetime, e të rrëfejmë ato që kanë ndodhur”, ka theksuar ai.

Gramozi dhe nëna i tejkaluan dhimbjet, plumbat, po fillonte një kapitull i ri në jetën e tyre, por ishte i mangët, sepse mungonin të dashurit e tyre, të cilëve nuk ua dinin as varret.

“Krejt pjesën e pasluftës jemi marrë me atë se çka ka ndodhë me trupat e tyre, deri kur kanë filluar me u gjet trupat e parë. Ne nuk kemi pasur idenë se ku i kanë dërguar. Çdo here kemi pritur për informata, se ku janë dhe çka ka ndodhur me ta. Pas një kohe, diku në vitin 2002, atëherë ka filluar identifikimi i trupave të parë, një pjesë në Suharekë, te shtëpia jonë, respektivisht te varrezat, pjesa tjetër në fshatin Lubizhdë afër Prizrenit, te poligoni i ushtrisë, një pjesë në Batajnicë në Beograd. Janë gjithsejte 49 anëtare që janë vrarë, prej tyre gjysma e trupave janë gjetë, gjysma tjetër ende mungojnë, dhe nuk dihet për ta”, ka thënë ai.

Gramozi ka treguar se trupi i babait është gjetur ne Suharekë, trupi i vëllait është gjetur në Batajnicë, derisa trupi i motrës nuk është gjetur ende.
“Ka pasur raste kur prej një trupi janë gjetur në dy vende të ndryshme, pjese të një trupi janë gjetur në dy vende të ndryshme. Kjo na jep me kuptu që ata i kanë varrosur një herë, i kanë zhvarrosur prej atij vendi, i kanë dërguar diku tjetër. Kjo ka qenë krim përmbi krim, ne asgjë tjetër nuk kemi kërkuar, vetëm t’i gjejmë trupat e familjarëve tonë, të paktën me pas një vend ku mund të shkojmë të dërgojmë një lule ose të qajmë”, ka shtuar ai.

Ai ka theksuar se është i gatshëm që në një të ardhme të takohet me liderë dhe personalitete të shteteve të ndryshme, në mënyrë që ta prezantojë ndodhinë e tij, sepse ai thekson të gjithë duhet të njihen me atë që ka ndodhur në Kosovë.

Por, Gramozi ka edhe një porosi për të rinjtë, e ajo është që të mos harrohet e kaluara, ndërsa porosit institucionet përgjegjëse që të bëjnë më shumë që të dihet fati i familjarëve që ende mungojnë dhe nuk dihet se ku i kanë trupat.

albin-kurti-650x358-1.jpg
Autor E15:15 | 03/02/2020

I mandatuari për kryeministër, Albin Kurti, ka bërë të ditur sot se gjatë kohës sa do ta drejtojë qeverinë, do të miratohet Ligji për krime të luftës, gjenocid dhe krim kundër njerëzimit.

albin_kurti_3

Në fjalimin para deputetëve, shefi i Lëvizjes Vetëvendosje tha se do të themelohet edhe instituti për krime të luftës.

Në ekspozenë në Kuvend, Kurti ka deklaruar para deputetëve se do të përgatitet padi kundër Serbisë në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë për krimet e kryera në Kosovë. Këtë mesazh që e kanë përsëritur edhe qeveritë tjera dhe veçmas edhe Presidenti Thaçi, Kurti e ka dërguar pak para fillimit të dialogut me Serbinë të cilën me gjasë do ta drejtojë ai.

“Do të jemi qeveri që do të bëjë dënimin e krimeve të luftës, ne do të mundësojmë dënimin e krimeve të luftës, ashtu që do të miratohet ligji për krime të luftës, gjenocidin dhe krimet kundër njerëzimit dhe të agresionit. Do të themelohet instituti për krime të luftës i cili mbështet prokurorinë në dokumentimin e krimeve të luftës, nga institucionet kompetente, bazuar në ligjin vendor dhe ndërkombëtar do të përgatitet padia kundër Serbisë në gjykatën ndërkombëtare të drejtësisë për krimet e kryera në Kosovë”, ka deklaruar ai./Express/

avion-serbia.jpg
ger ta18:30 | 20/01/2020

Serbia dhe Kosova pritet të jenë të lidhura me linjë avioni pas më shumë se dy dekadash. Ky lajm që erdhi nga Berlini, pas ndërmjetësimit të ambasadorit amerikan në Gjermani, Richard Grenel, është pritur mirë edhe në Serbi. Kompania operuese do të jetë Lufthansa gjermane dhe jo AirSerbia. Një marrëveshje mbi qëllimet është konfirmuar edhe nga ministria e ekonomisë, e cila ka firmosur marrëveshjen. Këtë hap e kanë përshëndetuyr zyrtarët amerikan, shumë ambassador dhe sekretari i përgjithshëm i NATO-së.

Ministrja e transportit në qeverinë serbe, Zorana Mihajllovic, ka thënë se rivendosja e linjës është një gjë pozitive. Ministria është duke punuar që të krijoj kushtet administrative dhe pas një marrëveshje kjo mund të realizohet.

“Sigurisht që përmes një marrëveshje që do të bëhej me UNMIK-un do të rregullohej në momentin kur të pjeken kushtet për këtë. Është mirë që jemi duke biseduar edhe me kompani të caktuara që këto fluturime të ekzistojnë. Është duke u punuar prej kohësh dhe kjo nuk është e re është krijimi i kushteve administrative.

Por, nga zyra për Kosovën është bërë e ditur që kjo linjë mund të përjetësohet në momentin kur të hiqet taksa nga Qeveria e Kosovës. Linja ajrore në mes të dyja vendeve ka qenë e bllokuar pasi kjo hapësirë kontrollohet nga disa rregullatorë të huaj dhe avionet evitojnë fluturimin direkt apo tranzit nëpër këto linja ajrore”./abcnews.al

 

ivanoviq.jpg
Autor E16:34 | 16/01/2020

Serbia është duke bërë hetim të pavarur për vrasjen e Oliver Ivanoviç, por nuk ka dhënë ndonjë rezultat. Kryeministrja serbe, Ana Brnabic, tha se Serbia nuk do të ndalet derisa të mos gjej vrasësit e vërtetë.

Ky mort ka ndarë shumë në Serbi pasi vet Ivanovic kishte paralajmëruar rrezik dhe kishte qenë kritik ndaj grupeve kriminale dhe bënte politikë të pavarur. Serbia akuzon Kosovën për ngecjen e hetimeve.

“Vrasja e Oliver Ivanovic ngelet një plage e hapur për popullin serb në Kosovë dhe Metohi dhe më gjërë. Një tragjedi edhe për familjen. Këtë duhet ta kenë në ndërgjegje ata, që këtë rast tentojnë ta keqpërdorin për arsye politike. E theksoj se Prishtina nuk ka kthyer përgjigje në 3 prej 4 kërkesave të organeve tona dhe atë që kanë kthyer ka qenë pas gjashtë muajsh”, tha Marko Gjuriç.

Kosova ka shpallur në kërkim personin që u shënjua si kryesori në vrasjen e Ivanovic, Millan Radojçiç, i cili pasi policia e Kosovës nuk e arrestoj dot, është parë në Serbi.

Shteti serb e kishte future ish-zëvendës kryetarin e Listës Serbe dhe biznismenin në një test poligrafi.

Vrasja e Ivanoviç ka shkaktuar akuza në mesin e serbëve pasi një pjesë dëshmuan tek organet e Kosovës për vrasjen e tij. Opozita do ta shënoj atentatin me protesta dy ditë më vonë.

Zyrtarët serb thanë se kanë indicie për autorin, por nuk është koha. /abcnews.al

sonja.jpg
ger ta21:28 | 08/01/2020

Sonja Biserko, nga Komiteti i Helsinkit Serbi në një lidhje direkte për emisionin “Ballkan” në Abc Neës foli lidhur me peticionin mbi 120 intelektualëve nga ish-Jugosllavia kundër asaj që po ndodh në Malin e Zi.

Biserko, u shpreh se ideja është “Të paralajmëronim kundër ndonjë zhvillimi të mundshëm, të pafat në Malin e Zi sepse bëhet fjalë për kishën ortodokse serbe dhe ligji i ri për komunitetet fetare në Malin e Zi ka të bëjë vërtetë me uljen e këtij pushteti që po kërcënon vërtetë shtetin malazez”.

Intervista e plotë:

Ju keni nënshkruar peticionin e mbi 120 intelektualëve nga ish-Jugosllavia kundër asaj që po ndodh në Malin e Zi. Cilat janë pikat kryesore që keni vënë në dukje në atë peticion?

Ideja jonë ishte që të paralajmëronim kundër ndonjë zhvillimi të mundshëm, të pafat në Malin e Zi sepse bëhet fjalë për kishën ortodokse serbe dhe ligji i ri për komunitetet fetare në Malin e Zi ka të bëjë vërtetë me uljen e këtij pushteti që po kërcënon vërtetë shtetin malazez.

Apeli 88 kishte për qëllim të paralajmëronte një zhvillim të mundshëm negativ të situatës në rajon, duke marrë parasysh përgjigjen e Beogradit ndaj Ligjit për Komunitete Fetare të miratuar së fundmi nga Parlamenti i Malit të Zi. Bëhet fjalë për faktin se Kisha Ortodokse Serbe është një shtet në vend dhe vazhdimisht po përpiqet të parandalojë konsolidimin e shtetit Malazez me pretekstin e rrezikimit të popullit serb në Mal të Zi. Pra, nuk bëhet fjalë për çështje fetare, bëhet fjalë për përpjekjen e Beogradit, tani për herë të dytë, për të destabilizuar Gjukanoviçin, i cili është një simbol i pavarësisë së Malit të Zi. Ai perceptohet në Beograd si garantuesi i asaj pavarësie, duke çuar rrjedhimisht në fushatën brutale të mediave serbe kundër tij.

Është një përpjekje për ta hequr atë, si në vitin 2016, dhe për ta rikthyer Malin e Zi në kornizën shtetërore me Serbinë. Të dyja herë Beogradi ka humbur. I gjithë rajoni e ka marrë vesh se për çfarë bëhet fjalë, por edhe bashkësia ndërkombëtare perëndimore. Megjithëse Vuçiç njoftoi se do të kalonte natën e Krishtlindjes me një familje serbe në Malin e Zi, ai nuk shkoi sepse ishte paralajmëruar. Për shkak të kësaj, paraqitja e tij në televizion të nesërmen ishte një pasqyrë e zhgënjimit por edhe e një fjalimi të papërshtatshëm për funksionin. Ai i kërcënoi të gjithë, përfshirë ambasadorin amerikan në Podgoricë. Ajo që shqetëson është se pas gjithë humbjeve, Serbia nuk ka hequr dorë nga aspiratat për fqinjët e saj. Ajo nuk ka më mundësi për ndërmarrje lufte, por klima shoqërore, e cila këtë herë u dëshmua shkatërruese, në fakt është shkaku kryesor që Serbisë i mungon potenciali për reformë dhe përparim drejt integrimit evropian. Hezitimi i saj për të vendosur se ku përket, i kushton shumë Serbisë dhe gjithë brezave të ardhshëm të saj./abcnews.al

qumesht.jpg
Autor E10:40 | 04/01/2020

Ka mjaftuar vetëm klima e pozitive e bashkëpunimit Serbi -Shqipëri që artikujt serb të qumështit, miellit, etj., të “pushtojnë” tregjet shqiptare.

Pas importit të miellit me çmim të lirë dy vite më parë, këtë vit kanë vërshuar në tregjet shqiptare 4,6 tonë qumësht bruto nga Serbia për llogari të fabrikave shqiptare.

Prodhuesit bëjnë thirrje se qeveria shqiptare paralelisht me bisedimet për lehtësimin e tregtisë duhet të mendojë të bëjë ekonominë e saj më konkurruese.

Në sfond të bisedimeve për “Minshengin” ballkanik vendi ynë ka nisur të vuajë pasojat në fushën e tregtisë, dhe pse kushtet e lehtësimit tregtar ende nuk kanë ndodhur. Pas vërshimit të miellit serb me çmim të lirë që çoi gati në faliment fabrikat e miellit në Shqipëri më 2017-ën, një kërcënim tjetër ka nisur këtë vit.

Tonelata me qumësht të pasterizuar po importohen nga Serbia dhe shtete të tjera fqinjë për llogari të fabrikave të mëdha të përpunimit të qumështit në vend.

Arsyeja se pse fabrikat shqiptare po importojnë qumështin e papërpunuar nga Rajoni lidhet me çmimin e lirë, sidomos në Serbi, pasi atje subvencionohet i gjithë procesi i prodhimit blegtoral.

Mini-Shengeni, pas miellit, edhe qumështi nga Serbia pushton tregjet shqiptare.

Gjatë nëntëmujorit 2019, importet e qumështit të papërpunuar arritën në 13 mijë tonë sipas të dhënave konfidenciale nga Drejtoria e Përgjithshme e Doganave. Kjo sasi është sa 9 për qind e prodhimit të qumështit, që u grumbullua vitin e kaluar nga fermat shqiptare. Mbi 40 për qind e kësaj sasie u importua nga Serbia.

Më herët, administratorët e fabrikave të përpunimit të qumështit kishin pohuar se, importi i qumështit bruto nga Ballkani është më me leverdi se blerja nga fermerët në tregun vendas. Fabrikat gjithnjë e më shumë po preferojnë të importojnë lëndën e parë, por kjo tendencë do të thotë faliment për blegtorët shqiptarë dhe rënie drastike e fitimeve të tyre.

Ndërsa bizneset prodhuese në vend janë alarmuar nga konkurrenca, që po vjen nga Rajoni, pak ditë më parë në Tiranë u mbajt takimi i tretë i radhës ndërmjet Kryeministrave të Serbisë, Malit të Zi dhe Maqedonisë për krijimin e një zonë “Minishengen” në themel të së cilës do të jetë lehtësimi i tregtisë, duke hequr barrierat doganore për mallrat e shërbime.

Kryeministri i Serbisë Aleksandër Vuçic në konferencën përmbyllëse pas takimit të Tiranës tha se, kishin diskutuar se si të zhvillojmë tregtinë, të lehtësojmë tregtinë e mallrave dhe shërbimeve dhe gjithashtu edhe fluksin e kapitalit të shërbimeve. Gjithashtu Kryeministri Rama tha se vendet janë angazhuar ndër të tjera të lehtësojnë lëvizjen e njerëzve, mallrave dhe shërbimeve, shkruan “Monitor”.

Takimet e tre kryeministrave nuk po zhvillohen nën koordinimin e axhendës së Këshillit të Bashkëpunimit Rajonal, që është edhe institucioni koordinues i nismës së Berlinit për integrimin e Ballkanit Perëndimor, por zonja Majlinda Bregu, Sekretare e Përgjithshme e këtij institucioni, pohoi se mbështet çdo propozim nga vendet e Ballkanit Perëndimor që është konform axhendës rajonale për integrim në BE.

Nikolin Jaka, Kryetari i Dhomë së Tregtisë dhe Industrisë Tiranë tha se nuk ishte i qartë për qëllimin e takimeve në kuadër të Mini Shengenit.

Ai tha se çdo nismë që vjen jashtë kornizës së iniciativës së Berlinit është demagogji dhe nuk i shërben integrimit të vërtetë të Rajonit. Por, para se të negociohet për lehtësim të tregtisë dhe tarifave, qeveria shqiptare duhet të jetë e qartë për të mbrojtur prodhimet e saj sidomos në sektorin e agropërpunimit.

Jaka tha se aktualisht Serbia e subvencionin tërësisht ciklin e prodhimit në bujqësi dhe agropërpunim, teksa kujtoi se qeveria ka akorduar vetëm 4 milionë euro subvencione në bujqësi këtë vit.

Të njëjtin shqetësim ka edhe Arben Shkodra, sekretar i Shoqatës Shqiptare të Prodhuesve, i cili thotë se Serbia i nxit bizneset e veta në strukturën e kostove dhe kjo është një arsye se pse qumështi serb, p.sh është më i liri në rajon.

Ai shton se aktualisht qeveria serbe po harton një dokument për politikat industriale, që synon t’i bëjë industritë e saj më konkurruese. Shkodra thotë se ekonomia shqiptare dhe bizneset janë shumë të pastrukturara nga brenda, ndërsa ata janë shumë më përpara dhe kjo na bën ne humbës, në rast të një hapjeje të mëtejshme të tregtisë.

Zonja Bregu thotë se lehtësimi i tregtisë është një tjetër çështje e rëndësishme e Zonës Ekonomike Rajonale. 43% e eksportuesve e konsiderojnë administrimin doganor dhe procedurat e tregtisë si një barrierë të moderuar ose të madhe. Shpeshherë kamionët presin midis 7 dhe 48 orë në kufij si pasojë e procedurave doganore. Kostoja administrative për eksportet në 6 vendet e Ballkanit perëndimor varion nga 65 dollarë amerikanë në Shqipëri deri në 232 dollarë amerikanë në Kosovë

Pas miellit vërshon qumështi më çmim të lirë nga Serbia

Nga janari në shtator u importuan nga Serbia për llogari të fabrikave shqiptare 4,6 tonë qumësht i pasterizuar, duke zënë 38 për qind të totalit të importeve të qumështit me një vlerë mbi 2 milionë euro. Importues ishin fabrikat më të mëdha në vend, që e përdorën këtë produkt si lëndë të parë.

Produktet e Qumështit përbëjnë edhe kategorinë më sasinë më të lartë të importit në grupin e produkteve bulmetore, me një vlerë totale prej 6.1 milionë eurosh. Peshën kryesore e zë importi i nga Serbia me 38%, nga Italia me 30%, nga Bosnja 11% dhe Maqedonia e Veriut 9.7%.

Çmimet e Qumështit nga vendet e Rajonit Janë shumë më të ulëta krahasimisht me koston e përpunimit të qumështit në vend, duke bërë që industria e përpunimit të qumështit të kërkojë lëndën e parë nga Rajoni, duke ushtruar një konkurrence të fortë për fermerët vendas.

Në vitin 2018 prodhimi i qumështit arriti në 138 mijë tonë, ndërsa këtë vit importet e qumështit ishin 13 mijë tonë deri në shtator ose mbi 8 për qind e totalit.

Sipas të dhënave nga doganat, të përpunuara nga Monitor, qumështi nga Serbia kishte vlerën më të lirë në raport me 15 vende të tjera, nga ku importohet ky produkt. Një kilogram qumësht u faturua me 47 lekë për kilogram, e ndjekur nga Kosova me 57,6 lekë për kilogram, Bosnja me 61 lekë për kilogram, Maqedonia me 62 lekë për kilogram.

Çmimin më të lartë e kishte qumështi i importuar nga Belgjika me 291 lekë për kilogram, Britania me 203 lekë për kilogram, Bullgaria me 178 lekë për kilogram. Importet më çmim ë lartë ishin në sasi të vogla.

Burimet nga tregu pohuan se importet e qumështit nga Serbia kanë pësuar rritje të ndjeshme këtë vit. /monitor


Rreth Nesh

ABC NEWS është i pari televizion në Shqipëri që në ditën e parë të transmetimeve nis me lidhje direkte nga 7 studio lokale ne Shkodër, Durrës, Elbasan, Korcë, fier, Vlorë e Gjirokaster. Për të pasuruar gjeografinë e informacionit së shpejti do të mundesohet edhe studio nga Lezha me transmetime live në cdo kohë.
Në faqen zyrtare në internet, abcnews.al do të gjeni portalin më të pasur ballkanik me lidhje në rrjetet më të mëdha sociale facebook, twitter si dhe në një prej websiteve më të fuqishëm në kulturën e internetit YOUTUBE. Transmetimi i ABC news është live 24 ore. 
NUIS/NIPT K01711004F


Kontakt

Telefono