nena

19720506-7573589-image-m-12_1571108397524.jpg
Autor E13:02 | 15/10/2019

Motër dhe vëlla ishin duke bërë një shëtitje në pyll pranë Victorias teksa nëna e tyre i bën një foto nga mbrapa për të fiksuar këtë moment.

Por, teksa ka parë fotot pas shëtitjes, nëna ka vërejtur se një moment fëmijet e saj kanë qenë një hap pranë vdekjes pasi tek këmbët gjendej një prej gjarpërinjve më helmues të zonës.

Bëhet fjalë për “gjaprin kaf të lindjes”, i cili është përgjegjës për 41% të vdekjeve prej kafshimit të gjarpërinjve në Australi dhe shkakton arrest kardiak vetëm pak minuta pasi ka futur helmin në trupin e viktimës, raporton abcnews.al.

Për fat të mirë fëmijët janë mirë, megjithatë ky është një tjetër sinjal alarmi se prindërit duhet të jenë të kujdesshëm kurdorherë. /abcnews.al

7.jpg
ad min22:15 | 18/07/2019

Një fshat i tërë po mobilizohet në Herault në Francës kundër vendimit prefektural për të dëbuar një familje shqiptare. Banorët e Fraisse-sur-Agoût po mobilizohen në mënyrë që nëna 39 vjeçare dhe dy fëmijët e saj 11 dhe 15 vjeç mund të qëndrojnë në Francë. Të gjitha mjetet juridike dhe administrative për të qëndruar në Francë janë shteruar. Kjo familje mbërriti në fshat Shtatorin e kaluar pasi më parë kishte qëndruar në Béziers.

Që nga 10 Korriku, familjes i është kërkuar që të largohet nga Franca. Frika se xhandarët mund të merrnin Florën dhe dy fëmijët e saj Eri dhe Ben, ka bërë që ata të braktisnin gjithçka madje edhe apartamentin e vënë në dispozicion. Ata janë larguar nga apartamenti vetëm e rrobat e trupit duke mos pasur mundësi për të marrë gjërat e tjera.

Sandrine, një banore nga komiteti mbështetës, e mirëpriti  dhe mbajti për 5 muaj në shtëpi nënë me dy fëmijë derisa ajo gjeti shtëpi në fshat.  Ajo po lufton si shumë  banorë të tjerë në mbështetje të nënës shqiptare në mënyrë që afati i lejes së qëndrimit të shtyhet.

“Çdo rast është i ndryshëm, duhet të ketë një zgjidhje, ata kanë mësuar frëngjishten, janë integruar mirë në fshat”, tha ajo.

Në fshat askush nuk e di se ku fshihet Flora dhe fëmijët e saj.

Kjo nënë iku nga Shqipëria pasi ishte viktimë e dhunës në familje. Fëmijët janë arsimuar në Francë prej 3 vitesh ku i vogli ndjek kopshtin “Fraïsse-sur-Agout” ndërsa më i rrituri shkon në kolegj në “Saint-Pons”.

“Ajo kishte arritur të rindërtojë jetën e saj, të harrojë vitet e saj të abuzimit dhe vuajtjes”, tha Agnes.

Një peticion u nënshkrua brenda 10 ditëve dhe e firmosën më shumë se 400 vetë.  Një demonstrim mbështetjes u organizua të mërkurën. Shumë njerëz u mblodhën për të shprehur ankthin, zhgënjimin,  pasi nuk pajtohen me vendimi që është marrë për nënën me dy fëmijë.

Një apel i është bërë edhe Kryetarit të Komunës së Fraisse-sur-Agoût. Por ky i fundit nuk ka kthyer përgjigje./abcnews.al

policia-spanje.jpg
nev ila17:47 | 11/07/2019

Agjentët e Policisë Kombëtare në Ibiza, Spanjë, ditën e sotme, kanë arrestuar dy gra me origjinë shqiptare dhe një burrë me origjinë iraniane për falsifikim dokumentash.

Siç raportohet nga policia spanjolle, arrestimet kanë ndodhur kur këta persona janë përpjekur të udhëtojnë me dokumenta të falsifikuara, drejt Mbretërisë së Bashkuar dhe Irlandës.

Të arrestuarit, do të kalonin pikën e kontrollit të pasaportave, në momentin kur dokumentacioni i tyre ngriti dyshimet e agjentëve kufitarë, të cilët analizuan dokumentat e dy grave shqiptare dhe konkluduan se ato ishin të falsifikuara.

Sipas policisë, një prej grave të arrestuara udhëtonte me vajzën e saj të mitur në momentin e arrestimit. Vajza e vogël është lënë nën kujdesin dhe mbrojtjen e agjentëve policor derisa nëna e saj të lirohet.

Brenda harkut kohor të dy muajve, në postën kufitare të aeroportit të Ibizës, në Spanjë, janë kryer gjithsej 20 arrestime për falsifikim dokumentash, gjë e cila që tregon se, Ibiza është një nga rrugët më të përdorura nga organizatat kriminale, për trafikimin e qenieve njerëzore nga Irani ose Shqipëria, drejt destinacioneve të ndryshme në Mbretërinë e Bashkuar ose Irlandë./abcnews.al

 

aaa-1.jpg
ad min22:59 | 16/06/2019

Në pjesën e parë të rubrikës “Ka një mesazh për ty” në “E Diela Shqiptare” në Tv Klan, Oriklinda u njoh dhe u takua me dy motrat të cilat kishte rreth 30 vite pa i parë. Në pjesën e dytë të kësaj rubrike, është takimi më nënën biologjike, Thëllëzën. Ardit Gjebrea udhëtoi drejt Vlorës për t’u takuar me znj. Thëllëza.

Historia e saj nuk është e lehtë. Që në moshë të re u përball me peripecitë dhe vështirësitë e jetës. Kur ishte 20 vjeç takoi dashurinë e parë. Me të bëri edhe një vajzë, Oriklindën. Por, familja e saj nuk e pranonte djalin që ajo kishte zgjedhur. Madje, prindërve u tha shumë vonë që kishte mbetur shtatzënë. Kështu që, ajo lindi e vetme dhe u largua nga Selenica. Shkoi në Orikum tek kushërinjtë e saj, dhe për shkak të këtij vendi, i vendosi dhe emrin vajzës Oriklinda. Fatkeqësisht, u detyrua ta çonte të shtëpia e fëmijës. Babai i vajzës kishte vdekur aksidentalisht.

Më pas u martua me bashkëshortin e dytë, me të cilin ka edhe dy vajzat, Klean dhe Marinelën. Edhe burri i dytë vdiq pas 5 vitesh martesë në një aksident në punë. Vështirësitë e jetës e detyruan që edhe dy vajzat e tjera t’i linte tek shtëpia e fëmijës. Aty i kishte njohur tre vajzat me njëra-tjetrën, megjithëse ato ishin shumë të vogla.

Pas disa vitesh, znj. Thëllëza shkoi të merrte dy vajzat që kishte me partnerin e dytë dhe mësoi se vajzën e parë, Oriklindën, e kishin birësuar tek një çift italian, por këtë fakt ja kishin mbajtur të fshehtë. Ajo shprehet se ka bërë përpjekje për ta gjetur vajzën e madhe, por nuk ka mundur.

Ardit Gjebrea: Më treguan që ke një histori shumë interesante.

Thëllëza: Kam lindur në Selenicë të Vlorës. U shkollova, bëra 8-vjeçaren. Kam qenë shtëpiake herë pas here. Punova ca kohë në pyjore. U njoha me njërin, isha 20 vjeç. Ishte dashuria e parë e jetës time. Nuk funksionoi nga mentaliteti atje në Selenicë. Nuk ma deshën njerëzit e mi. Nuk e dinin se si isha unë. Mbeta shtatzënë. Ai quhej Tomor, ka vdekur. Pas lindjes time nuk u pamë më. Ishim bashkëmoshatar. Pastaj më thanë që ka vdekur duke ikur në një sebep. Unë ika, kisha ca njerëzit e mi në Orikum të Vlorës. Dhe vajzës ia vura emrin Oriklinda. Pastaj e çova në shtëpinë e fëmijës pas 2 muajsh në Vlorë. Pas 1 muaj e gjysmë që linda, u martova me lajmësi. Atje në fshat nuk e merrte vajzën. Megjithatë, unë bëra dhe dy vajza me të. Një e quajnë Klementina, një e quajnë Marinela. Oriklinda ka lindur në 23 Mars 1984. Pas vdekjes së burrit të dytë pas 5 vitesh martesë, nuk u martova prapë. Pas 1 viti, ngaqë nuk i kishim kushtet, edhe dy vajzat e tjera i çova në shtëpinë e fëmijës. U njohën me Oriklindën. I prezantova që atje që ishin të vogla. E madhja ishte 3 vjeç, kurse e vogla 2 vjeç. Nuk i lashë shumë atje. Në ’99 erdhëm këtu në Vlorë. I mora vajzat të dyja. Të madhen më thanë që u adoptua dhe ka ikur nga Shqipëria, më ra pika, se nuk më thanë gjë. Nuk më thanë që këtë vajzë do ta adoptojmë. Se unë i shkoja gjithmonë, fshehurazi nga fshati se atëherë ishte kohë e vështirë. Me kalimin e kohës, çupat e mia e kërkonin në Google, interesoheshin. Papritur, vjet në 2 Tetor më vjen i plotfuqishmi i lagjes. Më thotë mua që si e ke emrin. Thëllëza Meminaj i thashë, mbiemrin e burrit. Më tha të kërkon një nga jashtë shtetit. Unë kujtova se mos më kërkonte çupa e madhe, se e kam martuar në Itali me italian, në Vicenza. Mendova kush do më kërkonte. Se me vajzën unë flisja natë për natë. Jam interesuar shumë për vajzën. Dhe para dy viteve, vajta në konsullatën italiane në Vlorë. U interesova, nuk ma treguan. Nuk e gjeja dot. Vajza e vogël do marrim një ditë pushime, do vemi të dyja në ambasadën italiane në Tiranë. Rastisi, ishalla të jetë mrekulli për mua.

Zonja Thëllëzë vjen në studio dhe në ekran shfaqen fillimisht dy motrat, Klea dhe Marinela. Kjo e fundit i thotë të ëmës që i ka bërë surprizë dhe ka sjellë nga Italia Klean, meqënëse ka dy vite pa e takuar. Bashkë me Klean, thotë Marinela, ka ardhur edhe shoqja e saj nga Vicenza.

Marinela: Ne të bëmë një surprizë, meqë unë për një javë kam ditëlindjen e djalit. Dhe motrën kishe 2 vjet pa e parë, doja ta bëja të madhe ditëlindjen e djalit. Kështu që solla dhe motrën që dhe ju të gëzoheshin edhe djali im të lumturohej. Unë kam Vicenza nuk kam marrë vetëm një, por kam sjellë dy. Kam sjellë dhe një tjetër. Kjo është një shoqe e ngushtë e Kleas.

Por, zemra e nënës nuk gabon. Zonja Thëllëzë e kupton shakanë e Kleas dhe ndjen që vajza tjetër është Oriklinda, ajo e cila është adoptuar nga prindër italianë.

Ardit Gjebrea: Kush është ajo vajzë? Ajo është shoqe e Kleas?

Thëllëza: S’ma ha mendja të jetë shoqe e Kleas.

Ardit Gjebrea: Si e ka emrin ajo vajzë?

Thëllëza: Oriklinda!

Ardit Gjebrea: Ajo është Oriklinda.

Oriklinda shkon të takojë e përqafojë nënën e saj biologjike. Atyre u bashkohen edhe dy motrat e tjera, Klea dhe Marinela. Dhe kështu, familja u bashkua pas 30 vitesh. Oriklinda tani do të ketë mundësinë të njohë nga afër nënën biologjike dhe dy motrat e saj, të cilat i kishte njohur në shtëpinë e fëmijës në Vlorë. /tvklan.al

oriklinda-933x445.jpg
ad min22:45 | 16/06/2019

Emocione të forta në puntatën e sotme të rubrikës “Ka një mesazh për ty” në emisionin “E Diela Shqiptare” në Tv Klan. Oriklinda Paiusco është një vajzë 35-vjeçare, shtetase italiane, por me origjinë shqiptare. Ajo jeton në Vicenza prej 28 vitesh dhe së shpejti do të bëhet nënë.

Që në moshë të vogël është birësuar nga një çift italian në shtëpinë e fëmijës në Vlorë. Oriklinda ka ardhur në “E Diela Shqiptare” për të zbuluar familjarët e saj, nënën biologjike dhe dy motra më të vogla. I ati biologjik i ka vdekur, ndërsa nëna e saj u martua sërish me të cilin ka dy vajzat e tjera, që në fakt janë motrat e Oriklindës.

Në studio fillimisht vjen Marinela, njëra nga motrat, e cila jeton në Vlorë ku dhe punon. Ardit Gjebrea ka menduar për një surprizë dhe e ul Marinelën tek publiku. Ndërsa motrat tjetër, Klea, në fakt jeton në Vicenza, në të njëjtin qytet si dhe Oriklinda. Por kjo e fundit nuk e di këtë gjë, madje nuk di as emrat e motrave, por vetëm të mamasë biologjike, që quhet Thëllëza.

Oriklinda na tregon historinë e saj kur jetonte në shtëpinë e fëmijës në Vlorë deri në moshën 7-vjeçare, kur dhe u birësua nga prindër italianë dhe që prej atëherë jeton në Vicenza të Italisë. Linda aktualisht është në pritje të ëmbël dhe ka thënë se nuk do që të bëhet nënë pa njohur më parë nënën e saj biologjike.

Oriklinda Paiusco: Unë doja të njihja origjinën time, sepse unë jam me origjinë shqiptare. Kam lindur në Vlorë. Jam birësuar 28 vjet më parë, por do të më pëlqente të njihja gjithsesi prejardhjen time. Prandaj kërkova ndihmën tuaj. Unë jam Oriklinda Paiusco, jam 35 vjeç. Kam lindur në Orikum, në Vlorë, dhe në vitin 1991 jam birësuar nga prindërit e mi italianë.

Ardit Gjebrea: Sa vjeç ishe asokohe?

Oriklinda Paiusco: 7 vjeç.

Ardit Gjebrea: Pra, ke humbur edhe gjuhën shqipe?

Oriklinda Paiusco: Krejtësisht. Për fat të keq.

Ardit Gjebrea: Por deri në moshën 7-vjeçare ti flisje vetëm shqip dhe kur shkove në Itali nuk dije as edhe një fjalë.

Oriklinda Paiusco: As edhe një të vetme. Asnjë. Pra, ishte mjaft e vështirë që të komunikoja me prindërit e mi, sepse ata flisnin vetëm italisht ndërsa unë vetëm shqip.

Ardit Gjebrea: Atëherë, gjatë kohës që ke qëndruar në Shqipëri, përpara se të shkoje në Itali, si ishte jeta jote dhe ku rrije?

Oriklinda Paiusco: Unë në fakt kam jetuar gjithmonë në shtëpinë e fëmijës. Nga mosha 0-3 vjeç u rrita në shtëpinë e fëmijës. Pastaj nga mosha 3-7 vjeç kam jetuar në shtëpinë e fëmijës në Vlorë.

Ardit Gjebrea: Gjatë kësaj periudhe, ç’të thonin rreth prejardhjes tënde?

Oriklinda Paiusco: Asgjë. Unë nuk mora vesh asgjë deri para 3 vjetësh kur ritakova edukatoren time, Viktorian, dhe falë asaj, e sidomos një mikeje shqiptare e cila bëri rolin e përkthyeses, zbulova se kisha prejardhje shqiptare. Unë e dija, por nuk dija si kam qenë e vogël. Pra më tregoi historinë dhe më tregoi edhe që kisha dy motra.

Ardit Gjebrea: E si janë këto dy motra?

Oriklinda Paiusco: Nuk e di. Unë di vetëm që edhe këto dy motra kanë jetuar në shtëpinë e fëmijës. Këto janë informacionet që kam marrë. Dhe asokohe ishin bionde. Pra, tani nuk e kam idenë fare. Kureshtja ime për t’i njohur, se do të më pëlqente, më solli deri këtu.

Ardit Gjebrea: Ti e di emrin e nënës?

Oriklinda Paiusco: Po, nëna quhet Thëllëza. Babai im Tomorr. Mbiemrat në fakt nuk i di.

Ardit Gjebrea: Është e çuditshme sepse një vajzë 7 vjeç mund të kujtojë diçka. Sepse ti u largove nga Shqipëria kur ishe 7 vjeç apo jo.

 Oriklinda Paiusco: Po, unë kujtoj jetën që bëja tek shtëpia e fëmijës, por nuk kujtoj shumë. Jeta në shtëpinë e fëmijës ishte mjaft e vështirë. Në kuptimin që edukimi ishte shumë i rreptë.

Ardit Gjebrea: Doja të pyesja nëse nëna vinte të të takonte në shtëpinë e fëmijës?

Oriklinda Paiusco: Jo, nëna nuk vinte, unë di që vinte gjyshja nga ana e mamit, por vinte të takonte motrat. Të paktën kështu më kanë treguar. Nuk vinte të më takonte mua. Më kujtohet kjo zonja që vinte takonte dy vajzat bionde binjake, por nuk më kujtohet me saktësi kush ishte dhe mbi të gjitha s’e dija që ishte gjyshja nga ana e mamit. Për mua ishte një zonjë, një zonjë e thjeshtë.

Ardit Gjebrea: A mund të të ketë takuar ndonjë zonjë pa të treguar se ishte mamaja jote?

Oriklinda Paiusco: Sinqerisht s’kam as idenë më të vogël. Nuk e di. Po nisem nga hamendësimi se unë e dija që isha jetime deri 3 vite më parë. Faktin që nëna biologjike, Thëllëza është gjallë dhe shëndoshë e mirë dhe jeton akoma në Vlorë, e mora vesh 3 vjet më parë.

Ardit Gjebrea: Kush ta tha?

Oriklinda Paiusco: Edukatorja ime.

Ardit Gjebrea: Si e takove?

Oriklinda Paiusco: Ishte një aventurë në kuptimin që para tre vjetësh unë dhe i dashuri im u nisëm nga Italia me qëllimin për të gjetur edukatoren. Kjo ishte dëshira ime, sepse ajo, kur unë isha e vogël, për mua ishte mamaja ime. Dëshira ime më e madhe ishte ta ritakoja dhe të rishikoja shtëpinë e fëmijës ku kisha jetuar. Dhe brenda një dite arritëm të gjenim si shtëpinë e foshnjes ashtu dhe edukatoren.

Ardit Gjebrea: Prindërit e tu nuk ta kishin thënë kurrë një gjë të tillë? Që ti vije nga Shqipëria e gjëra të tilla?

Oriklinda Paiusco: Po. Duhet të keni parasysh që kur isha rreth moshës 10-vjeçare ata më treguan gjithçka. Më parë natyrisht që ekzistonte problemi i gjuhës. Brenda 3 muajve unë arrita të flisja, të mësoja italishten, por dalëngadalë ata arritën të kuptonin se si të silleshin me mua dhe më thanë gjithçka. Më thanë që isha me prejardhje shqiptare, që isha birësuar, sepse isha jetime. Dhe ata dëshironin shumë të kishin një vajzë, që isha unë. Mamaja më ka thënë se isha një fëmijë i terrorizuar. Unë deri në moshn 12-vjeçare isha e terrorizuar. Sepse kisha frikë mos më rrihnin. Sepse në shtëpinë e fëmijës, edhe mund t’i kuptoj, na trajtonin mjaft ashpër. E kështu, që kur duhej bërtitur apo rrahur, të rrihnin. Unë kisha shumë frikë nga kjo gjë. Në fund të fundit unë nuk e kisha pasur kurrë një figurë atërore dhe amësore. Të shihja mamin dhe babin bashkë me vëllain, se prindërit e mi kishin edhe një djalë, që më trajtonin mirë, që më donin dhe vazhdojnë të më duan edhe sot, ishte diçka e mrekullueshme. Por, gjithsesi në adoleshencën time kam qenë gjithmonë pak e tërhequr. Kisha pak frikë. Pastaj e lëshova veten dhe jetova e po vazhdoj të jetoj një jetë fantastike.

Ardit Gjebrea: Kur është momenti i parë që të shkrepi në mendje të kërkoje origjinën tënde?

Oriklinda Paiusco: Shumë vonë në fakt. Mendoj se ndoshta 3 vjet më parë doja të njihja me këmbëngulje origjinën time. Më parë kisha frikë. Sepse kisha njëfarë zemërimi të brendshëm. Ndoshta nuk doja më t’ia dija për Shqipërinë. Dhe madje nuk doja më as të kthehesha në Shqipëri. Në fakt, për herë të parë u ktheva në Vlorë pas 25 vjetësh. Kaluan shumë vite para se të përballesha me të. Kujtoja shtëpinë e fëmijës, detin. Kujtoja që na dërgonin në plazh. Kujtoja copëza nga ajo jetë që kam kaluar në shtëpinë e fëmijës. Kujtime të bukura dhe të këqija.

Ardit Gjebrea: Pas shumë vitesh erdhe në Shqipëri të kërkoje familjen tëndë.

Oriklinda Paiusco: Dëshira ime në fakt, ishte të ritakoja edukatoren time. Sepse duke mos e ditur që kisha motra apo vëllezër, duke mos ditur që kisha një nënë biologjike që jeton ende, dëshira ime ishte të takoja edukatoren time. Mbi të gjitha doja të më tregonte historinë time. Kush isha. Sepse ajo më ka rritur në njëfarë mënyrë nga mosha 3 deri në 7 vjeç. Kishte ndjenjur me mua për 4 vite. Të bukura dhe me intensitet. Prandaj, kur më thanë se në fakt nuk isha e vetme dhe kisha këto motrat binjake, m’u hap një botë e tërë. I thashë vetes që kërkimi im nuk mund të ndalej këtu, por do të vazhdonte. E deri në fund duhet t’i gjej. Prandaj jam këtu.

Ardit Gjebrea: Si na gjete?

Oriklinda Paiusco: Edhe unë jam pak investiguese. Kam folur me një zotëri shqiptar që jeton në Itali prej 20 vitesh. Miku im Xhoni. I shpjegova se çfarë do të më pëlqente të gjeja. Dhe ai më tha, mos u shqetëso jam unë këtu. Dhe prej andej, i biri kontaktoi me gazetarin që më pas kontaktoi me mua. Dhe aty filluan historitë. I tregova dokumente të ndryshme. I rrëfeva gjithçka që unë dija.

Ardit Gjebrea: Tani ti je në pritje të ëmbël.

Oriklinda Paiusco: Po, dhe ky moment është i mrekullueshëm në fakt. Është një emocion fantastik, sepse sipas meje, fakti që po bëhem nënë më bën të kuptoj shumë gjëra të tjera. Nuk dua të gjykoj askënd, por dua të kuptoj.

Ardit Gjebreda fton në studio një zonjë që quhet Klea. Ajo është mikesha e Xhonit, mikut të Oriklindës. Klea ulet pranë Oriklindës dhe thotë se kujton kur kanë qenë në shtëpinë e fëmijës në Vlorë. Emocionet janë të forta.

Klea: Oriklinda për mua është një person që 30 vite më përpara e kam njohur në një institucion.

Ardit Gjebrea: Jeni dy motra pranë njëra-tjetrës.

Oriklinda Paiusco: Ti je motra ime? Atëherë jetojmë në Vicenza që të trija. O Zot çfarë ankthi.

Klea: Më kujtohet kur rrinim në shtëpinë e fëmijës në Vlorë .

Nga publiku, Arditi pyet Klean, e cila është motra tjetër dhe që ndiqte në distancë të gjithë historinë e Oriklindës.

Ardit Gjebrea pyet Marinelën (e ulur te publiku): Çfarë janë ato të dyja për ty?

Marinela: Motra!

Oriklinda Paiusco: Në fakt unë e realizova ëndrrën time.

Ardit Gjebrea: Janë më të vogla se ty.

Oriklinda Paiusco: Unë jam plaka e radhës atëherë.

Dhe kështu u realizua ëndrra e Oriklindës, të tre motrat u bënë bashkë. Por, mbetet takimi me nënën, Thëllëzën. A do të vijë në studio zonja Thëllëza dhe a do ta njohë vajzën e saj Oriklindën, të cilën ka 30 vite pa e takuar? Historia vijon në pjesën e dytë të “Ka një mesazh për ty”. /tvklan.al

eneda-1280x714.jpg
ad min18:00 | 01/06/2019

Në çelje të fushatës së PS-së për zgjedhjet e 30 Qershorit, kreut të Bashkisë së Tiranës Erion Veliaj i janë bashkuar dy miq artistë dhe dy miq sportistë. Ata ishin: Gazmend Paja, Eneda Tarifa, Anxhela Peristeri, Luiza Gega dhe Izmir Smajlaj.

Këngëtarja Eneda Tarifa u shpreh me fjalë të mëdha për kryebashkiakun Erion Veliaj, duke thënë se nëse nëna do të kishte bërë nja tre si ai, sipas saj nuk e di se ku do ishim këtë 4-vjeçar.

“Shumë shkurt që të mos e kthjemë në fjalim. Unë dua të them vetëm kaq: Nëse do kishte bërë nëna nja tre si Erion Veliaj nuk e di ku do të ishim këtë 4-vjeçar. Unë jam në krah të Erionit sot, jo sepse kam një background socialist as sepse kam një teser partie, jam këtu sepse besoj tek ky djali që kam këtu pranë, besoj sepse kam parë atë që ka ndodhur me Tiranën tonë të dashur”, tha Eneda Tarifa./abcnews.al

mario-majollasri-1280x715.jpg
ad min13:40 | 28/05/2019

Një vit pas ekzekutimit të Marjo Majollarit në Tiranë, organi i akuzës nuk ka asnjë të dyshuar për ngjarjen. Gjykata ka pushuar hetimet për Kastriot Gjuzin të dyshuar për këtë krim, si vrasje e kryer për hakmarrje me kërkesë të Prokurorisë. Nëna e 28 vjeçarit është shprehur se do ta apelojë vendimin dhe ngre akuza për korrupsion.

Kastriot Gjuzi i akuzuar për vrasjen e Marjo Majollarit në 10 prill të vitit të kaluar, është lënë i lirë nga  Gjykata e Tiranës. Ky vendim u erdhi me kërkesë të Prokurorisë së Tiranës pasi nuk u gjetën prova të mjaftueshme që ta lidhin Gjuzin më vrasjen. E pranishme në momentin e dhënies së vendimit ishte edhe Naile Nela, nëna e 28 vjecarit Majollari. Ajo u shpreh e indinjuar me vendimin, duke paralajmëruar se do ta apelojë.

Vrasja e 28 vjeçarit Marjo Majollari ka mbetur tashmë pa autor. Fillimisht, Kastriot Gjuzi u dyshua se e ka ekzekutar Majollarin për arsye hakmarrjeje, akuzë që nuk u faktua nga prokuroria. 18 vite më parë, babai i Marios, Avni Majollari, kishte ekzekutuar vëllain e Kastriot Gjuzit, Ilir Gjuzin si dhe shokun e tij Armando Nelaj, për vrasje të dyfishtë. Avni Majollari u dënua nga Gjykata e Tiranës me burgim të përjetshëm./ABC News Albania 24/7

 

mother-38-children-1280x853.jpg
nev ila18:10 | 30/04/2019

Është 39 vjeç dhe ka 38 fëmijë. Nëna nga Uganda për shkak të disa veçantive në organizmin e saj, çdo herë ka lindur më shumë se një fëmijë.

Gruaja me më shumë fëmijë në botë, jeton në Ugandë. Mariam Nabatanzi është 39 vjeç dhe ka 38 fëmijë. Gruaja ka sjellë në jetë fëmijën e saj të parë në moshën 13 vjeçare.

Për shkak të disa veçantive në organizmin e saj, ajo ka lindur çdo herë më shumë se një fëmijë: 5 herë ka lindur dy binjakë, 4 herë trinjakë, dhe 5 herë katërnjakë.

Tre vjet më barë bashkëshorti i saj e braktisi, dhe ajo tashmë kujdeset e vetme për të gjithë fëmijët e saj. Për tu ushqyer ajo bën disa punë: parukieren; distilon alkool dhe shet bimë mjekësore./ABC News Albania 24/7

SHKOLLA-1280x719.jpg
ad min17:20 | 30/04/2019

Një mësuese e klasave parashkollore në shkollën fillore “7 Marsi” në Prishtinë është goditur me thikë nga nëna e një nxënësi. Gjendja e saj është e qëndrueshme, por ngjarja ka ngjallur pasiguri të nxënësit dhe prindërit e fëmijëve të kësaj shkolle.

Një nënë 38 vjeçare dyshohet se e ka goditur me thikë një mësuese në shkollën fillore “7 Marsi”  në Prishtinë.

E dyshuara menjëherë është arrestuar nga policia, ndërsa mësuesja është dërguar për trajtim në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës.

Megjithatë ngjarja ka shqetësuar nxënësit e kësaj shkolle.

Të shqetësuar  janë edhe prindërit, ndërsa kanë vetëm fjalë të mira për mësuesen e plagosur.

Për këtë rast ka reaguar edhe kryetari i komunës së Prishtinës, Shpend Ahmeti, i cili i uroi shërim mësueses që me dekada punon në Komunën e Prishtinës./ ABC News Albania 24/7

refugiee_floutee-4157704.jpg
ent ela18:21 | 28/03/2019

Shqiptarja Kamela Imeri ka iku nga Shqipëria në Francë në Qershor të vitit 2017 bashkë me burrin e saj. Ajo ishte larguar nga Shqipëria ku, sipas saj, ka një klimë homofobike, pasi ajo ishte anëtarësuar në lëvizjen LGBTI. Kamela Imeri pretendon të ketë qenë viktimë e diskriminimit, ngacmimeve dhe madje kërcënimeve me vdekje.

Në vitin 2016, ajo ishte vetëm 18-vjeçe kur filloi studimet në Universitetin Bujqësor të Tiranës. Çdo gjë dukej se po shkonte mirë deri ditën kur ajo takoi shtetasen Xh.K. Të dy vajzat u bëjnë mikesha dhe Kamela e ftoi shtetasen me inicialet XH.K që të rrinin në të njëjtën shtëpi. Shtetësja Xh.K, ish-shoqja e dhomës së saj, është një figurë emblematike shqiptare e lëvizjes LGBT. Ajo i kishte treguar asaj për jetën e vështirë të homoseksualëve në Shqipëri.

E prekur nga rrëfimi i saj, Kamela Imeri u bashkua me Shoqatën Shqiptare LGBT për të ndihmuar dhe mbështetur çështjen e homoseksualëve në Shqipëri. Ajo merrte pjesë rregullisht në ngjarje dhe shpërndante broshura, raporton media franxeze france3-regions.francetvinfo.fr. 

“Njerëzit janë pak të mbyllur, ata nuk e kuptojnë se çfarë do të thotë homoseksual dhe lezbike. Ata vetëm thonë jo, ata nuk e pranojnë ndryshimin”, tha Kamela Imeri.

Pastaj, në universitet, në rrugë, mes miqve të saj, ajo kurrë nuk ishte mirëkuptuar. “Njerëzit mendonin se isha lezbike dhe më bënin të ndihesha”, tha ajo. 

Kamela është ngacmuar dhe diskriminuar, madje edhe nga disa mësues. Por kohë më vonë ajo ishte takuar me Kreshnikun, bashkëshortin e saj të ardhshëm. Ai vjen nga një fshat ku traditat kanë mbetur shumë të forta.

“Atje, fjala e nënës është më e fortë se çdo gjë, më e fortë se ligji”, tha më tej Kamela. Babai i Kreshnikut nuk pranon marrëdhënien e djalit të tij me Kamelën.

“Ka një traditë në Shqipëri që nëse doni të bëni diçka që babai nuk dëshiron, ju nuk mund ta bëni këtë”, tha Kamela Imeri.

Dhe babai i bashkëshorti të saj kishte kërkuar që marrëdhënia mes tyre të mos vijonte pasi po çnderohej nderi i familjes.

Kur, më vonë, në vitin 2017, Kamela mbeti shtatzënë, ai i kishte kërcënuar djalin e tij: “Duhet ta heqësh atë fëmijën. Nëse dëshiron të mbetesh biri im, duhet të bësh atë që them unë”. Por Kreshnik kishte duke vazhduar të mbështesë gruan e tij. Por sipas Kamelës prindërit e kishin kërcënuar Kreshnikun deri në vdekje.

Në Qershor të vitit 2017, çifti lë Shqipërinë dhe përpiqet  të gjejnë një jetë normale diku tjetër në një vend evropian. Për rastësi ata ishin vendosur në Mulhouse, Francë, ku një kosovar një kosovar u kishte liruar një apartament me qira për 200 euro. Në Nëntor 2017, pak pas lindjes së vajzës së tyre, çifti kishte kërkuar azil. Kërkesa e tyre u ishte refuzuar më 21 Dhjetor 2018. Më pas ata ishin detyruar të largohen nga apartamenti i vënë në dispozicion nga Cada (Qendra e Pritjes për Azilkërkuesit).

Kamela, në Mulhouse  gjeti mbështetje në shoqatën që ndihmon homoseksualët dhe njerëzit trans. Por, në një situatë që është më e pasigurt, çifti mund të përfundojë në rrugë nëse askush nuk vjen në ndihmë të tyre. Ndërkohë, Kamela nuk e humb shpresën dhe ka paraqitur një dosje të dytë në qendrën e azilit./abcnews.al


Rreth Nesh

ABC NEWS është i pari televizion në Shqipëri që në ditën e parë të transmetimeve nis me lidhje direkte nga 7 studio lokale ne Shkodër, Durrës, Elbasan, Korcë, fier, Vlorë e Gjirokaster. Për të pasuruar gjeografinë e informacionit së shpejti do të mundesohet edhe studio nga Lezha me transmetime live në cdo kohë.
Në faqen zyrtare në internet, abcnews.al do të gjeni portalin më të pasur ballkanik me lidhje në rrjetet më të mëdha sociale facebook, twitter si dhe në një prej websiteve më të fuqishëm në kulturën e internetit YOUTUBE. Transmetimi i ABC news është live 24 ore. 
NUIS/NIPT K01711004F


Kontakt

Telefono